Drogich Pielgrzymów i Turystów zapraszamy do wspólnej modlitwy.
Prosimy o wsparcie prac konserwatorskich.
Z wyrazmi wdzięczności i modlitwą Parafianie z Górzanki.

25 CZERWCA - 12 niedziela zwykła
Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
(26kB) Ewangelia według św. Mateusza 10,26-33

Jezus powiedział do swoich apostołów:
"Nie bójcie się ludzi! Nie ma bowiem nic skrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć. Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie w świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach.
Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle. Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A przecież bez woli Ojca waszego żaden z nich nie spadnie na ziemię. U was zaś policzone są nawet wszystkie włosy na głowie. Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli.
Do każdego więc, kto się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie."

(68kB)

25 czerwca - wspomnienie bł. Doroty z Mątowów
Bł. Dorota urodziła się w Mątowach Wielkich w roku 1347. W młodości została wydana za mąż i urodziła 9 dzieci. Będąc zapobiegliwą gospodynią domu, stale dążyła do chrześcijańskiej doskonałości. Po śmierci męża udała się do Kwidzyna, aby korzystać z kierownictwa wybitnego teologa Jana. Za jego pozwoleniem zamknęła się w celi obok kościoła katedralnego i oddała się modlitwie i pokucie. Zmarła 25 czerwca 1394 roku.
Modlitwa: Boże, źródło wszelkich łask, Ty z ojcowską dobrocią wysłuchujesz wszystkich wzywających Twojego miłosierdzia, za wstawiennictwem błogosławionej Doroty wspomagaj nas w naszych potrzebach, aby Twoja łaska, którą otrzymujemy na ziemi, przyniosła nam owoc życia wiecznego w niebie. Amen.

(11kB)

26 czerwca - wspomnienie Św. Zygmunta Gorazdowskiego, prezbitera, patrona Sanoka
Zygmunt Karol Gorazdowski z Gorazdowa, herbu Prawdzic, urodził się w Sanoku 1 listopada 1845 r. Był drugim z siedmiorga dzieci Feliksa i Aleksandry z Łazowskich h. Łada. Pierwsze miesiące życia spędził w majątku swojej babki, cudem unikając śmierci w czasie rzezi galicyjskiej (powstanie chłopów zachodniej Galicji w lutym i marcu 1846 r. przeciwko ziemianom, sterowane przez austriackiego zaborcę). Przebywając w ukryciu, zachorował na gruźlicę, która towarzyszyła mu przez całe późniejsze życie. Szkołę elementarną i gimnazjum ukończył w Przemyślu, dokąd przeniosła się jego rodzina. W 1863 r. uciekł z gimnazjum, by wziąć udział w powstaniu styczniowym. Po jego klęsce wrócił do rodzinnego domu, by kontynuować naukę. Po ukończeniu gimnazjum podjął studia prawnicze na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie.
W 1865 r. postanowił zostać kapłanem. Przerwał studia na drugim roku i wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Lwowie. Po jego ukończeniu przez dwa lata leczył nawrót gruźlicy. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1871 r. w katedrze lwowskiej. Pracował jako wikariusz m.in. w Tartakowie, Wojniłowie, Bukaczowce, Gródku Jagiellońskim i Żydaczowie. W tym czasie dał się poznać jako autor pism i opracowań religijno-katechetycznych, adresowanych głównie do dzieci i młodzieży. Były one wysoko cenione przez przełożonych, a jego Katechizm dla szkół ludowych był zalecany w diecezji przemyskiej jako "najodpowiedniejszy podręcznik przy nauce religii". Młody kapłan ujmował wszystkich otwartością i wrażliwością na potrzeby człowieka. więcej...
Źródło: Brewiarz.pl

(9kB)

26 czerwca - wspomnienie Św. Josémarii Escrivy de Balaguera
Josémaria Escriva de Balaguer, jako najmłodsze z sześciorga dzieci, urodził się 9 stycznia 1902 roku w Barbasatro, na północy prowincji Aragon w Hiszpanii. Jego ojciec handlował tkaninami. Matka odznaczała się wyjątkową pobożnością. Obydwoje musieli znieść bolesne doświadczenia: śmierć trzech ostatnich córek, a potem - bankructwo firmy.
Gdy Josémarię dotknęła poważna choroba rodzice zaprowadzili go do kaplicy Najświętszej Panny z Torreciudad. Wyprosili tam jego uzdrowienie i oddali go pod szczególną opiekę Maryi.
Od pierwszych lat szkolnych Josémaria dał się poznać jako uczeń zdolny, pracowity, zafascynowany historią i literaturą. Przystąpił do pierwszej Komunii św. 23 kwietnia 1912 roku. Eucharystię ukochał na całe życie. W seminarium spędzał godziny na adoracji Najświętszego Sakramentu. Kiedy w 1925 roku - jako młody kapłan - otrzymał pod opiekę parafię w wiosce Perdiguera, codziennie wystawiał w kościele Najświętszy Sakrament.
Powołanie zrodziło się w jego sercu kilka lat wcześniej, kiedy rankiem w zimie w 1917 roku, Josémaria znalazł w śniegu ślady bosych stóp karmelity. Jego serce zadrżało wobec tak wielkiego szaleństwa miłości. W wieku 15 może 16 lat zdecydował się porzucić swe marzenie o zawodzie architekta i postanowił zostać kapłanem. Gdy wyznał swój zamiar, ojciec zaczął płakać...
Młodzieniec był świadomy ofiar, jakich wymaga to ze strony rodziny oraz i tego, że oznacza to utratę więzi rodzinnych. Właśnie dlaczego Josémaria modli się do Boga, aby zechciał dać rodzicom innego syna w swoje miejsce. Istotnie w roku 1919 w rodzinie państwa de Balaguer rodzi się syn, przynosząc starszemu bratu potwierdzenie powołania.
2 października 1928 r. we wspomnienie świętych aniołów stróżów, podczas rekolekcji u Ojców od św. Wincentego a Paulo, młody kapłan ma wizję, która nigdy się nie zatrze w jego sercu: widzi Opus Dei takie, jakiego pragnął Pan i jakim powinno być w ciągu wieków. Pojmuje, że Bóg oczekuje, aby on nakłonił mężczyzn i kobiety do poszukiwania świętości we wszystkich miejscach pracy, we wszystkich krajach. Począwszy od tego dnia, wkłada wszystkie swe siły w to, co nazywa mianem Opus Dei: pracą Bożą, pracą dla Boga.
Jako młody kapłan kontynuuje swą pracę blisko chorych i biednych. Rodzi się kilka powołań. W końcu 1922 roku otwiera pierwszy dom Opus Dei. Aby poznano lepiej jego zamysł, pisze swe 999 myśli, które się ukazują w pierwszej wersji drukiem w 1934 roku. Potem w postaci pisma, pod tytułem "Droga". Mała książeczka została przetłumaczona na 36 języków. Jej nakład przekroczył 4 miliony egzemplarzy.
Założyciel Opus Dei zmarł 26 czerwca 1975 roku. Jan Paweł II beatyfikował go 17 maja 1992, a kanonizował - 6 października 2002.

(32kB)

27 czerwca - wspomnienie Matki Bożej Nieustającej Pomocy
Tytuł Matki Bożej Nieustającej Pomocy jest na trwałe związany z dostojnym wizerunkiem Maryi, czczonym w Rzymie. Obraz namalowany na desce o wymiarach 54x41,5 cm, pochodzenia bizantyńskiego, przypomina niektóre stare ikony ruskie nazywane Strastnaja. Jego autorstwo jest przypisywane jednemu z najbardziej znanych malarzy prawosławnych wczesnego średniowiecza, mnichowi bazyliańskiemu - S. Lazzaro.
Kiedy i w jakich okolicznościach obraz powstał, a potem dotarł do Rzymu - nie wiemy. Według niektórych źródeł został namalowany na Krecie w IX w.; inne dane mówią o wieku XII i pochodzeniu z Bizancjum lub z klasztoru na świętej Górze Athos. Według legendy, do Europy obraz został przywieziony przez bogatego kupca. Kiedy podczas podróży statkiem na morzu rozszalał się sztorm, kupiec ten pokazał obraz przerażonym współtowarzyszom. Ich wspólna modlitwa do Matki Bożej ocaliła statek. Po szczęśliwym przybyciu do Wiecznego Miasta ikona została umieszczona w kościele św. Mateusza, obsługiwanym przez augustianów. Z dokumentu z roku 1503 wynika, że w ostatnich latach XV św. wizerunek był już w Wiecznym Mieście czczony i uważany za łaskami słynący. Zwano go Madonna miracolosissima. Gdy w roku 1812 wojska francuskie zniszczyły kościół, mnisi wywędrowali do Irlandii. Po powrocie objęli kościół św. Euzebiusza. Kult cudownego obrazu uległ wówczas pewnemu zaniedbaniu, na co wielu się skarżyło. więcej...
Źródło: Brewiarz.pl

(14kB)

27 czerwca - wspomnienie Św. Cyryla Aleksandryjskiego, biskupa i doktora Kościoła
Św. Cyryl urodził się w Aleksandrii w Egipcie około roku 376. Wierząc niezachwianie, że Najświętsza Maryja Panna była matką Boga, wystąpił przeciwko Nestoriuszowi, patriarsze Konstantynopola, który utrzymywał, że Jezus Chrystus zrodził się z Maryi wyłącznie jako człowiek, boskość zaś została mu nadana potem z powodu Jego wielkich zasług. Jego zasługą przede wszystkim jest potępienie błędów nestoriańskich i zdefiniowanie nauki katolickiej: dwie natury, Boska i ludzka, złączone są w jednej Boskiej osobie Chrystusa; stąd Najświętsza Panna jest prawdziwie matką Boga, a nie tylko matką człowieka Chrystusa.
Św. Cyryl przewodniczył soborowi efeskiemu, który potępił Nestoriusza i jego doktrynę. Cyryl drogo jednak zapłacił za to zwycięstwo, spotkało go bowiem wiele cierpień ze strony Nestoriusza i jego zwolenników. Św. Cyryl pozostawił wiele traktatów egzegetycznych, był też autorem apologetycznego dzieła przeciwko Julianowi Apostacie. Zmarł 27 czerwca 444 roku.
Modlitwa: Boże, Ty uczyniłeś świętego Cyryla, biskupa, niezłomnym obrońcą Boskiego macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny, spraw, aby wszyscy, którzy wierzą, że Maryja jest Matką Boga, zostali zbawieni przez wcielenie Twojego Syna, Jezusa Chrystusa. Amen.

(10kB)

28 czerwca - wspomnienie Św. Ireneusza, biskupa i męczennika
Bardzo niewiele wiemy o życiu św. Ireneusza, jednego z najwybitniejszych teologów II wieku. Urodził się około roku 130 w Azji Mniejszej. Powierzono go opiece św. Polikarpa, biskupa Smyrny, ucznia św. Jana Ewangelisty. Św. Ireneusz studiował w Rzymie, a później głosił Ewangelię w Galii. W roku 178 objął tron biskupi w Lugdunie (dziś: Lyon).
Jego nauki przyczyniły się do nawrócenia wielu ludzi. Jego prace odegrały wielką rolę w zwalczaniu bujnie kwitnących herezji, zwłaszcza gnostyków i walentyńczyków. Główne dzieła św. Ireneusza to "Przeciw herezjom" i "Dowód prawdziwości nauki apostolskiej". Poglądy św. Ireneusza traktowane są jako czynnik łączący koncepcje Wschodu i Zachodu. Zmarł śmiercią męczeńską w roku 202 podczas prześladowania za Septymusa Sewera.
Modlitwa: Boże, Ty sprawiłeś, że święty Ireneusz, biskup, utwierdził prawdziwą naukę i pokój w Kościele, przez jego wstawiennictwo odnów w nas wiarę i miłość, abyśmy dążyli do zgody i jedności. Amen.

(32kB)

29 czerwca - wspomnienie Świętych apostołów Piotra i Pawła
Św. Piotr, rybak z Galilei, o imieniu Szymon, był synem Jana. Jego brat Andrzej "przyprowadził go do Jezusa" (J 1, 42), o którym słyszał prawdopodobnie od Jana Chrzciciela. Piotr został uczniem Chrystusa, porzuciwszy rodzinę i wszystko, co posiadał, aby pójść za Nim. Chrystus nadał Szymonowi imię Piotr, mówiąc doń: "Ty jesteś Piotr (czyli Skała), i na tej Skale zbuduję Kościół mój..." (Mt 16, 18). Po Zmartwychwstaniu Chrystus powierzył mu władzę nad Kościołem. Św. Piotr został w ten sposób namiestnikiem Chrystusa i głową apostołów, pierwszym papieżem.
Ewangelie mówią więcej o Piotrze niż o jakimkolwiek innym apostole. Był czczony przy wielu okazjach; przypisywano mu dokonanie licznych cudów. Chrystus przebywał w jego domu, nauczał z jego łodzi, jemu pierwszemu nakazał przesłać świadomość o swym Zmartwychwstaniu, po którym ukazał mu się osobiście. Często Piotr działał jako rzecznik innych apostołów. Pismo święte podaje także wzmianki o jego wadach i ułomnościach: o skłonności do gniewu, o tym, że zachwiał się w wierze, był gwałtowny i trzy razy zaparł się Chrystusa.
Po wniebowstąpieniu Jezusa Piotr zaczął swoją pracę jako Głowa Kościoła. Polecił dokonać, na miejsce porzucone przez Judasza, wyboru apostoła, którym został Maciej. W dzień Pięćdziesiątnicy wygłosił pierwszą publiczną mowę apostolską. Potem uzdrowił chorego od urodzenia i podjął polecone przez Boga dzieło nawracania pogan. Kiedy na rozkaz Heroda ścięto Jakuba, brata Jana, Piotr również został schwytany i osadzony w więzieniu, z którego uwolnił go cudownie anioł Pański. W roku 48/49 Piotr przewodniczył pierwszemu soborowi w Jerozolimie. Apostołowie wydali tam oświadczenie, że nawracani poganie nie muszą podlegać żydowskiemu prawu obrzezania. Sprawa ta w odniesieniu do pogan i wszystkich nie-Żydów była przedmiotem sporu ze św. Pawłem, tzw. sporu antiocheńskiego.
Przez dwadzieścia pięć lat św. Piotr mieszkał w Rzymie. Był założycielem i pierwszym biskupem tamtejszego Kościoła. W roku 67, ostatnim roku panowania Nerona, został ukrzyżowany, przy czym wyraził życzenie, by przybito go do krzyża głową na dół, nie czuł się bowiem godny umierać tak jak jego Boski Mistrz. Przypisuje mu się autorstwo dwóch listów zawartych w Nowym Testamencie. Ewangelia św. Marka, który był jego uczniem, została nazwana "Ewangelią Piotra".
Św. Paweł, niestrudzony apostoł pogan, doznał nawrócenia w drodze do Damaszku. Ochrzciwszy się, pozostał kilka lat w Damaszku, potem udał się do Arabii, a powróciwszy do Damaszku "zaczął głosić w synagogach, że Jezus jest Synem Bożym" (Dz 9, 20). Z tego powodu naraził się Żydom i musiał uciekać z miasta. Udał się wtedy do Jerozolimy, "by widzieć Piotra" (Ga 1, 18) i złożyć hołd Głowie Kościoła.
Później powrócił do rodzinnego Tarsu (Dz 9, 30) i zaczął działalność apostolską w swej własnej prowincji, dopóki nie został wezwany przez św. Barnabę do Antiochii. Po roku, z powodu panującego głodu, obydwaj, Barnaba i Paweł, zostali wysłani z jałmużną do ubogiej wspólnoty chrześcijańskiej w Judei. Wypełniwszy swoją misję powrócili do Antiochii.
Wkrótce potem Paweł i Barnaba przedsięwzięli pierwszą podróż misyjną (44/45-49/50). Odwiedzili wyspę Cypr, następnie udali się do Azji Mniejszej, przebywając w Pamfilii, Antiochii Pizydyjskiej i Likaonii i ustanawiając Kościoły w Pizydii, Antiochii, Ikonium, Listrze i Derbe.
Po soborze w Jerozolimie Paweł w towarzystwie Sylasa, a później Tymoteusza i Łukasza rozpoczął drugą podróż misyjną (49/50-52/53). Najpierw odwiedził ponownie Kościoły, które uprzednio założył w Azji Mniejszej. Przeszedł potem przez Galację i udał się do Troady, skąd pociągnięty dziwnym widzeniem, przeszedł na ląd europejski i udał się przez Macedonię do Grecji. Następnie przez Efez i Jerozolimę powrócił do Antiochii.
Trzecia podróż misyjna (53154-58) św. Pawła obejmowała niemal te same regiony, co druga. Głównym ośrodkiem działalności misyjnej apostoła stał się Efez, gdzie św. Paweł pozostał blisko trzy lata. Robił także plany kolejnej podróży misyjnej zamierzając udać się do Jerozolimy, a stamtąd do Rzymu i Hiszpanii. W Jerozolimie jednak został zaatakowany przez Żydów, nie mógł więc zrealizować swojego celu. Pochwycono go i poprowadzono do Cezarei, gdzie był więziony przez dwa lata. Potem przewieziono go do Rzymu, pozwoliwszy mu "mieszkać prywatnie razem z żołnierzem, który go pilnował" (Dz 28, 16).
Dzieje Apostolskie nie dają nam dalszych świadomości o życiu apostoła. Dowiadujemy się jednakże z jego listów pasterskich, a także z tradycji, że po dwóch latach został uwolniony i opuścił Rzym. Następnie podróżował do Hiszpanii i na Wschód. Kiedy wrócił do Rzymu, uwięziono go ponownie i w roku 67 został ścięty.
Św. Paweł okazywał wielkie zainteresowanie życiem Kościołów, które ustanowił. Zawsze obdarzał je ojcowskim uczuciem, czemu dał wyraz w kilkunastu listach do nich skierowanych. Przypuszcza się, że napisał także inne listy, które jednak nie zachowały się. W swoich listach św. Paweł okazuje się głębokim myślicielem religijnym, mającym trwały i budujący wpływ na rozwijające się chrześcijaństwo. Badania przeprowadzone w późniejszych epokach udowodniły jeszcze wyraźniej wielkość jego umysłu i ducha.
Modlitwa: Panie, nasz Boże, Ty przez świętych apostołów Piotra i Pawła dałeś swojemu Kościołowi podstawy chrześcijańskiej wiary, za ich wstawiennictwem udziel nam pomocy i doprowadź nas do wiecznego zbawienia. Amen.

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. W niedzielę 25 czerwca 2017 - 12. Niedziela Zwykła, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00.
2. W najbliższym tygodniu gościć będziemy Ojca Zbigniewa Bruzi CSsR - Ojca Misjonarza zaprzyjaźnionego z naszą Parafią.
3. W poniedziałek 26 czerwca 2017 wspomnienie św. Zygmunta Gorazdowskiego, prezbitera, patrona Sanoka - nabożeństwo czerwcowe o godz. 19:00.
4. We wtorek 27 czerwca 2017 wspomnienie Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz św. Cyryla Aleksandryjskiego, biskupa i doktora Kościoła - Msza Święta z nabożeństwem czerwcowym o godz. 19:00. W tym dniu także odpust ku czci Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Myczkowie o godz. 11:00. Homilię wygłosi Ojciec Zbigniew Bruzi CSsR.
5. W środę 28 czerwca 2017 wspomnienie św. Ireneusza, biskupa i męczennika, także dzień modlitw o rychłą beatyfikację Sługi Bożego Stefana Kard. Wyszyńskiego -Msza Święta z nabożeństwem czerwcowym o godz. 19:00.
6. W czwartek 29 czerwca 2017 Uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła, dzień imienin i rocznicy święceń kapłańskich Księdza Proboszcza - Msza Święta o godz. 8:00 i druga z nabożeństwem czerwcowym o godz. 19:00.
7. W piątek 30 czerwca 2017 Wspomnienie Świętych Pierwszych Męczenników św. Kościoła Rzymskiego - Msza Święta z nabożeństwem czerwcowym o godz. 19:00.
8. W sobotę 1 lipca 2017 - I sobota miesiąca oraz wspomnienie św. Ottona, biskupa - Msza Święta z różańcem fatimskim o godz. 19:00.
9. W niedzielę 2 lipca 2017 - I niedziela miesiąca, 13. Niedziela Zwykła - Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00, na obu Mszach Świętych zmiana tajemnic różańcowych. Po Komunii Świętej trwajmy w dziękczynieniu i uwielbieniu Pana Jezusa.
10. W dniach 1-2 lipca w Sanktuarium Matki Bożej Nowego Życia w Zagórzu przeżywać będziemy 10 rocznicę koronacji cudownego obrazu. Ksiądz Kustosz Józef Kasiak zaprasza 1 lipca na różaniec o godz. 17:00 i Mszę Świętą o godz. 18:00 pod przewodnictwem abp. Adama Szala Ordynariusza Archidiecezji Przemyskiej oraz 2 lipca na różaniec o godz. 9:30 i Mszę Świętą odpustową o godz. 11:00 pod przewodnictwem abp. Józefa Michalika- Arcybiskupa Seniora Archidiecezji Przemyskiej. 11. We wtorek, 4 lipca 2017 r. wyruszy do Częstochowy po raz 37. Przemyska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę. Koszt wpisowego (na pokrycie kosztów pielgrzymki) wynosi 130 zł od osoby. Jeśli z najbliższej rodziny wybiera się kilka osób, to tylko jedna z nich uiszcza opłatę, tj. 130 zł, a pozostałe po 70 zł (Przez najbliższą rodzinę rozumie się tu rodziców i ich dzieci). Zapisy w Lesku do grupy św. Andrzeja prowadzi ks. Tomasz Podolak- tel. 661 871 881; szczegóły pielgrzymka.przemyska.pl
12. Pielgrzymów i turystów zapraszamy do wspólnej modlitwy i odwiedzenia naszego Kościoła. W sąsiedztwie, na skarpie znajduje się pracownia ikon czynna od wtorku do niedzieli od 10:00 do 18:00 i jest możliwość zwiedzania Świątyni.
13. Przygotowujemy się do podjęcia kolejnych prac konserwatorskich - odnowienia ambony oraz ułożenia chodnika z kamienia naturalnego wokół świątyni. Do konserwatorów oddany został feretron z II poł. XIX z obrazami Matki Bożej i św. Jan Chrzciciela, pochodzący z kościoła w Wołkowyi zatopionego w październiku 1967 roku. Prace konserwatorskie można wspomóc ofiarą na konto Parafii. Serdeczne Bóg zapłać z darem modlitwy w intencji wszystkich ofiarodawców.
14. Kochani, dziękuję wszystkim za modlitwę w intencji mojej Mamy - Róży, wyniki ostatnich badań mówią o remisji (czyli cofnięciu się) choroby. Trwajmy w dziękczynieniu i nadziei na powrót do pełni sił po wyczerpującym leczeniu. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
15. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.
16. Drogim Parafianom, Gościom i Pielgrzymom życzymy wielu łask Bożych i opieki Matki Bożej w nowym tygodniu. Pozdrawiamy ludzi chorych i starszych, którzy nie mogą przybyć do kościoła i łączymy się z nimi w modlitwie.

18 CZERWCA - 11 niedziela zwykła
Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
Ewangelia według św. Mateusza 9,36-10,8

Jezus, widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: "Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo".
Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.
A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy - Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.
Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: "Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie".

(32kB)

19 czerwca - wspomnienie św. Romualda, opata
Św. Romuald urodził się w Rawennie około roku 956. Z natury cnotliwy i pragnący świętości, marnował jednakże młodość w służbie świata i jego przyjemności. Pewnego dnia ojciec jego, Sergiusz, zmusił go do asystowania przy pojedynku. W ten sposób św. Romuald stał się świadkiem, jak jego ojciec zabił swego przeciwnika. Poruszony tą zbrodnią, postanowił pokutować za nią czterdzieści dni, jakby on sam ją popełnił. W tym celu schronił się w klasztorze benedyktyńskim Św. Apolinarego w pobliżu Rawenny. Później został tam opatem (996-999). Założył kilkanaście klasztorów, stworzył również podwaliny kierującego się surową regułą zakonu kamedułów w Toskanii.
Podobnie jak wszyscy święci prowadził nieprzerwaną walkę z atakami szatana. W początkach życia zakonnego nawiedzały go liczne pokusy, które przezwyciężał czuwaniem i modlitwą. li ludzie próbowali kilkakrotnie dokonać zamachu na jego życie, ale Opatrzność Boża pomogła mu uchronić się od niebezpieczeństwa. Jak inni słudzy Boży był również nieraz ofiarą oszczerstw, które cierpliwie i w milczeniu znosił. Poddawał się licznym umartwieniom, które w starości jeszcze pomnożył.
Po długim, pełnym zasług życiu zmarł w klasztorze Val di Castro, w pobliżu Ankony, 19 czerwca roku 1027.
Modlitwa: Boże, Ty przez świętego Romualda odnowiłeś w Kościele życie pustelnicze, spraw, abyśmy wyrzekając się samych siebie i naśladując Chrystusa, mogli osiągnąć królestwo niebieskie. Amen.

20 czerwca - wspomnienie św. Sylweriusza, papieża i męczennika
(17kB) Św. Sylweriusz był dopiero subdiakonem, kiedy po śmierci papieża św. Agapita I w roku 536 wybrano go papieżem. Wkrótce potem pod bramami Rzymu pojawił się zwycięski Belizar, wódz wojsk cesarza Justyniana, prowadzący wojnę przeciwko Ostrogotom. Za namową papieża Sylweriusza senat i lud wpuścili Belizara do miasta.
Cesarzowa Teodora, która faworyzowała sektę; acefalów lub ultra-eutychian, usiłowała skłonić papieża do udzielenia cichego poparcia jej stronnictwu. Chociaż Najwyższy Kaplan przewidywał, że opór może kosztować go życie, nie dał się omamić. Cesarzowa weszła więc w intrygi z Wigiliuszem, archidiakonem Kościoła rzymskiego, obiecując mu papiestwo, gdyby potępił sobór w Chalcedonie. Uzyskała na to jego zgodę.
Wysłała zatem archidiakona do Rzymu z listem do Belizara, nakazującym mu wypędzenie św. Sylweriusza i doprowadzenie do tego; by papieżem został wybrany Wigiliusz. Po krótkim wahaniu, umywając jak Piłat ręce od odpowiedzialności, generał przystał na to. Posłużywszy się podstępem, wrogowie wywieźli św. Sylweriusza do Patary w Grecji, Wigiliusz został papieżem.
Kiedy cesarz Justynian dowiedział się o prawdziwym stanie rzeczy, nakazał odesłać św. Sylweriusza z powrotem do Rzymu. Wrogowie jednak zatrzymali go w czasie podróży, a Wigiliusz kazał osadzić go na odludnej wyspie pod Neapolem. Św. Sylweriusz umarł tam wkrótce potem w roku 437. Ironia losu sprawiła, że jego śmierć nie przyniosła korzyści heretykom, Wigiliusz bowiem, zostawszy papieżem, przestał się z nimi liczyć.
Modlitwa: Wszechmocny Boże, spraw, byśmy niezachwianie znosili przeciwności doczesne, podobnie jak sprawiłeś, że św. Sylweriusz, Twój papież i męczennik nie ugiął się przed groźbami i bólem. Amen.

(43kB)

21 czerwca - wspomnienie Św. Alojzego Gonzagi, zakonnika, patrona młodzieży katolickiej
Pochodził ze znakomitego rodu Gonzagów. Był synem Ferdynanda, markiza Castiglione. Urodził się w Castiglione w diecezji Brescii 9 marca 1568 roku. Od najmłodszych lat św. Alojzy poświęcił się sercem i duszą służbie swemu Stwórcy. Pamięć o jego osobie łączy się z pojęciem łagodnej słodyczy i niczym nieskażonej czystości. Cechowała go prawdziwie anielska niewinność, a zarazem heroiczna skłonność do pokuty.
Mając czternaście lat, towarzyszył swemu ojcu w podróży do Hiszpanii, gdzie ten ostatni pojechał jako członek orszaku cesarzowej Marii Austriaczki, żony Maksymiliana II. Filip II uczynił św. Alojzego giermkiem księcia Jakuba, swego starszego brata. Wśród próżności dworu święty zachował swą czystość, świat nie odciągnął jego serca od Boga.
Po powrocie do Włoch w roku 1548 św. Alojzy objawił chęć wstąpienia do Towarzystwa Jezusowego. Rodzina sprzeciwiała się temu, ale w końcu udało mu się przeprowadzić swoje zamiary. Rozpoczął nowicjat w Rzymie w roku 1585, za pontyfikatu Piusa V. Śluby zakonne złożył 20 listopada 1587 roku i wkrótce potem przyjął niższe święcenia.
Od początku swego zakonnego życia św. Alojzy był wzorem doskonałości. Podczas epidemii w Rzymie w roku 1591 wyróżnił się miłosierdziem wobec chorych w szpitalach. Praca ta doprowadziła go do choroby, która spowodowała śmierć. Jego ostatnie dni były wiernym odzwierciedleniem krótkiego życia. Przeszedł do wieczności 21 czerwca 1591 roku w wieku dwudziestu czterech lat. Papież Benedykt XIII kanonizował go w roku 1726.
Modlitwa: Boże, Dawco niebieskich darów, Ty połączyłeś w świętym Alojzym nieskalaną czystość życia z surową pokutą, ponieważ nie naśladowaliśmy go w niewinności, spraw przez jego modlitwy i wstawiennictwo, abyśmy pełnili pokutę. Amen.

22 czerwca - wspomnienie Świętych męczenników: Jana Fishera, biskupa i Tomasza More'a, patrona prawników
(28kB) Św. Jan Fisher urodził się w Brytanii w roku 1459. Kształcił się w Cambridge, gdzie w roku 1491 uzyskał stopień magistra sztuk wyzwolonych. W latach 1491-1494 był wikariuszem w Northallerton, potem zaś pełnił funkcję kanclerza uniwersytetu w Cambridge.
W roku 1497 został spowiednikiem matki króla Henryka VII. Sprawował też opiekę nad ufundowanym przez nią kolegium w Cambridge. Do programu studiów wprowadził grekę i hebrajski. Zaangażował Erazma z Rotterdamu jako profesora teologii i greki.
W roku 1504 został biskupem Rochesteru. Ta ostatnia godność łączyła się ze stanowiskiem wychowawcy następcy tronu, późniejszego Henryka VIII.
Św. Jan poświęcił się dla dobra swojej diecezji i uniwersytetu. Od roku 1527 ten pokorny sługa Boży aktywnie przeciwstawiał się rozpoczętemu przez króla procesowi rozwodowemu z poślubioną mu w obliczu Boga Katarzyną. Równie mocno sprzeciwiał się wtrącaniu się króla w sprawy kościelne. W przeciwieństwie do innych biskupów królestwa, św. Jan odmówił złożenia przysięgi, zobowiązującej do poszanowania ustawy, która potomstwu Henryka i Anny gwarantowała sukcesję tronu. Z powodu tej odmowy został uwięziony w Tower w kwietniu 1534 roku. W następnym roku papież Paweł III mianował go kardynałem. Biorąc odwet za to, Henryk VIII skazał św. Jana na ścięcie.
Na pół godziny przed egzekucją ten znakomity uczony i duchowny otworzył po raz ostatni księgę Nowego Testamentu. Jego uwagę zwróciły następujące słowa z Ewangelii św. Jana: "A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie pierwej, zanim świat powstał". (J 17, 3-5). Zamknąwszy księgę św. Jan rzekł: "Wystarczy tej nauki, aby wytrzymać przez resztę mego życia".
(40kB) Św. Tomasz More urodził się w Londynie w roku 1478. Zdobywszy gruntowną wiedzę w dziedzinie religii i nauk klasycznych, wstąpił na uniwersytet w Oksfordzie, ażeby studiować prawo. Ukończywszy je rozpoczął karierę prawniczą, którą uwieńczył, zostając członkiem Parlamentu. W roku 1506 poślubił swą ukochaną Joannę Colt, która obdarzyła go czworgiem dzieci. Ponieważ umarła młodo, poślubił wdowę, Alicję Middleton, by zastąpiła im matkę. Ten mądry człowiek, pełen dążeń reformatorskich, przyjaźnił się z wieloma biskupami i uczonymi. Około roku 1516 napisał rozprawę pt. "Utopia", która zyskała wielki rozgłos w całym ówczesnym świecie.
Wtedy to Henryk VIII zainteresował się osobą Tomasza More'a. Powierzył mu wiele wysokich stanowisk, zlecał różne misje, a w końcu mianował go w roku 1529 lordem kanclerzem. Jednakże w roku 1532, kiedy Henryk upierał się przy swoich poglądach co do małżeństwa i prymatu papieża, Tomasz More, będący wówczas u szczytu kariery i sławy, zrezygnował ze wszystkich piastowanych godności.
Resztę życia spędził na pisaniu dzieł poświęconych głównie obronie Kościoła. W roku 1534 odmówił - podobnie jak jego przyjaciel Jan Fisher - złożenia przysięgi lojalności królowi jako głowie Kościoła anglikańskiego, został więc wtrącony do Tower. Piętnaście miesięcy później, a dziewięć dni po egzekucji Jana Fishera, wytoczono mu proces i uznano winnym zdrady. Oświadczył sędziom, że nie mógł postąpić wbrew swemu sumieniu i wyraził życzenie następujące: "Abyśmy wszyscy mogli spotkać się szczęśliwie jako wiecznie zbawieni w niebie". Wstąpiwszy na szafot powiedział tłumom widzów, że umiera jako "dobry sługa króla, ale przede wszystkim Boga". Został ścięty 6 lipca 1535 roku.
Modlitwa: Wszechmogący Boże, świadectwo męczenników jest najdoskonalszym wyrazem prawdziwej wiary, spraw, abyśmy za wstawiennictwem świętych Jana i Tomasza całym życiem potwierdzali wiarę, którą wyznajemy ustami. Amen.

(9kB)

22 czerwca - wspomnienie św. Paulina z Noli, biskupa
Św. Paulin urodził się w roku 354 w dzisiejszym Bordeaux w pogańskiej rodzinie patrycjuszowskiej. Kształcił się pod kierunkiem słynnego poety Azoniusza, po czym został zarządcą prowincji Kampanii. Ożenił się z Hiszpanką o imieniu Teresa, chrześcijanką. Przez piętnaście lat rozwijał swoje talenty na zaszczytnych stanowiskach w Galii, Italii i Hiszpanii. W Mediolanie zetknął się ze św. Ambrożym, w Wenecji zaś ze św. Marcinem. Poznał również św. Delfina, biskupa Bordeaux, z którego rąk w roku 590 przyjął chrzest.
Po śmierci jedynego dziecka złożył wraz z żoną ślub czystości. Pozbyli się swoich wielkich bogactw i powrócili do Hiszpanii, by oddać się służbie Bożej. W roku 394 św. Paulin został w Barcelonie wyświęcony na księdza, na co nalegała tamtejsza ludność. Osiedlił się w Noli we Włoszech, w pobliżu grobu św. Feliksa. Założył tutaj dom dla zakonników i ubogich. Prowadził bardzo surowy tryb życia. Wieści o cnotach św. Paulina sprawiły, że w roku 409 został mianowany biskupem Noli.
Utrzymywał ścisłe kontakty ze wspomnianymi wyżej wybitnymi świętymi swoich czasów. Odnosił się również ze czcią do swoich poprzedników, mając wielki kult dla ich relikwii. Był autorem prac poetyckich, z których wiele poświęcił św. Feliksowi. Uważany jest obok Prudencjusza za czołowego poetę chrześcijańskiego okresu patrystycznego. Zmarł w roku 431.
Modlitwa: Boże, Ty sprawiłeś, że święty Paulin, biskup, odznaczał się miłością do ubogich i pasterską gorliwością, spraw, abyśmy naśladowali przykład czynnej miłości Świętego, którego zasługi czcimy. Amen.

(32kB)

23 czerwca - Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa
Czerwiec to miesiąc w sposób szczególny poświęcony czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. Kult Serca Jezusowego wywodzi się z czasów średniowiecza; początkowo miał charakter prywatny, z czasem ogarnął szerokie rzesze społeczeństwa.
Najświętsze Serce Pana Jezusa Mistyka średniowiecza łączyła kult Serca Jezusowego w bardzo żywym nabożeństwem do Najświętszej Rany boku Jezusa. Do najwcześniejszych, którzy w Ranie boku, otwartej włócznią żołnierza, odnaleźli Serce Boże, należy nieznany autor poetyckiego utworu Winny szczep mistyczny. Mówi w nim, że właśnie w tej Ranie odnalazł Serce Boże, że spocznie przy Nim, że się już z Nim nie rozstanie. Cały zakon św. Dominika Guzmana - dominikanie - bardzo wcześnie przyswoił sobie nabożeństwo do zranionego boku i Serca Pana Jezusa. W piątek po oktawie Bożego Ciała, a więc w dzień, który Chrystus wybrał sobie na święto Jego Serca, dominikanie odmawiali oficjum o Ranie boku Pana Jezusa.
Warto wymienić przynajmniej kilku świętych i błogosławionych, którzy wyróżniali się w średniowieczu szczególnym nabożeństwem do Serca Pana Jezusa; w tym Sercu znaleźli dla siebie źródło szczególnej radości i uświęcenia:
więcej - Brewiarz.pl

(47kB)

23 czerwca - wspomnienie św. Edeldredy, dziewicy
Ta święta dziewica była trzecią córką Annasa, świętego króla Wschodniej Anglii. Jej siostry, Seksburga, Edelburga i Withburga, także są wymieniane wśród świętych. Spełniając życzenie rodziców poślubiła księcia Tonberta, ale pozostała dziewicą, gdyż żyli w ciągłej wstrzemięźliwości. W trzy lata po ślubie mąż jej zmarł, ona zaś schroniła się na wyspie Ely, gdzie prowadziła przez pięć lat samotne życie kontemplacyjne.
Wieści o niej dotarły do Egfryda, potężnego króla Northumbrii, który zmusił ją, by zgodziła się go poślubić. W ten sposób po raz drugi weszła w stan małżeński, ale i teraz była dla męża raczej siostrą niż żoną, cały swój czas poświęcając ćwiczeniom pobożnym i miłosierdziu. W końcu po dwunastu latach małżeństwa za radą św. Wilfryda wstąpiła do zakonu. Mąż udzielił na to zgody, chociaż niechętnie. Schroniła się w klasztorze, którym kierowała ciotka jej męża.
W roku 672 powróciła na wyspę Ely i założyła klasztor. Stała się wzorem cnoty i doskonałości dla wszystkich swoich sióstr. Prowadziła bardzo surowy tryb życia. Cierpienia były dla niej rozkoszą. Dziękowała Bogu, że pozwolił jej doznać ich tak wiele, szczególnie podczas ostatniej długotrwałej choroby. Św. Edeldreda zmarła 23 czerwca 679 roku.
Modlitwa: Panie Boże, obsypałeś niebiańskimi darami św. Edeldredę. Pomóż nam naśladować jej cnoty w naszym życiu na ziemi i cieszyć się razem z nią szczęściem w niebie. Amen.

(35kB)

24 czerwca - Święto Narodzenia św. Jana Chrzciciela
Święto narodzenia św. Jana Chrzciciela, proroka zwiastującego przyjście Chrystusa i urodzonego sześć miesięcy przed Nim, obchodzi się 24 czerwca. Jest to jedno z najstarszych świąt w liturgii Kościoła. Św. Jan Chrzciciel był synem Zachariasza i Elżbiety, krewnej Najświętszej Maryi Panny. Tradycja umieszcza dom, w którym przyszedł na świat, niedaleko wioski Ain-Karin, dziesięć kilometrów na zachód od Jerozolimy. W miejscu tym zbudowano później kościół franciszkański pod wezwaniem św. Jana w Górach.
Wiadomości o św. Janie, o którym Jezus powiedział: "Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela" (Mt 11, 11) zawarte są w Piśmie świętym. Mówi się tam o jego uświęceniu przed narodzinami i jego męczeńskiej śmierci za panowania króla Heroda. Oddając mu cześć, Kościół wyróżniał go zawsze spośród sług Bożych. Ich święta obchodzi się w dzień ich śmierci, upamiętniając moment ich ostatecznego zwycięstwa: św. Jana Chrzciciela czcimy w dniu jego narodzin, przyszedł bowiem na świat wolny od grzechu pierworodnego. Z tego samego powodu obchodzimy święto Narodzin - Niepokalanie Poczętej Maryi Panny.
W trzydzieści lat po narodzeniu Jezusa - zanim rozpoczął On swoje życie publiczne - Jan podjął nad rzeką Jordan powierzoną mu misję. Był ostatnim prorokiem Starego Przymierza. Jego zadaniem było przygotowanie drogi Panu, zapowiedź nadejścia długo oczekiwanego Mesjasza, Odkupiciela, w którym "wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże" (Łk 3, 6; por. Iz 40, 3-5). Zanim Jan przyszedł na świat, anioł zapowiedział Zachariaszowi, jego ojcu, że "wielu z jego narodzenia cieszyć się będzie" (Łk 1, 14). Dzień 24 czerwca jest jednym z najbardziej radosnych świąt roku. Dawniej obchodzono go w różnych krajach z jeszcze większym niż obecnie weselem, któremu w rozmaity sposób dawano wyraz. W wigilię tego święta zapalano np. na szczytach wzgórz tzw. "ognie św. Jana". Gdzieniegdzie do dziś zachowuje się ten zwyczaj. "Zaledwie zgasły ostatnie promienie zachodzącego słońca, gdy nad całym światem zabłysły olbrzymie snopy płomieni, trysnęły z każdego wierzchołka góry i na krótko zostało oświetlone każde miasto, każda wioska, każdy przysiółek" (Dom. P.L.P. Gueranger).
Modlitwa: Wszechmogący Boże, spraw, aby Twoi wierni kroczyli drogą zbawienia i posłuszni napomnieniom świętego Jana Chrzciciela bezpiecznie doszli do zapowiedzianego przezeń naszego Pana Jezusa Chrystusa. Amen.

(68kB)

25 czerwca - wspomnienie bł. Doroty z Mątowów
Bł. Dorota urodziła się w Mątowach Wielkich w roku 1347. W młodości została wydana za mąż i urodziła 9 dzieci. Będąc zapobiegliwą gospodynią domu, stale dążyła do chrześcijańskiej doskonałości. Po śmierci męża udała się do Kwidzyna, aby korzystać z kierownictwa wybitnego teologa Jana. Za jego pozwoleniem zamknęła się w celi obok kościoła katedralnego i oddała się modlitwie i pokucie. Zmarła 25 czerwca 1394 roku.
Modlitwa: Boże, źródło wszelkich łask, Ty z ojcowską dobrocią wysłuchujesz wszystkich wzywających Twojego miłosierdzia, za wstawiennictwem błogosławionej Doroty wspomagaj nas w naszych potrzebach, aby Twoja łaska, którą otrzymujemy na ziemi, przyniosła nam owoc życia wiecznego w niebie. Amen.

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. W niedzielę 18 czerwca - 11. Niedziela Zwykła, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. Po Sumie procesja Eucharystyczna wokół kościoła w Oktawie Bożego Ciała.
2. Wspomnienia liturgiczne i nabożeństwa w najbliższym tygodniu (podane godziny Mszy Świętej i nabożeństw w Górzance mogą być korygowane w ciągu tygodnia):
- w poniedziałek 19 czerwca 2017 wspomnienie św. Romualda, opata - Msza Święta z o godz. 19:00.
- w e wtorek 20 czerwca 2017 wspomnienie św. Sylweriusza, papieża i męczennika- Msza Święta o godz. 7:00.
- w środę 21 czerwca 2017 Wspomnienie św. Alojzego Gonzagi, zakonnika - Msza Święta o godz. 19:00.
- czwartek 22 czerwca 2017 zakończenie Oktawy Bożego Ciała, wspomnienie św. Paulina z Noli, biskupa albo wspomnienie świętych męczenników Jana Fishera, biskupa, i Tomasza More'a.- Msza Święta o godz. 7:00.
- w piątek 23 czerwca 2017 Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa - Msza Święta o godz. 8:00.
- w sobotę 24 czerwca 2017 Uroczystość narodzenia św. Jana Chrzciciela - Msza Święta o godz. 7:00 i 18:00 oraz Msza Święta z udzieleniem Sakramentu Małżeństwa o godz. 16:00.
- w niedzielę 25 czerwca 2017 - 12. Niedziela Zwykła, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00.
3. W czwartek 22 czerwca - nabożeństwo ku czci św. Rity w Czarnej - Różaniec o godz. 17:00, Msza Święta o godz. 18:00, poświęcenie róż i ucałowanie relikwii. Nabożeństwo poprowadzi ks. Piotr Bartnik.
4. W piątek 23 czerwca 2017 Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa odpust w Parafii w Bóbrce oraz w Parafii w Łobozewie, oba o godz. 17:00.
5. Pielgrzymów i turystów zapraszamy do wspólnej modlitwy i odwiedzenia naszego Kościoła. W sąsiedztwie, na skarpie znajduje się pracownia ikon czynna od wtorku do niedzieli od 10:00 do 18:00 i jest możliwość zwiedzania Świątyni.
6. Przygotowujemy się do podjęcia kolejnych prac konserwatorskich - odnowienia ambony oraz ułożenia chodnika z kamienia naturalnego wokół świątyni. Do konserwatorów oddany został feretron z II poł. XIX z obrazami Matki Bożej i św. Jan Chrzciciela, pochodzący z kościoła w Wołkowyi zatopionego w październiku 1967 roku. Prace konserwatorskie można wspomóc ofiarą na konto Parafii. Serdeczne Bóg zapłać z darem modlitwy w intencji wszystkich ofiarodawców.
7. Kochani, dziękuję wszystkim za modlitwę w intencji mojej Mamy - Róży, wyniki ostatnich badań mówią o remisji (czyli cofnięciu się) choroby. Trwajmy w dziękczynieniu i nadziei na powrót do pełni sił po wyczerpującym leczeniu. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
8. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.
9. Drogim Parafianom, Gościom i Pielgrzymom życzymy wielu łask Bożych i opieki Matki Bożej w nowym tygodniu. Pozdrawiamy ludzi chorych i starszych, którzy nie mogą przybyć do kościoła i łączymy się z nimi w modlitwie.

(81kB)

11 CZERWCA - UROCZYSTOŚĆ TRÓJCY PRZENAJŚWIĘTSZEJ
Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
Ewangelia według św. Jana 3,16-19

Jezus powiedział do Nikodema:
"Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego".

15 CZERWCA
UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA - BOŻE CIAŁO

(271kB)

"Wyznaję z wiarą, żeś mój Bóg i Pan" - te słowa pochodzą z hymnu ku czci Chrystusa Eucharystycznego autorstwa "najbardziej świętego z uczonych i najbardziej uczonego pośród świętych" - Tomasza z Akwinu. Hymn ten nazwano "najpiękniejszą modlitwą Tomasza". Jest ona dialogiem Świętego z Bogiem, do którego brat Tomasz zwraca się serdecznie w konwencji "ja-TY". W takiej serdeczności i oddaniu trwają przed Panem każdego dnia miliony wyznawców Chrystusa, poświadczając swoją wiarę, że Jezus Chrystus jest prawdziwą odpowiedzią na ludzkie poszukiwanie sensu życia i przyszłości, zaspokojeniem tysięcy form głodu towarzyszących człowiekowi w ziemskim pielgrzymowaniu.

1. Zbliżam się w pokorze i niskości swej,
Wielbię Twój majestat, skryty w Hostii tej.
Tobie dziś w ofierze serce daję swe,
O, utwierdzaj w wierze, Jezu dzieci Twe.
2. Mylą się, o Boże, w Tobie wzrok i smak,
Kto się im poddaje, temu wiary brak,
Ja jedynie wierzyć Twej nauce chcę,
Że w postaci Chleba utaiłeś się.
3. Bóstwo Swe na Krzyżu skryłeś wobec nas,
Tu ukryte z Bóstwem Człowieczeństwo wraz,
Lecz w Oboje wierząc, wiem, że dojdę tam,
Gdzieś przygarnął łotra, do Twych niebios bram.
4. Jak niewierny Tomasz Twych nie szukam Ran,
Lecz wyznaję z wiarą, żeś mój Bóg i Pan,
Pomóż wierze mojej, Jezu, łaską Swą,
Ożyw mą nadzieję, rozpal miłość mą.
5. Ty, coś upamiętnił śmierci Bożej czas,
Spraw, bym dla swej duszy życie z Ciebie brał,
Bym nad wszelką słodycz Ciebie poznać chciał.
6. Ty, co jak pelikan, Krwią swą karmisz lud,
Przywróć mi niewinność, oddal grzechów brud.
Oczyść mnie Krwią swoją, która wszystkich nas
Jedną kroplą może obmyć z win i zmaz.
7. Pod zasłoną teraz, Jezu, widzę Cię,
Niech pragnienie serca kiedyś spełni się,
Bym oblicze Twoje tam oglądać mógł,
Gdzie wybranym miejsce przygotował Bóg.

(26kB)

11 czerwca - wspomnienie Św. Barnaby, apostoła
Św. Barnaba nie był w gronie Dwunastu, uważany jest jednak przez Kościół za apostoła. Z pochodzenia Żyd z rodu Lewiego, stryjeczny brat św. Marka Ewangelisty, urodził się na Cyprze. Sposób, w jaki nauczał, zyskał mu takie powodzenie, że apostołowie zmienili jego imię Józef na Barnaba; co oznacza "Syn pocieszenia". Był również znany ze swej hojności we wczesnochrześcijańskiej wspólnocie Jerozolimy (por. Dz 4, 36-37).
Św. Barnaba zaprzyjaźnił się z nawróconym niedawno byłym prześladowcą Kościoła, Szawłem z Tarsu, i wprowadził go do grona apostołów (por. Dz 9, 27). Przybrawszy imię Pawła, Szaweł stał się później wielkim apostołem. Kiedy św. Barnaba wybrał się do Antiochii, ażeby skonsolidować powstający tam Kościół, poprosił św. Pawła o pomoc w pracy. Po rocznym pobycie w Antiochii obydwaj pospieszyli, by zanieść dary wspólnoty dla dotkniętych klęską głodu biednych w Judei (Dz 11, 27-30).
Razem ze św. Pawłem Barnaba głosił wiarę na Cyprze i Azji Mniejszej (Dz 13, 13-14). Wzięli potem udziale w pierwszym soborze w Jerozolimie (Dz 15, 1-29). Po powrocie do Antiochii rozdzielili się. Św. Barnaba chciał bowiem, aby jego stryjeczny brat Jan Marek towarzyszył im w ich drugiej podróży misyjnej, zaś św. Paweł nie sprzeciwiał się temu. Św. Barnaba z Janem Markiem pojechał na Cypr (Dz 15, 30-40).
Nic pewnego nie wiemy o późniejszym życiu św. Barnaby, poza tym, że był znany Koryntianom (1 Kor 9, 6). Tradycja podaje, że zginął na Cyprze, prawdopodobnie ukamienowany.
Modlitwa: Boże, Ty przeznaczyłeś do nawracania pogan świętego Barnabę, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, spraw, aby Twój Kościół słowem i czynem wiernie szerzył Ewangelię Chrystusa, którą Apostoł odważnie głosił. Amen.

(7kB)

12 czerwca - wspomnienie Onufrego Wielkiego, pustelnika
Onufry (z gr. "pasterz osłów") żył w Egipcie na przełomie IV i V wieku. Po zakończeniu edukacji w klasztorze w Hermopolis, przez ponad 60 lat przebywał samotnie na pustyni w pobliżu Tebaidy. Jest przedstawicielem wielkich pustelników pierwszych wieków. Jak św. Paweł z Teb, pierwszy pustelnik, całe swoje życie spędził samotnie na pustkowiu. Podobnie jak św. Pawła Pustelnika odkrył i wsławił św. Antoni, tak św. Onufrego odkrył św. Pafnucy. Według podania, całym okryciem Onufrego były długie włosy i broda sięgająca do kolan. Św. Pafnucy podaje w historii Onufrego legendę, że Onufrego żywił codziennie anioł, a w każdą niedzielę przynosił mu Komunię świętą.
Na ręku św. Pafnucego Onufry, jako starzec, oddał Bogu ducha. Według liturgii greckiej śmierć Onufrego miała miejsce 12 czerwca. Rok jest nieznany. Było to jednak zapewne w wieku IV, gdyż datę śmierci św. Pafnucego zwykło się podawać w roku 380. Kult św. Onufrego bardzo rozpowszechnił się na Wschodzie. W Konstantynopolu miał on dwie kaplice, wystawione ku jego czci. Także w Rzymie ku czci Onufrego wystawiono kościół. Obecnie jego relikwie spoczywają w Sutera, na Sycylii. Jest patronem mnichów, dorożkarzy, pielgrzymów, tkaczy. Szczególnie czczony jest w Kościołach Wschodu.
W ikonografii św. Onufrego przedstawia się z długimi włosami i brodą. Jego atrybutami są: anioł z hostią, czaszka, grota przy źródle, dwa lwy kopiące mu dół, korona, kruk z chlebem w dziobie, krzyż w dłoni; duży, stojący krzyż, łańcuch wokół go opasujący.
Źródło: brewiarz.pl

(24kB)

12 czerwca - wspomnienie Błogosławionych 108 męczenników z czasów II wojny światowej
13 czerwca 1999 r. podczas Mszy świętej odprawianej w Warszawie św. Jan Paweł II dokonał beatyfikacji 108 męczenników, którzy ponieśli śmierć w czasach II wojny światowej. Każda z tych osób wykazała się niezwykłym heroizmem wiary: są w tym gronie biskupi - pasterze, którzy woleli zginąć, aniżeli zostawić swoją owczarnię; siostry i księża ratujący Żydów; teściowa, która oddała swe życie za synową w ciąży; zakonnik, który za posiadanie różańca, a potem odmowę sprofanowania go został zmasakrowany i utopiony w kloace; księża i alumni dzielący się w obozie koncentracyjnym jedyną kromką chleba ze współwięźniami; duchowny, który zginął za to, że nie wydał Gestapo komunistów.
Sprawa beatyfikacji 108 sług Bożych, męczenników za wiarę, ofiar prześladowania Kościoła w Polsce w latach 1939-1945 ze strony nazizmu hitlerowskiego, choć przybrała formę kanonicznego postępowania beatyfikacyjnego dopiero w roku 1992, w rzeczywistości sięga swymi początkami pierwszych lat po zakończeniu II wojny światowej. Sława świętości i męczeństwa licznych osób z grupy 108 sług Bożych, łaski przypisywane ich wstawiennictwu, kierowały uwagę diecezji i rodzin zakonnych na konieczność otworzenia procesów beatyfikacyjnych o męczeństwie.
Krąg osób, wobec których rozpoczęto procesy beatyfikacyjne, w trakcie prac aż pięciokrotnie ulegał zmianom: powiększał się przez kolejne zgłoszenia nowych kandydatów, a jednocześnie był redukowany, gdy okazywało się, że w rozpatrywanych przypadkach nie ma wystarczającego materiału dowodowego na męczeństwo w rozumieniu teologicznym. Ostatecznie, w listopadzie 1998 r., liczba męczenników ukształtowała się jako grono 108 sług Bożych.
Słudzy Boży, przedstawieni przez 18 diecezji, ordynariat polowy i 22 rodziny zakonne, to osoby, których życie i śmierć oddane Bożej sprawie nosiły znamię heroizmu. Pośród nich jest 3 biskupów, 52 kapłanów diecezjalnych, 26 kapłanów zakonnych, 3 kleryków, 7 braci zakonnych, 8 sióstr zakonnych i 9 osób świeckich.
Źródło: brewiarz.pl
W archidiecezji przemyskiej: Wspomnienie obowiązkowe błogosławionych męczenników Józefa Achillesa Puchały - prezbitera, Katarzyny Celestyny Faron - dziewicy, Stanisława Starowieyskiego i Towarzyszy.
Pamiętajmy także o Słudze Bożym Ks. Janie Siuzdaku, który jest wśród Sług Bożych - procesu beatyfikacyjnego - drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej.

(10kB)

13 czerwca - wspomnienie Św. Antoniego z Padwy, kapłana i doktora Kościoła, patrona ubogich
Ferdynand Bullone urodził się w roku 1195 w Lizbonie w Portugalii, ale nazywany jest św. Antonim z Padwy (albo Padewskim), długo bowiem przebywał w tym mieście. Kiedy był jeszcze dzieckiem, rodzice oddali go na wychowanie kanonikom katedry w Lizbonie. Ukończywszy piętnaście lat, wstąpił do zakonu kanoników regularnych św. Augustyna w pobliżu Lizbony. Po dwóch latach wysłano go do klasztoru Krzyża Świętego tego samego zakonu w Coimbrze.
Pozostał tam przez lat osiem, poświęcając się studiom. Dowiedziawszy się, że do Portugalii przewieziono z Maroka relikwie pięciu franciszkańskich męczenników, zapragnął naśladować bohaterstwo tych obrońców wiary. Kiedy wyjawił to swoim współbraciom zakonnym, ostro sprzeciwili się jego zamiarom. W końcu otrzymał jednak zgodę przełożonego i przeszedł da zakonu franciszkanów.
Po jakimś czasie uzyskał pozwolenie wyjazdu do Afryki w celu głoszenia Ewangelii Maurom. Z powodu ciężkiej choroby musiał wszakże wrócić do Hiszpanii. W drodze nieprzyjazne wiatry zepchnęły statek na wybrzeża Sycylii. Stamtąd św. Antoni, kierowany chęcią zobaczenia św. Franciszka, udał się do Asyżu, gdzie rozwijało się główne odgałęzienie jego zakonu. Początkowo nie poświęcano tu św. Antoniemu większej uwagi, on zresztą świadomie trzymał się na uboczu. Opatrzność zechciała jednak, że franciszkanie odkryli wreszcie jego wielkie walory i św. Antoni powołany został na profesora teologii, której nauczał kolejno w Bolonii, Tuluzie, Montpellier i Padwie.
Później porzucił naukę, by poświęcić się kaznodziejstwu. Był doskonałym mówcą, a jednocześnie żarliwym duszpasterzem. W związku ze swoją pracą wiele podróżował, odwiedzając Francję, Hiszpanię i Włochy. Piastował też kilka ważnych godności w swoim zakonie i zawsze czuwał nad tym, aby być posłusznym dyscyplinie klasztornej. Śmiało przeciwstawił się słynnemu bratu Eliaszowi, który, stojąc wówczas na czele wspólnoty, zmierzał do rozluźnienia reguły.
Św. Antoni zmarł 13 czerwca 1231 roku. Nie doznał łaski męczeństwa, ale można go nazwać męczennikiem Słowa Bożego, męczennikiem podróży, męczennikiem tłumów. Tak wielu było tych, którzy pragnęli go usłyszeć, że żaden kościół nie mógł ich pomieścić i święty często głosił kazania pod gołym niebem.
Już za życia był uważany za legendarnego bohatera, opowiadano o niezwykłych jego czynach i zadziwiających wydarzeniach, wiążących się z jego postacią: o kazaniu, wygłoszonym w Rimini do ryby, o mule, który zachęcony przez niego klęknął przed Najświętszym Sakramentem, o psałterzu, który został skradziony, a św. Antoni sprawił, że wrócił do właściciela (z tego powodu ogłoszono świętego patronem tych, którzy coś zgubili). Pewien człowiek goszczący kiedyś św. Antoniego widział go stojącego w oknie i trzymającego w ramionach Dzieciątko Jezus.
Modlitwa: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty dałeś swojemu ludowi świętego Antoniego z Padwy, znakomitego kaznodzieję i orędownika ubogich, spraw, abyśmy za jego wstawiennictwem prowadzili życie zgodne z Ewangelią i we wszelkich przeciwnościach doznawali Twojej pomocy. Amen.

(24kB)

14 czerwca - wspomnienie Św. Metodego, patriarchy Konstantynopola
Syn bogatego, ogólnie szanowanego Sycylijczyka, św. Metody otrzymał doskonałe wykształcenie w swoich rodzinnych Syrakuzach. Stamtąd miał zamiar udać się do Konstantynopola, ażeby uzyskać stanowisko na dworze. W końcu postanowił jednak wstąpić do zakonu. Zbudował klasztor na wyspie Chios. Wówczas św. Nicefor patriarcha wezwał go do Konstantynopola.
Kiedy za panowania Leona Armeńczyka nastąpiło prześladowanie czcicieli ikon, św. Metody bronił nieustraszenie kultu świętych obrazów. Wówczas to pozbawiono urzędu i wygnano św. Nicefora. Św. Metody miał zawieźć papieżowi Paschalisowi I sprawozdanie o sytuacji na Bliskim Wschodzie. Wybrał się zatem w podróż do Rzymu, pozostając tam aż do śmierci Leona. W roku 821 powrócił do Konstantynopola, gdzie panował cesarz Michał Jąkała. Z jego rozkazu schwytano św. Metodego i poddano chłoście, po czym deportowano na siedem lat na wyspę Antigoni na Morzu Czarnym.
Po śmierci cesarza w roku 842 wdowa po nim, Teodora, objęła rządy w imieniu małoletniego syna Michała III. Ona to powołała św. Metodego na urząd patriarchy Konstantynopola. Pomny na cierpienia swego poprzednika św. Metody zwołał sobór, który w pełni potwierdził prawo oddawania czci świętym obrazom. W celu podkreślenia ważności tego faktu ustanowiono doroczne święto prawosławne. Obchodzi się je nadal w pierwszą sobotę Wielkiego Postu we wszystkich kościołach bizantyjskich.
Bohaterski patriarcha zmarł 14 czerwca 847 roku. Był płodnym pisarzem. Zachował się jednak tylko "Żywot Teofanesa" oraz fragmenty poetyckich, teologicznych i polemicznych prac jego autorstwa.
Modlitwa: Boże, Światłości i Pasterzu dusz, który ustanowiłeś św. Metodego biskupem w Twoim Kościele, by karmił Twój lud słowem i kształtował przykładem, spraw, abyśmy dzięki niemu zachowali wiarę, której on nauczał, i podążali drogą, którą on nam ukazał. Amen.

(11kB)

14 czerwca - wspomnienie Bł. Michała Kozala, biskupa i męczennika
Michał Kozal urodził się w roku 1893 w Nowym Folwarku koło Krotoszyna. Był kapłanem archidiecezji gnieźnieńskiej. W roku 1939 został biskupem pomocniczym diecezji włocławskiej. W listopadzie tego roku aresztowała go policja niemiecka i po wielu etapach osadzono go w obozie koncentracyjnym w Dachau, gdzie podtrzymywał na duchu współwięźniów. Na początku 1943 roku zachorował na tyfus i 26 stycznia został zabity śmiercionośnym zastrzykiem. 14 czerwca 1988 papież Jan Paweł II zaliczył go do błogosławionych męczenników.
Modlitwa: Boże, Ty obdarzyłeś błogosławionego Michała, biskupa i męczennika, łaską szczególnego nabożeństwa do Najświętszej Eucharystii oraz heroicznym męstwem w obronie wolności Kościoła, spraw, abyśmy za jego przykładem i wstawiennictwem, umocnieni łaską Tajemnicy eucharystycznej, mogli wytrwać do końca w wyznawaniu prawdziwej wiary. Amen.

(40kB)

15 czerwca - wspomnienie Św. Germany Cousin, dziewicy
Urodziła się w roku 1579, zmarła w roku 1601. Krótkie życie tej wybitnej służebnicy Bożej wypełnione było chorobą i cierpieniem. Dotknięta wrodzonym paraliżem i bezwładem prawej ręki, zapadła później na skrofuły. W dzieciństwie utraciła matkę, ze strony ojca zaś nigdy nie zaznała uczucia. Macocha źle ją traktowała, odmówiła jej wreszcie miejsca w domu rodzinnym. Dziewczynkę wypędzono, każąc jej pilnować stada owiec na polach. Zabroniono jej także kontaktów z przyrodnim rodzeństwem.
Wszystko to znosiła z pokorą, godnością i spokojem wewnętrznym. Czysta dusza kierowała się ku Bogu, stale dążąc do doskonałości. Wielką pomocą i wsparciem dla niej był różaniec, który codziennie ze skupieniem odmawiała. Gotowa była pokonać wszystkie przeszkody, byleby wysłuchać codziennie Mszy św. Kiedyś podobno przeszła nawet przez rozlewisko wód, aby zdążyć na czas do kościoła.
Gorąco kochając Boga, św. Germana obdarzała także miłością bliźnich. Gromadziła wokół siebie dzieci z całej okolicy i nauczała je podstaw wiary. Biednych karmiła okruchami suchego chleba, choć jej samej skąpo go wydzielano. Pewnego razu macocha w gniewnym uniesieniu oskarżyła ją o kradzież chleba, który sama ukryła pod fartuchem. Kiedy tam zajrzano, zobaczono jednak tylko bukiet pięknych kwiatów. Św. Germana zmarła mając dwadzieścia dwa lata. Pół wieku potem odkryto, że jej ciało nie uległo rozkładowi. Przez cały rok było wystawione na widok publiczny. Działy się przy nim niezliczone cuda, co stało się powodem wielkiego kultu dla św. Germany.
Modlitwa: Panie Boże, obsypałeś niebiańskimi darami św. Germanę dziewicę. Pomóż nam naśladować jej cnoty w naszym ziemskim życiu i cieszyć się razem z nią wiecznym szczęściem w niebie. Amen.

(28kB)

15 czerwca - wspomnienie Bł. Jolanty, zakonnicy
Jolanta, córka węgierskiego króla Beli IV, przybyła do Krakowa na dwór swej siostry Kingi jako kilkuletnia dziewczynka. Tu wychowana poślubiła księcia kaliskiego Bolesława Pobożnego w roku 1256. Wzorowa żona i matka osobiście wychowywała swe dzieci i wywierała wielki wpływ na otoczenie. Wraz z mężem fundowała liczne klasztory franciszkańskie, a inne uposażała. Opiekowała się biednymi i chorymi. Po śmierci męża w roku 1279 wstąpiła wraz ze swoją siostrą Kingą do klasztoru Klarysek w Starym Sączu. Po śmierci bł. Kingi przeniosła się do Klarysek w Gnieźnie, gdzie zmarła w opinii świętości w roku 1298.
Modlitwa: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty w miłosierdziu swoim oderwałeś błogosławioną Jolantę od zaszczytów i bogactw, a sprawiłeś, że wybrała pokorne naśladowanie Twojego Syna, przez jej zasługi i wstawiennictwo naucz nas tak używać dóbr ziemskich, abyśmy mogli dojść do radości życia wiecznego. Amen.

(46kB)

16 czerwca - wspomnienie Św. Benona, biskupa
Benon pochodził z arystokratycznej rodziny saskiej. Urodził się około roku 1010. Pobierał nauki u benedyktynów w Hildesheim, a potem w szkole katedralnej. Zaraz po ukończeniu studiów wstąpił do benedyktynów. Wyświęcony na kapłana (1040), zdobył sobie wielki szacunek u mnichów; niebawem wybrali go na swojego opata. Życie ascetyczne, a przy tym jego wielka roztropność w rządzeniu, zwróciły uwagę cesarza Henryka IV, za którego poparciem Benon został biskupem Miśni (Saksonia w południowo-wschodnich Niemczech).
Czas posługi pasterskiej Benona to trudny okres. Wybuchła wówczas otwarta wojna między cesarzem a papieżem św. Grzegorzem VII. Benon opowiedział się po stronie papieża i jego reform. Cesarz najechał na jego diecezję i ograbił jej dobra biskupie. Benon musiał uciekać. Dopiero kiedy papież obłożył cesarza klątwą i cesarz był zmuszony udać się do Canossy, Benon mógł powrócić na swoją stolicę. Kiedy jednak Henryk IV ponownie wypowiedział papieżowi wojnę i zmusił go do opuszczenia Rzymu, zemścił się także i na Benonie, deponując go na sejmie w Moguncji.
W roku 1085 papież Grzegorz VII zmarł. Benon przekonany, że antypapież Klemens III jest jego prawowitym następcą, udał się do Włoch, by mu złożyć homagium. Kiedy jednak dowiedział się, że prawowitym namiestnikiem Chrystusa jest bł. Urban II, opowiedział się za nim. W swojej diecezji przywrócił karność kościelną i uzdrowił administrację. Mimo podeszłego wieku do ostatniej chwili posługiwał w swojej diecezji słowem i listami pasterskimi. Zmarł prawdopodobnie 16 czerwca ok. 1106 roku, mając ponad 90 lat.
Kult św. Benona trwał nieprzerwanie. Jego żywoty przypominają nawet cuda zdziałane za jego wstawiennictwem tak za życia, jak też i po jego śmierci. Kanonizował go jednak dopiero papież Hadrian VI w 1523 roku. Wtedy także relikwie Benona umieszczono w godnym miejscu. Właśnie z okazji tej kanonizacji Marcin Luter wystąpił z gwałtownymi protestami przeciwko czci świętych.
W czasach reformacji biskup Miśni Jan VIII przeniósł relikwie św. Benona, by je ustrzec przed profanacją, do swojego zamku w Stolp. Stamtąd z kolei przewieziono święte szczątki do Würzen, a potem do Monachium, gdzie złożono je ostatecznie w tamtejszej katedrze (1580). Św. Benon jest patronem Miśni, Monachium i Bawarii. Czczony jest jako orędownik chorych, rybaków i zwierząt domowych.
Ikonografia przedstawia św. Benona w szatach biskupich z rybą i kluczem. Według bowiem legendy, kiedy Benon udał się do Włoch jako wygnaniec, cesarz Henryk IV kazał klucz od katedry wrzucić do Łaby. Kiedy Święty wrócił na swoją stolicę, podano mu rybę, a w niej biskup znalazł klucz od katedry.
Św. Benon jest mało znany w Polsce. Ma jednak swój kościół w Warszawie, a przy nim bractwo pod wezwaniem św. Benona, założone w 1623 roku. W 1629 roku biskup poznański, Maciej Łubieński, do którego diecezji należała Warszawa aż do roku 1794, ufundował przy tym kościele klasztor dla zakonników, zwanych benonitami, którzy mieli roztaczać opiekę nad sierotami, starcami i opuszczonymi w stolicy. W 1787 roku fundację tę przekazano św. Klemensowi Hofbauerowi, którą prowadził do roku 1808. Dzisiaj gospodarzami tego kościoła są redemptoryści.

(33kB)

16 czerwca - wspomnienie Św. Jana Franciszka Regisa, kapłana
Święty ten był potomkiem francuskiej szlachty. Urodził się w roku 1597, kształcił się w kolegium jezuickim w Beziers. Miał dziewiętnaście lat, kiedy rozpoczął nowicjat, śluby złożył w dwa lata później. Ukończywszy kurs filozofii w roku 1621, otrzymał polecenie prowadzenia wykładów z nauk klasycznych w kilku kolegiach. W roku 1628 rozpoczął w Tuluzie studia teologiczne. Po ich ukończeniu został w roku 1630 wyświęcony na księdza, a rok potem odbył trzeci stopień nowicjatu. Teraz był całkowicie przygotowany do pełnienia swego życiowego powołania. W lecie 1631 roku podjął działalność apostolską.
Dwa lata później na zaproszenie biskupa pojechał do diecezji Viviers, przeprowadzając tam misje. Służył pomocą księżom, pracował też pilnie dla ludzi świeckich. Pod jego wpływem nastąpiło wiele nawróceń. Jak cień podążał śladami Krzyża i potrafił przekonać do niego nawet tych, którzy przedtem nie chcieli przyjąć nauki Chrystusa.
Pragnął poświęcić się nawracaniu Indian w Kanadzie, ale Opatrzność Boża zrządziła inaczej. Pozostał we Francji aż do śmierci. Podczas swoich podróży apostolskich pokonywał wiele niewiarygodnych przeszkód, ale nic nie mogło powstrzymać jego gorliwości. Zmarł 31 grudnia roku 1640.
Modlitwa: Wszechmogący, wieczny Boże, pozwoliłeś nam dzisiaj czcić radośnie świętego Jana. Spraw swoją łaską, byśmy mogli dążyć do zachowania i pogłębiania naszą pracą tej wiary, którą on nam stale głosił z nienasyconą gorliwością. Amen.

(6kB)

17 czerwca - wspomnienie Św. Alberta Chmielowskiego, zakonnika
Adam Chmielowski urodził się w Igołomi pod Krakowem w roku 1845. Wziął udział w Powstaniu Styczniowym, w którym stracił nogę. Po ukończeniu studiów malarskich rozpoczął pracę artystyczną. W pełni sił twórczych porzucił malarstwo i oddał się służbie ubogim, a następnie założył Zgromadzenie Braci i Sióstr Posługujących Ubogim. Zmarł w Krakowie w roku 1916. Dnia 22 czerwca 1983 w Krakowie papież Jan Paweł II zaliczył go w poczet błogosławionych, a następnie 12 listopada 1989 roku, podczas kanonizacji w Rzymie - do grona świętych.
Modlitwa: Boże, bogaty w miłosierdzie, Ty natchnąłeś świętego Alberta, aby dostrzegał w najbardziej ubogich i opuszczonych znieważone oblicze Twojego Syna, spraw łaskawie, abyśmy spełniając dzieła miłosierdzia, za jego przykładem umieli być braćmi wszystkich potrzebujących. Amen.

(46kB)

18 czerwca - wspomnienie Św. Grzegorza Barbarigo, biskupa
Św. Grzegorz Barbarigo urodził się w roku 162~i w bardzo starej i znamienitej rodzinie weneckiej. Wyróżniwszy się podczas studiów, poświęcił się potem karierze dyplomatycznej, by w końcu zostać księdzem. Wkrótce papież Aleksander VII mianował go pierwszym biskupem Bergamo.
Później obdarzono go godnością kardynała i powierzono rządy nad diecezją padewską. Mądrze i z głębokim zrozumieniem pasterzował swemu ludowi. Pracował nieprzerwanie nad przeprowadzeniem reform, ustanowionych przez sobór trydencki. Dzięki jego wysiłkom seminaria w Bergamo i w Padwie bardzo rozwinęły swoją działalność. W Padwie założył także bibliotekę i drukarnię. Zmarł w roku 1697.
Modlitwa: Boże, chciałeś, aby św. Grzegorz, Twój biskup, okazywał pasterską troskliwość i współczucie dla biednych. Pomóż nam, którzy czcimy jego zasługi, naśladować przykład jego miłosierdzia. Amen.

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. W niedzielę 11 czerwca - Uroczystość Najświętszej Trójcy, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. Nabożeństwo czerwcowe ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa przed Sumą.
2. W niedzielę 11 czerwca - Parafia św. Maksymiliana Marii Kolbego w Wołkowyi zaprasza na Piknik Rodzinny o godz. 14:00.
3. W niedzielę 11 czerwca - Koronacja figury MB Fatimskiej z Miejsca Piastowego oraz obrazu MB Pocieszenia z Komborni - uroczystości w Sanktuarium św. Michała Archanioła i bł. ks. Bronisława Markiewicza w Miejscu Piastowym początek o godz. 12:00, Msza Święta o godz. 13:00, Koronka do Miłosierdzia Bożego 15:00.
4. W poniedziałek 12 czerwca - wspomnienie Błogosławionych Męczenników (WYMIENIĆ PODKARPACKICH) pamiętajmy także o modlitwie o rychłą beatyfikację sł. Bożego Ks. Jana Siuzdaka. Nabożeństwo czerwcowe o godz. 19:00.
5.We wtorek 13 czerwca - wspomnienie św. Antoniego z Padwy, prezbitera i doktora Kościoła, Msza Święta, nabożeństwo czerwcowe i procesja do figurki św. Antoniego o godz. 19:00. Wszystkim solenizantom życzymy Błogosławieństwa Bożego przez wstawiennictwo Świętego Patrona.
6. w środę 14 czerwca - wspomnienie Bł. Michała Kozala, biskupa i męczennika, nabożeństwo czerwcowe o godz. 19:00.
7. W czwartek 15 czerwca - Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa - Boże Ciało, przez uczestnictwo w procesji świadomie wyznawajmy naszą wiarę i przynależność do Kościoła Świętego. Msza Święta o godz. 8:00. Procesja do 4 Ołtarzy o godz. 9:30 od Krzyża "na dole wsi". Druga Msza Święta o godz. 11:00. Ołtarze: I przy Krzyżu, II figurka Matki Bożej u Michała Kułaka, III figurka św. Jana Nepomucena przy plebanii, IV przy parkingu. Zapraszamy strażaków w strojach odświętnych i dzieci do sypania kwiatków.
8. Od 16 do 23 czerwca -przeżywać będziemy Oktawę Bożego Ciała, są to dni przedłużające uroczystość, starajmy się także w tych dniach uczestniczyć we Mszy Świętej, nabożeństwach czerwcowych i procesji eucharystycznej wokół Kościoła.
9. W piątek 16 czerwca - wspomnienie św. Benona, Msza Święta i nabożeństwo czerwcowe z procesją wokół kościoła o godz. 19:00
10. W sobotę 17 czerwca wspomnienie św. Brata Alberta Chmielowskiego, zakonnika, Msza Święta i nabożeństwo czerwcowe z procesją wokół kościoła o godz. 19:00
11. W sobotę 17 czerwca 2017 o godz. 10:00 w Bazylice Archikatedralnej w Przemyślu doroczne spotkanie Liturgicznej Służby Ołtarza dla wszystkich ministrantów, lektorów i ceremoniarzy, a także scholi i Dziewczęcej Służby Maryjnej,
12. W sobotę-niedzielę 17-18 czerwca 2017 Narodowa Pielgrzymka Apostolatu Trzeźwości na Jasną Górę.
13. W niedzielę 18 czerwca - 11. Niedziela Zwykła, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. 14. W czwartek 22 czerwca - nabożeństwo ku czci św. Rity w Czarnej - Różaniec o godz. 17:00, Msza Święta o godz. 18:00, poświęcenie róż i ucałowanie relikwii. Nabożeństwo poprowadzi ks. Piotr Bartnik.
15. Pielgrzymów i turystów zapraszamy do wspólnej modlitwy i odwiedzenia naszego Kościoła. W sąsiedztwie, na skarpie znajduje się pracownia ikon czynna od wtorku do niedzieli od 10:00 do 18:00 i jest możliwość zwiedzania Świątyni.
16. Przygotowujemy się do podjęcia kolejnych prac konserwatorskich - odnowienia ambony oraz ułożenia chodnika z kamienia naturalnego wokół świątyni. Do konserwatorów oddany został feretron z II poł. XIX z obrazami Matki Bożej i św. Jan Chrzciciela, pochodzący z kościoła w Wołkowyi zatopionego w październiku 1967 roku. Prace konserwatorskie można wspomóc ofiarą na konto Parafii. Serdeczne Bóg zapłać z darem modlitwy w intencji wszystkich ofiarodawców.
17. Kochani, dziękuję wszystkim za modlitwę w intencji mojej Mamy - Róży, wyniki ostatnich badań mówią o remisji (czyli cofnięciu się) choroby. Trwajmy w dziękczynieniu i nadziei na powrót do pełni sił po wyczerpującym leczeniu. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
18. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.
19. Drogim Parafianom, Gościom i Pielgrzymom życzymy wielu łask Bożych i opieki Matki Bożej w nowym tygodniu. Pozdrawiamy ludzi chorych i starszych, którzy nie mogą przybyć do kościoła i łączymy się z nimi w modlitwie.

(115kB)

4 CZERWCA - UROCZYSTOŚĆ ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO
Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
Ewangelia według św. Jana 20,19-23

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: "Pokój wam!" A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.
A Jezus znowu rzekł do nich: "Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam". Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: "Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane".

(157kB)
I NIEDZIELA MIESIĄCA - ADORACJA NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU

Bądź uwielbiony Ojcze Przedwieczny, Stwórco Nieba i ziemi i całego wszechświata.
Bądź uwielbiony Ojcze Przedwieczny w Twojej Mądrości i Twojej Potędze.
Bądź uwielbiony Ojcze Przedwieczny w Twojej Miłości, Twojej Dobroci i wielkim Miłosierdziu.
Bądź uwielbiony Ojcze Przedwieczny w Twoich Aniołach i Twoich Świętych.
Bądź uwielbiony Ojcze Przedwieczny we wszystkich istotach żywych, które stworzyłeś.
Bądź uwielbiony Ojcze Przedwieczny we wszystkich dziełach Rąk Twoich.
Dziękujemy Ci Ojcze Przedwieczny za Twoją Miłość i Miłosierdzie.
Dziękujemy Ci Ojcze Przedwieczny, że przez Ofiarę Syna Twojego Jezusa i Jego Przenajświętszą Krew wykupiłeś nas z niewoli grzechu.
Dziękujemy Ci Ojcze Przedwieczny za to, że dałeś nam Maryję jako Matkę - Współodkupicielkę i Pośredniczkę wszystkich Łask.
Dziękujemy Ci Ojcze Przedwieczny za to, że przez Chrzest i Łaskę Ducha Świętego włączyłeś nas do Królestwa Twojego jako dzieci Boże.
Dopomóż nam dobry i miłosierny Ojcze, abyśmy zawsze byli Tobie wierni i wdzięczni za Twoją Miłość, abyśmy zawsze pełnili Twoja Wolę, przez Jezusa Chrystusa Syna Twojego i Jego Matkę Maryję, Współodkupicielkę i Pośredniczkę Wszystkich Łask.
Amen.
Ojcze Przedwieczny Stwórco wszelkiego dobra, niech Cię wielbi wszechświat cały, cała ziemia i każde stworzenie. Pragniemy aby w Kościele Św. ustanowione było specjalne święto ku Twojej czci i ku Twojej chwale, w pierwszą niedzielę sierpnia, jeżeli w dzień powszedni, chciałbym aby to był zawsze siódmy dzień tego miesiąca, są to słowa Ojca Przedwiecznego wszystkich Narodów, jednoznacznie potwierdzające potrzebę ustanowienia w/w święta ku Jego czci.
Amen

4 czerwca - Święto Dziękczynienia w Świątyni Opatrzności Bożej w Wilanowie
ze św. Bratem Albertem Chmielowskim - opiekunem ubogich - Bogu Ojcu Wszechmogącemu dziękujmy za Chleb Eucharystyczny i chleb powszedni.
Niech Pokój i Dobro, uczestnictwo we Mszy Świętej oraz częsta Komunia Święta także będą dla nas jak chleb codzienny.
(50kB)

(27kB)

5 czerwca - Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła
Święto Maryi, Matki Kościoła, obchodzone w poniedziałek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego, zostało wprowadzone do polskiego kalendarza liturgicznego 4 maja 1971 r. przez Episkopat Polski - za zgodą Pawła VI. Dzień ten został wybrany dlatego, że Zesłanie Ducha Świętego było początkiem działalności Kościoła. Jak podają Dzieje Apostolskie, w momencie Zesłania Ducha Świętego w Wieczerniku obecni byli wszyscy Apostołowie, którzy "trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego" (Dz 1, 14). Matka Najświętsza, Oblubienica Ducha Świętego, mocą którego w dniu Zwiastowania poczęła Jezusa Chrystusa, przeżyła w Wieczerniku wraz z Apostołami zstąpienie Ducha Miłości na Kościół. Od tej chwili Maryja, Wspomożycielka Wiernych i Matka Kościoła, towarzyszy Kościołowi w świecie.
Maryja jest Matką Kościoła. Tytuł ten dawali Matce Najświętszej teologowie już od początków dziejów Kościoła, a w ostatnim stuleciu papieże: Leon XIII, Jan XXIII i Paweł VI. Biskupi polscy złożyli Pawłowi VI Memoriał z gorącą prośbą o ogłoszenie Maryi Matką Kościoła i oddanie ponowne Jej macierzyńskiemu Sercu całej rodziny ludzkiej. Prymas Polski, kard. Stefan Wyszyński, w imieniu 70 biskupów polskich w dniu 16 września 1964 roku, podczas trzeciej sesji soborowej, wygłosił przemówienie, uzasadniając konieczność ogłoszenia Maryi Matką Kościoła. Powoływał się na doświadczenia naszego Narodu, dla którego Matka Chrystusowa, obecna w naszych dziejach, i zawsze przez nas wzywana, była ratunkiem, pomocą i zwycięstwem. Biskupi polscy zabiegali również bardzo o to, aby nauka o Matce Najświętszej została włączona do Konstytucji o Kościele, gdyż to podkreśla godność Maryi jako Matki Kościoła i Jej czynną obecność w misterium Chrystusa i Kościoła.
W 1968 r. Paweł VI potwierdził swoje orzeczenie o Matce Kościoła w Wyznaniu Wiary, w tzw. Credo Pawłowym. Episkopat Polski włączył wówczas do Litanii Loretańskiej nowe wezwanie: "Matko Kościoła, módl się za nami". Wniósł równocześnie prośbę do Stolicy Świętej, aby wezwanie to znalazło się w Litanii odmawianej w Kościele Powszechnym, i aby papież ustanowił Święto Matki Kościoła również dla całego Kościoła Powszechnego.
Źródło: Brewiarz.pl

(10kB)

5 czerwca - wspomnienie Św. Bonifacego, biskupa i męczennika, apostoła Niemiec
Św. Bonifacy, którego ochrzczono jako Winfryda, urodził się około roku 672 w Devonshire w Anglii. Od trzynastego roku życia wychowywał się w klasztorze benedyktyńskim Adescancast pod Exeter, gdzie został później zakonnikiem. Następnie przeniósł się do klasztoru w Nuthscelle, w diecezji Winchester, który cieszył się renomą znanego ośrodka naukowego. Po jakimś czasie opat zlecił mu wykłady. Mając trzydzieści lat otrzymał święcenia kapłańskie.
Otrzymawszy zezwolenie opata w roku 716 udał się do pogańskiej Fryzji, aby tam głosić Ewangelię. Pierwsza próba zakończyła się niepowodzeniem. Po powrocie do Anglii został wybrany na opata swego klasztoru, z której to godności wkrótce zrezygnował.
W roku 719, zaopatrzony w rekomendacje swego biskupa, pojechał do Rzymu, aby prosić papieża Grzegorza II o pozwolenie głoszenia Ewangelii w Turyngii i Hesji. Papież przychylił się do jego prośby i zlecił mu pracę misyjną.
W roku 722 otrzymał sakrę biskupią z rąk papieża; w Niemczech rozwinął nadzwyczaj owocną działalność jako apostoł i organizator Kościoła. Założył lub zorganizował szereg biskupstw i klasztorów (Passawa, Salzburg, Freising, Würzburg, później Eichstadt i Erfurt); w roku 732 mianowany arcybiskupem misyjnym, w roku 738 - legatem papieskim na Niemcy, w roku 744 - na całe państwo frankońskie. Zawsze w łączności ze Stolicą Apostolską, przeprowadzał organizację kościelną, odprawiał synody, dbał o karność i jedność Kościoła. Zakończeniem owocnej pracy było męczeństwo we Fryzji 5 czerwca 755 roku.
Modlitwa: Wszechmogący Boże, święty Bonifacy, męczennik, głosił prawdziwą wiarę i własną krwią ją przypieczętował, spraw za jego wstawiennictwem, abyśmy tę wiarę wiernie zachowywali i wyznawali całym życiem. Amen.

6-7 czerwca - Zebranie Plenarne Episkopatu Polski - w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach
(52kB) W związku z obchodami 100. rocznicy objawień Matki Bożej w Fatimie, we wtorek 6 czerwca podczas Mszy Świętej o godz. 18:00 w Sanktuarium na Krzeptówkach zostanie ponowiony Akt Poświęcenia Kościoła w Polsce Niepokalanemu Sercu Maryi.
Po raz pierwszy Naród Polski został poświęcony Niepokalanemu Sercu Maryi 8 września 1946 r. przez Arcybiskupa Augusta Hlonda - Prymasa Polski.
Dlatego, w Parafiach Polskich, Akt ten zostanie wypowiedziany 8 września 2017 r.
Odmawiajmy Różaniec, módlmy się za grzeszników, ofiarę i cierpienia ofiarujmy Bogu Wszechmogącemu w intencjach wynagradzających, jakimi obrażane jest Najświętsze Serce Pana Jezusa i Niepokalane Serce Maryi.
Akt Poświęcenia Kościoła w Polsce Niepokalanemu Sercu Maryi
O Święta i Niepokalana Dziewico!
Jakimi pochwałami zdołamy wysławić Ciebie, która zamknęłaś w swym łonie Tego, którego niebiosa ogarnąć nie mogą. Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona.
Oto mija już sto lat od Twojego objawienia się trojgu dzieciom w Fatimie, gdzie prosiłaś o modlitwę i pokutę za grzeszników oraz o nawrócenie. Dzisiaj stajemy przed Tobą my, polscy biskupi, duchowieństwo, osoby życia konsekrowanego, wierni świeccy i zwracamy się do Twego Niepokalanego Serca, postanawiając rzetelnie odpowiedzieć na Twoją prośbę.
Pragniemy, z Bożą pomocą - na różnych płaszczyznach naszego życia i pracy - stanowić jeden, nawracający się nieustannie Lud Boży, w którym nie ma nienawiści, przemocy i wyzysku. Pragniemy żyć w łasce uświęcającej, aby nasz Kościół stał się prawdziwym Domem Bożym i Bramą Nieba.
Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!
Matko Świętej Rodziny z Nazaretu, bądź opiekunką polskich rodzin. Chcemy uczynić wszystko co niezbędne, by bronić godności kobiety i wspomagać małżonków w wiernym wytrwaniu w świętym związku sakramentalnym. Zobowiązujemy się bronić związku małżeńskiego ustanowionego przez Boga i nie dawać posłuchu podszeptom złego ducha, zachęcającego nas do nadużywania wolności i do realizowania źle rozumianej tolerancji.
Chcemy, aby wszyscy małżonkowie objawiali swoim życiem Bożą miłość, a dzieci i młodzież nie utraciły wiary i nie zostały dotknięte zepsuciem moralnym.
Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!
Maryjo, Przybytku Ducha Świętego, Ty chroniłaś poczęte życie Jezusa a teraz uczysz nas, jak troszczyć się o dzieci nienarodzone. Chcemy dar życia uważać za największą łaskę od Boga i za najcenniejszy skarb. Postanawiamy stać na straży poczętego życia, aby każdy człowiek mógł wzrastać w pokoju i bezpieczeństwie we własnej rodzinie.
Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!
Rodzicielko Założyciela Kościoła, my polscy biskupi - w naszej pasterskiej posłudze - będziemy dążyli do tego, by wzrastało i umacniało się Mistyczne Ciało Chrystusa, by duchowieństwo dochowywało wierności Bogu, Krzyżowi świętemu i Ewangelii, a osoby życia konsekrowanego realizowały swój zakonny charyzmat i były dla świata czytelnym znakiem obecności Twojego Syna.
Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!
Nasza Matko i Królowo, pragniemy - poprzez autentycznie chrześcijański styl życia - przyczyniać się do powrotu tych, którzy odeszli z Owczarni Chrystusa, aby odnaleźli na nowo Twojego Syna i zrozumieli, że tylko On jest "Drogą i Prawdą i Życiem" (J 14, 6).
Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!
Przyrzekamy uczynić wszystko, aby w naszym życiu osobistym, rodzinnym, narodowym i społecznym realizowała się nie nasza własna wola, ale wola Twojego Syna.
Poświęcając się Twemu Niepokalanemu Sercu, pragniemy jak najściślej zjednoczyć się z Tobą, Najświętsza Dziewico, oddając się Chrystusowi - jedynemu Zbawicielowi, który żyje i króluje na wieki wieków.
Wszyscy: Amen.

(9kB)

6 czerwca - wspomnienie bł. Matki Marii Karłowskiej, założycielki Zgromadzenia Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej
Bł. Maria Karłowska urodziła się 4 września 1865 roku we wsi Słupówka (Wielkopolska). Mając 17 lat, złożyła prywatny ślub dozgonnej czystości. Od 1892 roku podejmowała wysiłki apostolskie, aby dziewczętom moralnie zaniedbanym dać szansę rehabilitacji religijnej i społecznej. Mimo piętrzących się przed nią trudności, wytrwała w powołaniu i celem kontynuacji swego dzieła apostolskiego założyła w roku 1894 Zgromadzenie Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej. Zmarła w opinii świętości 24 marca 1935 roku. 6 czerwca 1997 roku papież Jan Paweł II w czasie swojej pielgrzymki do Polski zaliczył ją w poczet błogosławionych. (więcej )

(7kB)

6 czerwca - wspomnienie Św. Norberta, biskupa
Św. Norbert urodził się w Xanten w Nadrenii w roku 1080. Pierwszą część życia spędził jako człowiek światowy; nawet przyjmując niższe święcenia duchowne (subdiakona), nie porzucił świeckiego stylu życia. W obawie przed rygorami stanu kapłańskiego nie przyjął wyższych święceń.
Nieszczęśliwy wypadek stał się przyczyną całkowitej przemiany tego człowieka. Przestraszony uderzeniem pioruna koń zrzucił go na ziemię. Jeździec stracił przytomność, a odzyskawszy ją - nawrócił się. Opuścił dwór i powrócił do Xanten, gdzie zaczął prowadzić życie pokutnika. Pobyt w klasztorze Św. Zygberta, w pobliżu Kolonii, utwierdził w nim chęć życia zakonnego. Dwa lata przygotowywał się do kapłaństwa, które przyjął w Kolonii. Wkrótce zrezygnował z kościelnych beneficjów, sprzedał posiadłość, rozdał pieniądze biednym i wyruszył do Langwedocji, gdzie w owym czasie przebywał papież Innocenty II.
Przez jakiś czas wędrował po kraju głosząc pokutę. Ostatecznie osiadł w Premontre, gdzie założył nowy zakon kanoników regularnych ścisłej obserwy (premonstratensi albo norbertanie), który szybko rozrósł się jeszcze za jego życia. Zmuszony około roku 1125 do przyjęcia godności arcybiskupa Magdeburga, dalej praktykował tę samą surowość, którą odznaczał się w klasztorze.
Dzięki gorliwości zdołał do głębi zreformować swoją diecezję, chociaż działalność spotykała się z niechęcią tych, dla których jego życie było wyrzutem sumienia. Razem ze św. Bernardem pracował usilnie nad usunięciem śladów schizmy antypapieża Anakleta. Po powrocie z podróży do Rzymu, dokąd towarzyszył cesarzowi Lotharowi, zachorował i po czterech miesiącach zmarł 6 czerwca 1134 roku.
Modlitwa: Boże, Ty sprawiłeś, że święty Norbert, biskup, odznaczył się w służbie Kościoła duchem modlitwy i pasterską gorliwością, za jego wstawiennictwem daj swojemu ludowi pasterzy według Twojego Serca, aby go prowadzili do zbawienia. Amen.

(25kB)

7 czerwca - uroczystość udzielania Sakramentu Bierzmowania w Polańczyku
7 czerwca - Ks. Abp Józef Michalik - Arcybiskup Senior Archidiecezji Przemyskiej udzieli Sakramentu Bierzmowania młodzieży z Dekanatu Solina. Uroczystości rozpoczną się w Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości w Polańczyku o godz. 16:00.
Akt poświęcenia się Duchowi Świętemu
Duchu Święty, Boski Duchu światła i miłości, Tobie poświęcam mój rozum, serce, wolę i całą moją istotę, teraz i na zawsze.
Spraw, aby mój rozum był zawsze posłuszny Twoim natchnieniom i by odkrywał Twoją obecność w Kościele, który Ty nieomylnie prowadzisz.
Niech moje serce zawsze płonie miłością Boga i bliźniego, a moja wola niech będzie zgodna z wolą Bożą, aby całe moje życie mogło stać się wiernym naśladowaniem życia i cnót naszego Pana i Zbawcy Jezusa Chrystusa, któremu niech będzie cześć i chwała wraz z Ojcem i Tobą na wieki.
Amen.

(52kB)

7 czerwca - wspomnienie Michała Tomaszka i Zbigniewa Strzałkowskiego, prezbiterów i męczenników
Zbigniew Strzałkowski urodził się w Tarnowie w roku 1958. Pierwsze śluby w Zakonie Braci Mniejszych Konwentualnych złożył w roku 1980, a w roku 1986 przyjął święcenia kapłańskie; po okresie pracy wychowawczej w niższym seminarium w Legnicy, wyjechał na misję do Peru.
Michał Tomaszek urodził się w Łękawicy w roku 1960. Pierwsze śluby w Zakonie Braci Mniejszych Konwentualnych złożył w roku 1981, a w roku 1987 przyjął święcenia kapłańskie. Po okresie pracy duszpasterskiej w Pieńsku wyjechał na misję do Peru.
W rozległej parafii Pariacoto (diecezja Chimbote) pracowali obydwaj 2 lata, budując wspólnotę franciszkańską i służąc ludowi. Odwiedzając andyjskie wioski, oddawali się ofiarnie posłudze pastoralnej i charytatywnej. 9 sierpnia 1991 roku, wieczorem, zostali zamordowani przez członków komunistycznej partyzantki.
Źródło: brewiarz.pl

(62kB)

7 czerwca - wspomnienie Św. Roberta z Newminster, opata
Św. Robert urodził się w Gargrave w Anglii na początku XII wieku. Studiował na uniwersytecie w Paryżu, otrzymał święcenia kapłańskie i otrzymał parafię w Gargrave. Początkowo wstąpił do zakonu benedyktynów w Whitby, a następnie do cystersów w Fountains. W roku 1138 założył opactwo Newminster w Morpeth, które szybko stało się miejscem licznych pielgrzymek.
Założył kilkanaście nowych klasztorów; był dla wszystkich zakonników doskonałym przykładem świątobliwego życia. Co dzień odmawiał cały psałterz, składający się ze stu pięćdziesięciu psalmów, i dużo pościł. Posiadał również szczególną moc nad złymi duchami: wyleczył wielu opętanych; ikonografia przedstawia go jako trzymającego na łańcuchu szatana i poskramiającego złego ducha wzniesionym krucyfiksem.
Był bliskim przyjacielem pustelnika Goderyka, którego często odwiedzał w jego samotni w Finchale, gdzie prowadzili dysputy o tajemnicach niebieskich. Kiedy 7 czerwca 1159 roku Robert umierał, Goderyk widział jego duszę wzlatującą do nieba w postaci ognistej kuli.
Modlitwa: Panie, pozwól nam w życiu doczesnym zawsze pamiętać o sprawach niebios i naśladować przykład doskonałości ewangelicznej, który nam dałeś w osobie św. Roberta opata. Amen.

(55kB)

8 czerwca - Święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana
Bogu Ojcu Wszechmogącemu dziękujmy za Sakrament Eucharystii i Kapłaństwa. Dziękujmy za naszych Duszpasterzy.
Wpatrując się w Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana módlmy się słowami św. Teresy:
Modlitwa o uświęcenie kapłanów
O Jezu, wiekuisty Najwyższy Kapłanie, zachowaj Twoich kapłanów w opiece Twojego Najświętszego Serca, gdzie nikt im nie może zaszkodzić. Zachowaj nieskalanymi ich namaszczone dłonie, które codziennie dotykają Twojego świętego Ciała. Zachowaj czystymi ich wargi, które zraszane są Twoją Najdroższą Krwią. Zachowaj czystymi ich serca naznaczone wspaniałą pieczęcią Twojego Kapłaństwa. Spraw, aby wzrastali w miłości i wierności Tobie, chroń ich przed zepsuciem i skażeniem tego świata. Wraz z mocą przemiany chleba i wina udziel im również mocy przemiany serc. Błogosław ich trudowi, aby wydał obfite owoce. Niech dusze, którym służą, będą ich pociechą tu na ziemi a także wieczną koroną w życiu przyszłym.
Amen.

(15kB)

8 czerwca - wspomnienie Św. Jadwigi, królowej
Jadwiga urodziła się w roku 1374 jako córka króla Węgier i Polski, Ludwika. Po ojcu odziedziczyła tron Polski i w roku 1384 została ukoronowana. Poślubiła wielkiego księcia Litwy, Władysława Jagiełłę, i przyczyniła się do nawrócenia tego kraju na chrześcijaństwo. Przyczyniła się też do powstania w Krakowie Wydziału Teologicznego i odnowienia Uniwersytetu. Przez całe życie odznaczała się hojnością dla ubogich. Zmarła w Krakowie 17 lipca 1399 roku.
Kanonizacja Jadwigi miała miejsce podczas V pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny, na Błoniach Krakowskich, 8 VI 1997 roku, podczas Mszy św., która zgromadziła 1.800.000 wiernych.
Z Roczników Królestwa Polskiego Jana Długosza
W dniu dzisiejszym, to jest 17 lipca 1399 r., zmarła królowa Jadwiga. Była ona bardzo powabna na twarzy, lecz obyczajami i cnotami powabniejsza; krzewicielka wiary katolickiej na Litwie. Ona ustanowiła kolegium psałterzystów w katedrze krakowskiej i tamże dwa ołtarze. Ona fundowała klasztor Najświętszej Maryi na Piasku. Ona zaczęła uposażać i murować klasztor braci Słowian. Ona przez Wielki Post i Adwent poskramiała ciało swe włosiennicą i nadzwyczajnymi umartwieniami. Była pełna wielkiej szczodrobliwości wobec biednych, wdów, przybyszów, pielgrzymów i wobec wszelkich nędzarzy i potrzebujących.
Nie było w niej lekkomyślności, nie było gniewu, nie można było stwierdzić w niej pychy, zazdrości lub zawziętości. Odznaczała się głęboką pobożnością i niezmierną miłością Boga; odrzuciwszy od siebie wszelką pychę światowej nieprawości, duszę i myśl zwracała jedynie ku modlitwie i czytaniu ksiąg pobożnych, mianowicie Starego i Nowego Testamentu, homilii czterech doktorów, żywotów Ojców, kazań, żywotów świętych, rozważań i kazań błogosławionego Bernarda, św. Ambrożego, objawień św. Brygidy i innych przetłumaczonych z łaciny na polski. Ona żywiła wielu zdolnych młodzieńców poświęcających się nauce. Fundowała kolegium dla Litwinów w Pradze i postarała się o erekcję Wydziału Teologicznego w Krakowie. Ona przeznaczyła testamentem wszystkie swe klejnoty, szaty, pieniądze i wszystek strój królewski na pomoc dla biednych i na odnowienie Uniwersytetu Krakowskiego.
Ona zostawiła katedrze krakowskiej także racjonał z samych pereł. Ona była tak sławna i ceniona w całym świecie katolickim dla wspaniałej postawy moralnej, że wszyscy czcili ją za życia jako wzór świętości.
Modlitwa: Boże, życie wiernych i chwało pokornych, Ty uczyniłeś świętą Jadwigę, królową, gorliwą krzewicielką wiary i miłości, spraw za jej wstawiennictwem, abyśmy się stali apostołami prawdy i dobra. Amen.

(50kB)

8 czerwca - wspomnienie Św. Medarda, biskupa
Św. Medard urodził się w Salency w Pikardii około roku 470. Wychowywany przez pobożnych rodziców, czynił szybkie postępy w cnocie. Szczególne miłosierdzie okazywał biednym. W wieku trzydziestu trzech lat otrzymał święcenia kapłańskie. Wkrótce stał się wspaniałą ozdobą stanu duchownego, głosząc ludziom Ewangelię zarówno słowem, jak i przykładem.
W roku 530 został biskupem Noyon i Tournai. Sakry biskupiej udzielił mu św. Remigiusz, ten sam, który w roku 496 ochrzcił króla Klodwiga. Mimo siedemdziesięciu dwóch lat św. Medard pracował teraz ze zdwojoną gorliwością, poświęcając wszystkie swe siły dla chwały Bożej. Spotykające go prześladowania znosił w milczeniu, z ogromną cierpliwością. Kiedy jego diecezję spustoszyli Hunowie i Wandalowie, potraktował to nieszczęście jako nową okazję do czynienia dzieła miłosierdzia.
W roku 544 Redegunda, królowa Francji, przyjęła z rąk św. Medarda zakonny welon i za zgodą swojego męża, króla Klotara, została diakonisą. Król, czyniąc pokutę za grzechy młodości, oddał się całkowicie duchowemu przewodnictwu św. Medarda. Święty zmarł w roku 555. Opłakiwało go całe królestwo. Potem nad jego grobem w Soissons powstało słynne opactwo benedyktyńskie.
Modlitwa: Boże, Światło i Pasterzu dusz, który ustanowiłeś św. Medarda biskupem w Twoim Kościele, by karmił Twój lud słowem i kształtował przykładem, spraw, abyśmy dzięki niemu zachowali wiarę, której on nauczał, i podążali drogą, którą on nam ukazał. Amen.

(17kB)

9 czerwca - wspomnienie Św. Efrema, diakona i doktora Kościoła
Urodził się w Nisibis w Mezopotamii około roku 300. Jego ojciec poganin wygnał go z domu za sympatię do chrześcijan. Św. Efrem znalazł schronienie u św. Jakuba, biskupa Nisibis, który zapewnił mu staranne wykształcenie. Ukończywszy lat osiemnaście, św. Efrem przyjął chrzest, po czym objął stanowisko nauczyciela w znakomitej szkole w Nisibis. Po śmierci św. Jakuba przeniósł się do Edessy, gdzie wstąpił do klasztoru i został wyświęcony na diakona.
Napisał wiele prac w obronie Kościoła katolickiego, był też autorem rozważań na temat tajemnic Chrystusowych i dotyczących czci Maryi Dziewicy. Poeta, egzegeta i wspaniały mówca, św. Efrem został nazwany "prorokiem Syryjczyków" i "lutnią Ducha Świętego". Zmarł w roku 373. Papież Grzegorz XV zaliczył go w roku 1920 w poczet doktorów Kościoła.
Modlitwa: Wszechmogący Boże, ześlij w nasze serca Ducha Świętego, pod którego natchnieniem święty Efrem, diakon, opiewał w hymnach Twoje misteria i całe życie poświęcił Twojej służbie. Amen.

(10kB)

10 czerwca - wspomnienie Bł. Bogumiła, biskupa
Żył w XII wieku. Urodził się we wsi Koźmin. W roku 1167 mianowany arcybiskupem gnieźnieńskim. Związany był z misją wśród Prusów. W roku 1170 zrezygnował z arcybiskupstwa i osiadł jako pustelnik w rozlewiskach Warty i Neru pod Dobrowem. Zasłynął darem modlitwy i nauczania ubogiej ludności. Zmarł 10 czerwca 1182 roku, pochowany w Dobrowie. Kult Bogumiła występuje już w średniowieczu. Ogłoszony przez Stolicę Apostolską 27 maja 1925 r. błogosławionym.
Modlitwa: Panie, nasz Boże, wysłuchaj błagania oddanego Ci całym sercem ludu; przez modlitwy błogosławionego Bogumiła, biskupa, zachowaj go w zdrowiu duszy i ciała i spełnij wszystkie jego prośby. Amen.

(26kB)11 czerwca - wspomnienie Św. Barnaby, apostoła
Św. Barnaba nie był w gronie Dwunastu, uważany jest jednak przez Kościół za apostoła. Z pochodzenia Żyd z rodu Lewiego, stryjeczny brat św. Marka Ewangelisty, urodził się na Cyprze. Sposób, w jaki nauczał, zyskał mu takie powodzenie, że apostołowie zmienili jego imię Józef na Barnaba; co oznacza "Syn pocieszenia". Był również znany ze swej hojności we wczesnochrześcijańskiej wspólnocie Jerozolimy (por. Dz 4, 36-37).
Św. Barnaba zaprzyjaźnił się z nawróconym niedawno byłym prześladowcą Kościoła, Szawłem z Tarsu, i wprowadził go do grona apostołów (por. Dz 9, 27). Przybrawszy imię Pawła, Szaweł stał się później wielkim apostołem. Kiedy św. Barnaba wybrał się do Antiochii, ażeby skonsolidować powstający tam Kościół, poprosił św. Pawła o pomoc w pracy. Po rocznym pobycie w Antiochii obydwaj pospieszyli, by zanieść dary wspólnoty dla dotkniętych klęską głodu biednych w Judei (Dz 11, 27-30).
Razem ze św. Pawłem Barnaba głosił wiarę na Cyprze i Azji Mniejszej (Dz 13, 13-14). Wzięli potem udziale w pierwszym soborze w Jerozolimie (Dz 15, 1-29). Po powrocie do Antiochii rozdzielili się. Św. Barnaba chciał bowiem, aby jego stryjeczny brat Jan Marek towarzyszył im w ich drugiej podróży misyjnej, zaś św. Paweł nie sprzeciwiał się temu. Św. Barnaba z Janem Markiem pojechał na Cypr (Dz 15, 30-40).
Nic pewnego nie wiemy o późniejszym życiu św. Barnaby, poza tym, że był znany Koryntianom (1 Kor 9, 6). Tradycja podaje, że zginął na Cyprze, prawdopodobnie ukamienowany.
Modlitwa: Boże, Ty przeznaczyłeś do nawracania pogan świętego Barnabę, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, spraw, aby Twój Kościół słowem i czynem wiernie szerzył Ewangelię Chrystusa, którą Apostoł odważnie głosił. Amen.

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. W niedzielę 4 czerwca pierwsza niedziela, Uroczystość Zesłania Ducha Świętego - zgodnie z tradycją przystrójmy nasze domy i Świątynię zielonymi gałązkami nawiązując do daru życia i na nowo zapraszając Ducha Świętego do naszych spraw i rodzin.. Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00, na obu Mszach Świętych zmiana tajemnic różańcowych. Nabożeństwo czerwcowe ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa przed Sumą. Po Komunii Świętej trwajmy w dziękczynieniu i uwielbieniu Pana Jezusa.
2. W niedzielę 4 czerwca o godz. 6:30 Msza Święta na cmentarzu w Bystrym k. Baligrodu w intencji zmarłych przewodników członków Studenckiego Koła Przewodników Beskidzkich.
3. W niedzielę 4 czerwca przy Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Warszawie - X-te Święto Dziękczynienia. Dziękujmy Panu Bogu Wszechmogącemu za Jego Świętą Opatrzność i opiekę nad Polską i nami samymi.
4. W poniedziałek 5 czerwca - Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła, Msza Święta z nabożeństwem czerwcowym o godz. 19:00.
5. W poniedziałek 5 czerwca odpust w kościele filialnym Parafii Wołkowyja - w Zawozie, uroczysta Msza Święta o godz. 11:00.
6. We wtorek 6 czerwca - wspomnienie św. Norberta, biskupa, Msza Święta z nabożeństwem czerwcowym o godz. 19:00.
7. W środę 7 czerwca Msza Święta w Górzance z nabożeństwem czerwcowym o godz. 7:00.
8. W środę 7 czerwca - ks. abp Józef Michalik - Arcybiskup Senior Archidiecezji Przemyskiej udzieli Sakramentu Bierzmowania młodzieży z Dekanatu Solina. Uroczystości rozpoczną się w Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości w Polańczyku o godz. 16:00.
9. W czwartek 8 czerwca - Święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana, dziękujmy Panu Bogu za Sakrament Eucharystii i Kapłaństwa. Dziękujmy za naszych Duszpasterzy. Msza Święta z nabożeństwem czerwcowym o godz. 19:00.
10. W piątek 9 czerwca - wspomnienie św. Efrema, diakona i doktora Kościoła, Msza Święta z nabożeństwem czerwcowym o godz. 7:00.
11. W sobotę 10 czerwca - wspomnienie bł. Bogumiła, biskupa, Msza Święta z nabożeństwem czerwcowym o godz. 7:00.
12. W niedzielę 11 czerwca - Uroczystość Trójcy Przenajświętszej, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. Nabożeństwo czerwcowe ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa przed Sumą.
13. W niedzielę 11 czerwca - Koronacja figury MB Fatimskiej z Miejsca Piastowego oraz obrazu MB Pocieszenia z Komborni - uroczystości w Sanktuarium św. Michała Archanioła i bł. ks. Bronisława Markiewicza w Miejscu Piastowym początek o godz. 12:00, Msza Święta o godz. 13:00, Koronka do Miłosierdzia Bożego 15:00.
14. W następnym tygodniu będą miały miejsce ważne uroczystości, święta i wspomnienia:
- w poniedziałek 12 czerwca 2017 wspomnienie Błogosławionych Męczenników Ludwika Rocha Gietyngiera i Maksymiliana Binkiewicza, prezbiterów i Towarzyszy oraz Błogosławionych męczenników Antoniego Juliana Nowowiejskiego, Leona Wetmańskiego, biskupów, i Towarzyszy,
- we wtorek 13 czerwca 2017 wspomnienie św. Antoniego z Padwy, prezbitera i doktora Kościoła,
- w środę 14 czerwca 2017 wspomnienie Bł. Michała Kozala, biskupa i męczennika,
- w czwartek 15 czerwca 2017 Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, przez uczestnictwo w procesji świadomie wyznawajmy naszą wiarę i przynależność do Kościoła Świętego.
- w dniach 16-23 czerwca - Oktawa Bożego Ciała - dni przedłużające uroczystość, starajmy się także w tych dniach uczestniczyć we Mszy Świętej i nabożeństwach czerwcowych,
- w sobotę 17 czerwca 2017 wspomnienie św. Brata Alberta Chmielowskiego, zakonnika,
- w sobotę 17 czerwca 2017 o godz. 10:00 w Bazylice Archikatedralnej w Przemyślu doroczne spotkanie Liturgicznej Służby Ołtarza dla wszystkich ministrantów, lektorów i ceremoniarzy, a także scholi i Dziewczęcej Służby Maryjnej,
- w sobotę -niedzielę 17-18 czerwca 2017 Narodowa Pielgrzymka Apostolatu Trzeźwości na Jasną Górę.
- w niedzielę 18 czerwca 2017 Jedenasta Niedziela Zwykła.
15. Pielgrzymów i turystów zapraszamy do wspólnej modlitwy i odwiedzenia naszego Kościoła. W sąsiedztwie, na skarpie znajduje się pracownia ikon czynna od wtorku do niedzieli od 10:00 do 18:00 i jest możliwość zwiedzania Świątyni.
16. Przygotowujemy się do podjęcia kolejnych prac konserwatorskich - odnowienia ambony oraz ułożenia chodnika z kamienia naturalnego wokół świątyni. Do konserwatorów oddany został feretron z II poł. XIX z obrazami Matki Bożej i św. Jan Chrzciciela, pochodzący z kościoła w Wołkowyi zatopionego w październiku 1967 roku. Prace konserwatorskie można wspomóc ofiarą na konto Parafii. Serdeczne Bóg zapłać z darem modlitwy w intencji wszystkich ofiarodawców.
17. Kochani, dziękuję wszystkim za modlitwę w intencji mojej Mamy - Róży, wyniki ostatnich badań mówią o remisji (czyli cofnięciu się) choroby. Trwajmy w dziękczynieniu i nadziei na powrót do pełni sił po wyczerpującym leczeniu. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
18. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.
19. Drogim Parafianom, Gościom i Pielgrzymom życzymy wielu łask Bożych i opieki Matki Bożej w nowym tygodniu. Pozdrawiamy ludzi chorych i starszych, którzy nie mogą przybyć do kościoła i łączymy się z nimi w modlitwie.

(6kB)

PAPIESKIE INTENCJE MODLITWY - MAJ 2017

Intencja ewangelizacyjna:
Za chrześcijan Afryki, aby dawali świadectwo pojednania, sprawiedliwości i pokoju na wzór Jezusa Miłosiernego.
Módlmy się w intencji Ojca Świętego Franciszka!
Módlmy się w intencjach Ojca Świętego Franciszka!

Hasło nowego Roku Kościelnego 2016/2017: "IDCIE I GŁOŚCIE":
- CHRYSTUS ZMARTWYCHWSTAŁ!
- ALLELUJA! JEZUS ŻYJE!

(67kB)

Odpowiedział mu Jezus: "Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie".
(Jan 14,6)

Sakrament Pokuty i Pojednania oraz Komunia Święta - to jest ta Droga.

(80kB)

(68kB)

Hymn na uroczystość Wniebowstąpienia Pana Jezusa
Pan wśród radości wstępuje do nieba
Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, *
radosnym głosem wykrzykujcie Bogu,
bo Pan Najwyższy i straszliwy, *
jest wielkim Królem nad całą ziemią.
Pan wśród radości wstępuje do nieba
Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków, *
Pan wstępuje przy dźwięku trąby.
Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie, *
śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.
Pan wśród radości wstępuje do nieba
Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi, *
hymn zaśpiewajcie!
Bóg króluje nad narodami, *
Bóg zasiada na swym świętym tronie.
Pan wśród radości wstępuje do nieba
Psalm (Ps 47 (46), 2-3. 6-7. 8-9 (R.: por. 6))

28 MAJA - UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWSTĄPIENIA PANA JEZUSA
Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
Ewangelia według św. Mateusza 28,16-20

Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami:
"Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata".

(22kB)

29 maja wspomnienie - św. Urszuli Ledóchowskiej, dziewicy
Urodziła się w 1865 r. w Loosdorf koło Wiednia. Miała na imię Julia Maria. W 1883 r. wraz z bliskimi przeniosła się do nabytego przez ojca majątku w Lipnicy Murowanej koło Bochni. Jako 21-letnia dziewczyna wstąpiła do klasztoru urszulanek w Krakowie i przyjęła zakonne imię Urszula. Zajmowała się młodzieżą, pełniąc funkcje wychowawczyni internatu oraz nauczycielki. W 1904 r. została przełożoną. W 1907 r. wyjechała do pracy dydaktycznej w Petersburgu. Następnie przeniosła się do Finlandii, gdzie otworzyła gimnazjum dla dziewcząt. Podczas I wojny światowej apostołowała w krajach skandynawskich, wygłaszając odczyty o Polsce, organizowała pomoc dla osieroconych polskich dzieci.
W roku 1920 wróciła do Polski. Osiedliła się w Pniewach koło Poznania, gdzie - z myślą o pracy apostolskiej w nowych warunkach - założyła zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, zwane urszulankami szarymi. Całe jej życie było ofiarną służbą Bogu, ludziom, Kościołowi i ojczyźnie. Umarła 29 maja 1939 r. w Rzymie. Beatyfikowana została przez Jana Pawła II 20 czerwca 1983 roku w Poznaniu. 20 lat później, 18 maja 2003 roku, w dniu swoich 83. urodzin, Jan Paweł II ogłosił ją w Rzymie świętą.
Modlitwa: Boże, Ojcze miłosierny, Ty raczyłeś powołać świętą Urszulę do naśladowania Twojego Syna, którego posłałeś na świat, aby głosił Dobrą Nowinę i dał życie wszystkim, spraw, abyśmy za jej przykładem i przez jej wstawiennictwo przyczyniali się do zbawienia naszych braci. Amen.

(52kB)

30 maja wspomnienie - św. Joanny d'Arc, dziewicy, patronki Francji
Joanna d'Arc urodziła się 6 stycznia 1442. Rodzice, pracowici i pobożni chłopi, mieszkali w ubogiej wiosce Domremy-la-Pucelle w Lotaryngii. Już jako mała dziewczynka twierdziła, że słyszy głosy; według niej byli to św. Michał, św. Katarzyna i św. Małgorzata, którzy do niej przemawiali. Początkowo głosy zwracały się do niej i przemawiały dość zagadkowo, stopniowo zaczęły wypowiadać się coraz konkretniej: w maju 1428 roku zakomunikowały, że ma udać się do króla Francji i pomóc mu odzyskać królestwo. W owym czasie pretensje do tronu francuskiego rościł sobie król Anglii, a książę Burgundii, główny rywal króla Karola VII, popierał roszczenia Anglików. Terytorium pozostające w ręku prawowitego króla kurczyło się coraz bardziej.
Joanna musiała przezwyciężyć opór kleru i dworu królewskiego. W końcu siedemnastoletnia dziewczyna otrzymała małą armię, na której czele 8 maja 1429 roku zdobyła twierdzę Orlean. Następnie stoczyła jeszcze szereg zwycięskich bitew, dzięki czemu król Karol VII odzyskał Reims i mógł, w obecności Joanny, uroczyście koronować się na króla.
W maju 1230 roku, gdy szła na odsiecz Compiegne, została schwytana przez Burgundczyków i sprzedana Anglikom. Król Karol VII i jego wojska nie uczynili nic, aby ją uratować. Po wielu miesiącach więzienia postawiono ją w Rouen przed trybunałem, któremu przewodniczył niesławnej pamięci Piotr Cauchon, biskup Beauvais. Cauchon miał nadzieję, że w zamian Anglicy pomogą mu zostać arcybiskupem.
Nieznajomość rozmaitych subtelności teologicznych sprawiła, iż Joanna dała się wciągnąć w pułapkę i wypowiedziała kilka twierdzeń, które wyglądały na herezję. Kiedy w końcu stwierdziła, że to właśnie święci nakazali jej robić wszystko, co zrobiła, skazano ją na śmierć jako heretyczkę i czarownicę. Spłonęła na stosie 30 maja 1431 roku. Miała wtedy dziewiętnaście lat. W trzydzieści lat później została oficjalnie i uroczyście oczyszczona ze wszystkich "win". Proces kanonizacyjny odbył się w roku 1920.
Modlitwa: Panie, cudownie wybrałeś św. Joannę dziewicę, aby broniła wiary i swego kraju. Spraw, aby dzięki niej Kościół przezwyciężył pułapki zastawiane przez wrogów i cieszył się niezmąconym pokojem. Amen.

(8kB)

30 maja wspomnienie - św. Jana Sarkandra, kapłana i męczennika
Jan Sarkander urodził się 20. grudnia 1576 roku w Skoczowie na Śląsku Cieszyńskim (obecnie Skoczów w Polsce). Był synem Grzegorza Macieja Sarkandra oraz po raz drugi zamężnej Heleny tureckiej.
Po śmierci ojca w roku 1589 matka z pięciorgiem dzieci przeprowadziła się na Morawy do Przybora, do Mateusza, syna z pierwszego małżeństwa, gdzie Jan uczęszczał do czeskiej szkoły parafialnej. Po trzech latach był wysłany na studia do łacińskich szkół jezuickich, najpierw do Ołomuńca a potem do Pragi, gdzie w roku 1602 zyskał tytuł bakałarza a rok później został magistrem filozofii. W roku 1604 zgłosił się na studia teologii do Grazu, które jednak na krótki okres przerwał by szukać innej pracy. Potem jednak powrócił do studiów teologii, przyjął kolejno wszystkie niższe święcenia i w końcu 22. marca 1609 roku przyjął w Brnie święcenia kapłańskie.
Działał na różnych miejscach diecezji ołomunieckiej. W roku 1616 został mianowany proboszczem w Holeszowie, który w tym czasie był siedzibą hetmana morawskiego Ladislava Popela z Lobkovic. Duszpasterstwo Jana Sarkandra było utrudnione powstaniem protestantów przeciwko monarchii habsburskiej. Hetman Lobkovic został uwięziony. Proboszcz Sarkander udał się na pielgrzymkę do Polski i to właśnie stało się przyczyną posądzenia go o przymierze z wojskiem, z tak zwanymi lisowczykami, którzy z Polski przyszli na pomoc cesarzowi.
To podejrzenie jeszcze wzrosło, kiedy powrócił na Morawy, ponieważ właśnie miasto Holeszów było uchronione od plądrowania i zniszczenia przez te wojska. Protestancki sędzia Wacław Bitowsky właśnie w tym widział konkretny dowód przymierza Jana Sarkandra z lisowczykami. Uwięził Jana Sarkandra w Ołomuńcu i prowadził przesłuchania. Podczas przesłuchań stosowano ówczesne tortury. Podczas czwartego przesłuchania 18. lutego 1620 roku jeden z sędziów wprost zmuszał Jana Sarkandra, aby zdradził, z czego spowiadał mu się La- dislav Popel w sprawie przygotowania najazdu wojska na Morawy.
Jan Sarkander odpowiedział, że nic takiego nie było mu powiedziane podczas spowiedzi i nawet gdyby tak było, że nic nie zdradzi. Miesiąc później, 17. marca 1620 roku po wielkich cierpieniach zmarł w więzieniu.
Wieść o jego straszliwej śmierci rozniosła się po całym kraju. Wierni zaczęli go czcić jako męczennika za wiarę i wierność tajemnicy spowiedzi oraz wzywali go jako opiekuna niebieskiego. Po przeprowadzeniu procesu kanonizacyjnego w kurii papieskiej w Rzymie, który ze względu na trudne czasy został opóźniony aż do połowy 19. wie ku, był proboszcz z Holeszowa Jan Sarkander ogłoszony 11 września 1859 roku błogosławionym męczennikiem. Sam obrzęd beatyfikacji odbył się w bazylice świętego Piotra w Rzymie 6. maja 1860 roku.
Na prośbę biskupów z Ołomuńca i Katowic rozpoczęto 31. lipca 1981 roku proces kanonizacyjny. Warunkiem był jeden nowy cud za wstawiennictwem świętego, który by zatwierdził papież. Tego cudu udzielił nam Bóg przez uzdrowienie proboszcza Skoczowa Karola Pichy. Odpowiedni dekret był ogłoszony 2. kwietnia 1993 roku. 5. kwietnia 1993 roku papież Jan Paweł Il. zdecydował się zapisać błogosławionego Jana Sarkandea na listę świętych na konsystorzu.
Większość relikwii i czaszka błogosławionego Jana Sarkandra znajduje się w katedrze ołomunieckiej, pozostała część w kościele świętego Michała oraz na innych miejscach. W kaplicy nazywanej "Sarkandrówka" przechowuje się pamiątki związane z jego śmiercią męczeńską jak na przykład tzw. "skrzypiec" - koło tortur, studnia, kamień nagrobny itd. W Skoczowie upamiętniają go trzy kaplice: pierwsza w domu rodzinnym, druga w miejscu, gdzie był ochrzczony i trzecia na pagórku nad miastem.
Źródło: www.vatican.va
Modlitwa: Boże, Ty dałeś świętemu Janowi stałość w wyznawaniu prawdziwej wiary i w dochowywaniu tajemnicy spowiedzi, spraw, aby we wszystkich przeciwnościach umacniał nas jego przykład i wspierała jego pomoc. Amen.

(12kB)

31 maja - święto Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny
To święto upamiętnia wizytę, jaką Najświętsza Maryja Panna złożyła św. Elżbiecie w górach, około dziesięciu kilometrów na zachód od Jerozolimy. Maryja wybrała się w drogę natychmiast, gdy anioł Gabriel powiedział jej, że św. Elżbieta jest brzemienna. Święto zostało ustanowione w roku 1389 przez papieża Urbana VI na cześć zakończenia schizmy zachodniej; włączono je do kalendarza rzymskiego pod datą 2 lipca, a więc w dniu, w którym franciszkanie obchodzili je uroczyście już od roku 1263. Obecnie zostało przesunięte na ostatni dzień maja, pomiędzy uroczystością Zwiastowania a narodzinami św. Jana Chrzciciela, co lepiej odpowiada chronologii zawartej w Ewangelii.
"Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyła się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: "Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana". Wtedy Maryja rzekła: "Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy..."" (Łk 1, 40-47).
Modlitwa: Wszechmogący, wieczny Boże, z Twojego natchnienia Najświętsza Maryja Panna, która nosiła w swoim łonie Twojego Syna, nawiedziła Elżbietę, spraw, abyśmy byli posłuszni natchnieniom Ducha Świętego i zawsze mogli z Maryją Ciebie uwielbiać. Amen.

1 czerwca - pierwszy czwartek miesiąca
(37kB) "A we wszystkie noce z czwartku na piątek dam ci uczestnictwo w tym śmiertelnym smutku, który odczułem w Ogrodzie Oliwnym. I żeby Mi towarzyszyć w tej pokornej modlitwie, którą zanosiłem wówczas do mego Ojca wśród wszystkich Moich udręczeń, będziesz wstawać między godziną jedenastą a północą, by w ciągu godziny klęczeć wraz ze Mną z twarzą pochyloną ku ziemi. A czynić to będziesz tak dla uśmierzenia gniewu Bożego, błagając o miłosierdzie tak dla grzeszników, jak dla złagodzenia w pewien sposób goryczy, którą czułem z powodu opuszczenia Apostołów, tak iż musiałem czynić im wyrzuty, że nie mogli czuwać ze Mną jednej godziny" - powiedział Pan Jezus do św. Małgorzaty Marii.
Czuwajmy i módlmy się, jeśli jest możliwość podejmijmy adorację Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie.
Dziękujmy za naszych Duszpasterzy, módlmy się za Nich.
Módlmy się za nowo wyświęconych kapłanów i diakonów.
Módlmy się za alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu.
Włączając się w Dzieło Pomocy Powołaniom módlmy się o nowe i święte powołania do kapłaństwa i życia zakonnego.

(9kB)

1 czerwca wspomnienie - św. Justyna, męczennika
Urodzony we Flavia Neapolis (dawne Sychem) w Palestynie około roku 100, Justyn pochodził z pogańskiej rodziny. W wieku 33 lat miał już za sobą długie studia nad różnymi systemami filozoficznymi. Idee Platona sprawiły, że nawrócił się na chrześcijaństwo i resztę życia poświęcił krzewieniu i obronie wiary w Azji Mniejszej i w Rzymie. Mimo iż jest bardziej znany jako filozof, należy do najważniejszych apologetów chrześcijaństwa w II wieku. Do naszych czasów dochowały się dwie jego apologie (dedykowane cesarzowi Antoninowi i senatowi rzymskiemu), przedstawiające wartości moralne chrześcijaństwa, oraz "Dialog", który stara się ukazać prawdy wiary Żydowi Tryfonowi. Pisma te zawierają bezcenne informacje na temat wiary i praktyk chrześcijańskich w owym czasie.
W roku 165, gdy nauczał w Rzymie, został zadenuncjowany jako chrześcijanin. Autorem donosu był prawdopodobnie filozof ze szkoły cyników, którego pokonał w publicznej dyskusji. Kiedy rozkazano mu złożyć ofiarę pogańskim bogom, odpowiedział: "Tylko nieprawy porzuca prawdę dla fałszu". Sześciu jego towarzyszy, których uwięziono wraz z nim, również wytrwało w wierze; wszyscy otrzymali palmę męczeństwa.
Modlitwa: Boże, Ty przez szaleństwo krzyża dałeś świętemu Justynowi, męczennikowi, głębokie poznanie Jezusa Chrystusa, spraw, za jego wstawiennictwem, abyśmy odrzucili otaczające nas błędy i utwierdzili się w wierze. Amen.

2 czerwca - pierwszy piątek miesiąca
(9kB) Pan Jezus w objawieniach udzielonych św. Małgorzacie Marii Alacoque wypowiedział słowa:
"W nadmiarze Mojego miłosierdzia wszystkim, którzy będą przystępować do Komunii św. przez dziewięć pierwszych piątków miesiąca, udzielę łaski ostatecznej skruchy, tak że nie umrą w Mojej niełasce i bez sakramentów św. i Moje serce w tej ostatniej godzinie będzie dla nich najpewniejszą ucieczką."
Przez udział w adoracji Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie i śpiew Litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa módlmy się, wynagradzajmy i prośmy o łaski dla nas i całego świata.
Modlitwy Anioła z Fatimy
O Boże mój, wierzę w Ciebie, uwielbiam Ciebie,
ufam Tobie i miłuję Ciebie.
Proszę Cię o przebaczenie dla tych, którzy w Ciebie nie wierzą,
Ciebie nie uwielbiają, nie ufają Tobie i Ciebie nie miłują.
Trójco Przenajświętsza, Ojcze, Synu i Duchu Święty.
W najgłębszej pokorze cześć Ci oddaję i ofiaruję Tobie
Przenajdroższe Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo Jezusa Chrystusa,
obecnego na ołtarzach całego świata
jako wynagrodzenie za zniewagi,
świętokradztwa i obojętność, którymi jest On obrażany.
Przez nieskończone zasługi Jego Najświętszego Serca
i przez przyczynę Niepokalanego Serca Maryi,
proszę Cię o łaskę nawrócenia biednych grzeszników.

(53kB)

2 czerwca wspomnienie - świętych męczenników Marcelina i Piotra
Podczas prześladowań za czasów Dioklecjana w roku 304 rzymski kapłan Marcelin i egzorcysta Piotr zostali pochwyceni i wtrąceni do więzienia. W więzieniu gorliwie podtrzymywali na duchu innych wiernych i nowo nawróconych, wśród których był dozorca Arteniusz oraz jego żona i córka. Wszyscy zostali skazani na śmierć; Marcelina i Piotra potajemnie ścięto w lesie zwanym Silva Nigra, aby miejsce ich wiecznego spoczynku pozostało nieznane.
Wyrokiem Boskiej Opatrzności ich nazwiska, które skazano na zapomnienie, zostały włączone do Kanonu Rzymskiego (Pierwsza Modlitwa Eucharystyczna) we Mszy św., gdzie przetrwały przez wieki. Papież Damazy ułożył epitafium na cześć obu męczenników, w którym stwierdził, że właśnie dzięki nim został chrześcijaninem.
Modlitwa: Boże, Ty przez świętych męczenników Marcelina i Piotra, którzy mężnie wyznali wiarę, otaczasz nas swoją opieką, spraw, abyśmy za ich przykładem i wsparci ich modlitwami trwali w wierze. Amen.

3 czerwca - pierwsza sobota miesiąca
(9kB)Dlaczego ma to być "pięć sobót" wynagradzających, a nie dziewięć lub siedem na cześć Matki Bożej Bolesnej?
Siostra Łucja odpowiada: "Pozostając przez część nocy z 29 na 30 maja 1930 roku w kaplicy z naszym Panem i rozmawiając z Nim o czwartym i piątym pytaniu, poczułam się nagle mocniej owładnięta Bożą obecnością. Jeśli się nie mylę, zostało mi objawione, co następuje: Córko, motyw jest prosty: Jest pięć rodzajów obelg i bluźnierstw wypowiadanych przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi.
Pierwsze: Bluźnierstwa przeciw Niepokalanemu Poczęciu.
Drugie: Przeciwko Jej Dziewictwu.
Trzecie: Przeciwko Bożemu Macierzyństwu, kiedy jednocześnie uznaje się Ją wyłącznie jako Matkę człowieka.
Czwarte: Bluźnierstwa tych, którzy starają się otwarcie zaszczepić w sercach dzieci obojętność, wzgardę, a nawet nienawiść do tej Niepokalanej Matki.
Piąte: Bluźnierstwa tych, którzy urągają Jej bezpośrednio w Jej świętych wizerunkach.
Oto, droga córko, motyw, który kazał Niepokalanemu Sercu Maryi prosić mnie o ten mały akt wynagrodzenia. A poza względem dla Niej chciałem poruszyć moje miłosierdzie, aby przebaczyło tym duszom, które miały nieszczęście Ją obrazić. Co do ciebie, zabiegaj nieustannie swymi modlitwami i ofiarami, aby poruszyć Mnie do okazania tym biednym duszom miłosierdzia."
Jezus powiedział do siostry Łucji: "To prawda, moja córko, że wiele dusz zaczyna, lecz mało kto kończy i ci, którzy kończą, mają za cel otrzymanie przyrzeczonych łask. Ja jednak wolę tych, którzy odprawią pięć pierwszych sobót w celu wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu twojej Matki Niebieskiej, niż tych, którzy odprawią piętnaście, bezdusznie i z obojętnością." Źródło: Sekretariat Fatimski...
Akt wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi
Najświętsza i Najdroższa Matko moja, Królowo Pokoju i Matko Miłosierdzia, ja, nędzny grzesznik, w uniżeniu najgłębszym, upadam przed Tobą i z miłością najgorętszą przepraszam Ciebie za grzechy swoje i za grzechy wszystkich grzeszników, że w takiej boleści pogrążaliśmy Twoje Niepokalane Serce. Ty się gniewać nie umiesz. Matko Najsłodsza, Ty kochać i cierpieć umiałaś, żyjąc na tej ziemi, a teraz, gdy królujesz w niebie, kochać i przebaczać umiesz. więc przebacz nam, że tak okrutnie umęczyliśmy i tak strasznie ukrzyżowaliśmy Syna Twojego: przebacz nam, że dotąd grzechy nasze nieustannie Go na krzyż przybijają, przebacz, że tak znieważamy Jego łaski. Jego natchnienia, Jego słowa głoszone w Kościele i Jego święte Sakramenty. Przebacz wszystkie bluźnierstwa bezbożnych przeciw Tobie miotane. Przebacz nam wszystkie grzechy nasze: przebacz wszystkie zbrodnie całego świata, które ja, najniegodniejszy twój sługa, jako moje własne do Ciebie przynoszę. Zdejmij Je ze mnie, Matko Miłosierdzia, i rzuć w Rany Boskiego Syna Twojego, Przenajdroższą Krew Jego ofiarując za nas ojcu Przedwiecznemu, uproś łzy pokuty i zechciej od nas odwrócić straszne karanie, na które tak słusznie zasłużyliśmy. O Maryjo, Matko nasza, wszystkie krzywdy przez nas Twemu Niepokalanemu Sercu wyrządzone, nagradzamy Ci Przenajdroższym Sercem Jezusa, Jego miłość i błogosławieństwo ofiarując Tobie. O Maryjo, bądź za wszystko i bez końca uwielbiona! Niech będzie uwielbione Twoje Niepokalane Poczęcie, Twoje nienaruszone Dziewictwo, Twoje cudowne Wniebowzięcie, Twoje chwalebne królowanie nad niebem i ziemią. Twoje wszechmocne do Boga pośrednictwo, Twoje miłosierdzie bez granic, Twoje boleści na ziemi wycierpiane i wiekuiste radości Twoje. Cała i we wszystkim bądź pochwalona, o Maryjo wszelkiej chwały i miłości godna. Pozwól nam wielbić Ciebie nieustannie na tej ziemi i rozszerzać coraz więcej cześć ku Niepokalanemu Sercu Twojemu, a po śmierci zaprowadź nas do nieba, abyśmy z Tobą, o Matko Jezusa i Matko nasza. Trójcę Przenajświętszą po wszystkie wieki chwalili. Amen.

(38kB)

3 czerwca wspomnienie - Świętych: Karola Lwangi i towarzyszy, pierwszych męczenników z Afryki Równikowej
Król Mtesa z Ugandy w Afryce Równikowej zezwolił białym misjonarzom głosić wiarę w swoim kraju. Jego następca, król Mwanga, który objął władzę w roku 1885, rozpoczął zawzięte prześladowanie "wszystkich tych, którzy się modlą", tj. wszystkich katolików.
Ofiarami prześladowań padła elita młodzieży: Karol Lwanga, marszałek dworu królewskiego i jego dwudziestu jeden towarzyszy. Jako ich przywódca, Karol do końca podtrzymywał ich na duchu; jego śmierć pozostała dla nich wspaniałym przykładem męstwa: został spalony żywcem. Tego samego dnia zginęło jeszcze dwunastu jego towarzyszy. Było to 3 maja 1886 roku. Pozostałych zgładzono między 26 maja 1886 a 27 stycznia 1887 roku.
Męczennicy Chrystusowi zostali beatyfikowani w roku 1920, kanonizowani zaś w roku 1964 przez Pawła VI. Papież powiedział wtedy: afrykańscy męczennicy zaczynają nowy wiek Afryki, która powstaje wolna i odkupiona, skąpana we własnej krwi. Chrześcijańskie ziarno padło na dobrą glebę w Afryce, jest to nieodgadniony plan Boży, jej powołanie i obietnica historycznego znaczenia. Afryka jest nowym kontynentem Chrystusa, czego wyraźnym świadectwem jest prosta i niezachwiana wiara tych młodych chrześcijan.
Modlitwa: Boże, Ty sprawiłeś, że krew męczenników stała się nasieniem chrześcijan, aby rola Twojego Kościoła, zroszona krwią świętych, Karola Lwangi i jego Towarzyszy, przyniosła obfite plony. Amen.

(52kB)

4 czerwca wspomnienie - św. Franciszka Caraccioli, zakonnika
Św. Franciszek urodził się w roku 1563 w Abruzzach w Królestwie Neapolitańskim. Już jako dziecko był bardzo pobożny, osiągnąwszy wiek młodzieńczy postanowił poświęcić się Bogu; święcenia kapłańskie przyjął w Neapolu, gdzie zaczął gorliwie pracować, zwłaszcza niosąc pociechę skazanym na śmierć. Dzięki zrządzeniu Opatrzności przyłączył się do Jana Augustyna Adorno i Fabrycjusza Caraccioli; owocem tej współpracy był zakon kleryków mniejszych regularnych.
Jako człowiek świecki nosił imię Askaniusz, które potem zmienił na Franciszek, ku czci św. Franciszka z Asyżu. Po śmierci Jana Augustyna Adorno został przełożonym zakonu. Chcąc rozszerzyć zakon, trzykrotnie podróżował do Hiszpanii w przebraniu ubogiego pielgrzyma, żebrząc po drodze o kęs chleba.
Podróże te kosztowały go wiele trudów, ale nagrodą było założenie kilku domów swojego zakonu w Hiszpanii; było to możliwe dzięki życzliwości Filipa II i jego syna Filipa III, który objął tron w roku 1598. Miłosierdzie jego było tak wielkie, iż odwiedzając Rzym, mieszkał w hospicjum dla ubogich i nie bał się pielęgnować trędowatych. Zmarł w Ankonie w domu ojców oratorianów, 4 czerwca 1608 roku.
Modlitwa: Boże, który przyozdobiłeś św. Franciszka, założyciela nowego zakonu, gorliwością w modlitwie i zamiłowaniem do pokuty, spraw, aby Twoi słudzy potrafili go naśladować i dzięki nieustannej modlitwie i umartwianiu ciała mogli zasłużyć na niebiańską chwałę. Amen.

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. W niedzielę 28 maja Uroczystość Wniebowstąpienia Pana Jezusa odpust w naszej Parafii. Msza Święta odpustowa, której przewodniczył będzie ks. Kanonik Józef Dziadosz z Zaborowa k. Czudca o godz. 12:00. Msza Święta ranna o godz. 8:00. Nabożeństwo majowe przed Sumą. Spełnijmy warunki konieczne dla zyskania odpustu - czyli darowania przez Boga kary doczesnej za grzechy odpuszczone już co do winy
Warunki uzyskania odpustu zupełnego:
- Brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak całkowitej dyspozycji - zyskuje się odpust cząstkowy)
- Stan łaski uświęcającej (brak nieodpuszczonego grzechu ciężkiego) lub spowiedź sakramentalna
- Przyjęcie Komunii świętej
- Odmówienie modlitwy (np. "Ojcze nasz" i "Zdrowaś Mario") w intencjach Ojca Świętego (nie chodzi o modlitwę w intencji samego papieża, choć i ta modlitwa jest bardzo cenna; modlitwa związana z odpustem ma być skierowana w intencji tych spraw, za które modli się każdego dnia papież. Intencje te są często ogłaszane, m.in. na naszych stronach z kalendarzem na dany miesiąc)
- Wykonanie czynności związanej z odpustem
2. W niedzielę 28 maja o godz. 11:00 w Warze święcenia diakonatu przyjmie ks. kleryk Andrzej Kinal z Bukowca - Parafia Wołkowyja - módlmy się w Jego intencji.
3. W niedzielę 28 maja przypada 36 rocznica śmierci ks. Stefana kard. Wyszyńskiego- Prymasa Polski, módlmy się o Jego rychłą beatyfikację.
4. W poniedziałek 29 maja wspomnienie św. Urszuli Ledóchowskiej, dziewicy oraz Św. Joanny d'Arc, dziewicy, patronki Francji. Msza Święta o godz. 7:00, nabożeństwo majowe o godz. 18:00.
5. We wtorek 30 maja wspomnienie św. Jana Sarkandra, prezbitera i męczennika, albo wspomnienie św. Zdzisławy. Msza Święta z nabożeństwem majowym o godz. 19:00.
6. W środę 31 maja święto Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny, Msza Święta z nabożeństwem majowym o godz. 19:00.
7. W czwartek 1 czerwca, rozpoczynamy miesiąc poświęcony czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. Nabożeństwa czerwcowe będą w ciągu tygodnia po Mszy Świętej 19:00, a w niedzielę przed Sumą.
8. W czwartek 1 czerwca - pierwszy czwartek miesiąca dzień modlitwy w intencji powołań kapłańskich i zakonnych, a także wspomnienie św. Justyna, męczennika. Msza Święta z nabożeństwem czerwcowym w intencji dzieci i młodzieży o godz. 19:00.
9. W piątek 2 czerwca - pierwszy piątek miesiąca wspomnienie św. Męczenników Marcelina i Piotra. Wszystkie dzieci, szczególnie Pierwoszokomunijne i dorosłych zachęcamy do zbierania 9 pierwszych piątków miesiąca i Komunii Świętej wynagradzającej za zniewagi, jakich Najświętsze Serc Pana Jezusa doznaje od ludzi. Pan Jezus pragnie, aby ludzie korzystali z bogactwa Jego miłości i miłosierdzia oraz łaski uświęcenia na drodze do zbawienia. Trwajmy w czystości serca, pokoju. dobroci i miłości. Przebaczajmy sobie wzajemne urazy dla wzrostu chwały Bożej na ziemi. Spowiedź Święta o godz. 18:00, Msza Święta z nabożeństwem czerwcowym o godz. 19:00.
10. W sobotę 3 czerwca pierwsza sobota - nawiązująca do objawień Matki Bożej w Fatimie, podejmujemy na nowo modlitwę wynagradzającą za zniewagi, którymi obrażane jest Niepokalane Serce Maryi. Wspomnienie św. Męczenników Karola Lwangi i Towarzyszy oraz św. Jana XXIII Papieża, Wigilia Zasłania Ducha Świętego. Msza Święta z nabożeństwem czerwcowym o godz. 19:00.
11. W niedzielę 4 czerwca pierwsza niedziela, uroczystość Zesłania Ducha Świętego - zgodnie z tradycją przystrójmy nasze domy i Świątynię zielonymi gałązkami nawiązując do daru życia i na nowo zapraszając Ducha Świętego do naszych spraw i rodzin.. Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00, na obu Mszach Świętych zmiana tajemnic różańcowych. Nabożeństwo czerwcowe ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa przed Sumą. Po Komunii Świętej trwajmy w dziękczynieniu i uwielbieniu Pana Jezusa.
12. W niedzielę 4 czerwca przy Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Warszawie - X-te Święto Dziękczynienia. Dziękujmy Panu Bogu Wszechmogącemu za Jego Świętą Opatrzność i opiekę nad Polską i nami samymi.
13. W następnym tygodniu będą miały miejsce ważne uroczystości, święta i wspomnienia:
- w poniedziałek 5 czerwca - Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła, odpust w Zawozie,
- we wtorek 6 czerwca - wspomnienie św. Norberta, biskupa,
- w środę 7 czerwca - ks. abp Józef Michalik - Arcybiskup Senior Archidiecezji Przemyskiej udzieli Sakramentu Bierzmowania młodzieży z Dekanatu Solina. Uroczystości rozpoczną się w Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości w Polańczyku o godz. 16:00.
- w czwartek 8 czerwca - Święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana, dziękujmy Panu Bogu za Sakrament Eucharystii i Kapłaństwa. Dziękujmy za naszych Duszpasterzy.
- w piątek 9 czerwca - wspomnienie św. Efrema, diakona i doktora Kościoła,
- w sobotę 10 czerwca - wspomnienie bł. Bogumiła, biskupa,
- w niedzielę 11 czerwca - Uroczystość Trójcy Przenajświętszej.
14. Pielgrzymów i turystów zapraszamy do wspólnej modlitwy i odwiedzenia naszego Kościoła. W sąsiedztwie, na skarpie znajduje się pracownia ikon czynna od wtorku do niedzieli od 10:00 do 18:00 i jest możliwość zwiedzania Świątyni.
15. Przygotowujemy się do podjęcia kolejnych prac konserwatorskich - odnowienia ambony oraz ułożenia chodnika z kamienia naturalnego wokół świątyni. Do konserwatorów oddany został feretron z II poł. XIX z obrazami Matki Bożej i św. Jan Chrzciciela, pochodzący z kościoła w Wołkowyi zatopionego w październiku 1967 roku. Prace konserwatorskie można wspomóc ofiarą na konto Parafii. Serdeczne Bóg zapłać z darem modlitwy w intencji wszystkich ofiarodawców.
16. Kochani, dziękuję wszystkim za modlitwę w intencji mojej Mamy - Róży, wyniki ostatnich badań mówią o remisji (czyli cofnięciu się) choroby. Trwajmy w dziękczynieniu i nadziei na powrót do pełni sił po wyczerpującym leczeniu. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
17. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.
18. Drogim Parafianom, Gościom i Pielgrzymom życzymy wielu łask Bożych i opieki Matki Bożej w nowym tygodniu. Pozdrawiamy ludzi chorych i starszych, którzy nie mogą przybyć do kościoła i łączymy się z nimi w modlitwie.

(80kB)

21 MAJA - SZÓSTA NIEDZIELA PO WIELKANOCY
(409kB) Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
Ewangelia według św. Jana 14,15-21

Jezus powiedział do swoich uczniów:
"Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze - Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie.
Nie zostawię was sierotami. Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie widział. Ale wy Mnie widzicie; ponieważ Ja żyję, i wy żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i Ja w was.
Kto ma przykazania moje i je zachowuje, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie".

(95kB)Modlitwa w intencji dzieci Pierwszokomunijnych
Drogi Jezu, Przyjacielu Dzieci,
błogosław dzieciom Pierwszokomunijnym.
Daj im zdrowie duszy i ciała.
Pomóż im się prawidłowo rozwijać i wzrastać w wierze.
Daj im łaskę wytrwałości w czystości serca,
aby mogły Cię przyjmować jak najczęściej.
Niechaj odkrywają piękno i bogactwo Komunii Świętej z Tobą.
Amen.

(64kB)21 maja - wspomnienie Św. Jana Nepomucena, prezbitera i męczennika
Jan urodził się w 1348 r. w Pomuku (późniejsza nazwa Nepomuk) koło czeskiej Pragi. Pierwsza pewna i ścisła świadomość o jego życiu pochodzi z roku 1370. Wówczas, będąc jeszcze klerykiem, Jan figurował w dokumentach kurii biskupiej w Pradze w charakterze notariusza. W roku 1380 został wyświęcony na kapłana i otrzymał prośbostwo przy kościele św. Galla (Gawła) w Pradze. Równocześnie pełnił obowiązki notariusza przy arcybiskupie Janie Jenzensteinie. W roku 1381 studiował prawo na uniwersytecie w Pradze. W latach 1382-1387 studiował także w Padwie. W roku 1387 jako doktor prawa powrócił do Pragi. Został mianowany kanonikiem przy kolegiacie św. Idziego, a w dwa lata potem również kanonikiem przy koiciele świętych Piotra i Pawła w Wyszehradzie. W roku 1390 został archidiakonem i proboszczem w Zatoc (Saaz). Stąd jednak rychło arcybiskup Pragi powołał Jana na swojego wikariusza generalnego. Był to wielki zaszczyt, bowiem urząd ten dawał Janowi pierwsze miejsce po metropolicie w diecezji.
Podczas trwającego sporu między Wacławem IV Luksemburczykiem a arcybiskupem Pragi Jan, będąc mediatorem, został uwięziony przez porywczego króla (razem z dwoma prałatami) 20 marca 1393 r. i poddany torturom. Według relacji brał w nich udział sam król. Potem na pół żywego Jana zrzucono w nocy z mostu Karola IV do rzeki Wełtawy, która przepływa przez Pragę. Ludowa legenda dodała do Jego żywota, że kapłanowi przywiązano kamień młyński do szyi i że kamień ten urwał się; że niezwykła jasność obudziła mieszkańców Pragi; że król, widząc poruszenie ludu, odbył pokutę i tym podobne opowieści. Według "Kroniki" Tomasza Ebendorfera z Haselbach z 1450 r. Jan zginął, ponieważ odmówił ujawnienia tajemnicy spowiedzi małżonki królewskiej - królowej Zofii. Uważany jest za pierwszego męczennika tajemnicy spowiedzi. Ciało Męczennika znaleziono dopiero po pewnym czasie (17 kwietnia) i pochowano w kościele Świętego Krzyża, położonym blisko rzeki. Z czasem przeniesiono je do grobowca pod katedrą z napisem: Johannes de Pomuk.
Po śmierci Wacława IV (+ 1419) kult Męczennika zaczął się szerzyć spontanicznie. Szybko pojawiły się jego pierwsze życiorysy, a nawet była mu oddawana liturgiczna cześć. W wieku XVII jest już nazywany "błogosławionym" i wymieniany wśród patronów Pragi i Czech. Oficjalny proces rozpoczęto jednak dopiero w roku 1710 z polecenia cesarza Józefa I. Innocenty XIII w 1720 roku potwierdził tytuł błogosławionego. Ten sam papież zatwierdził tekst Mszy świętej i Liturgii Godzin ku czci Błogosławionego na Czechy, Austrię, Niemcy, Polskę i Litwę. Dnia 19 marca 1729 roku papież Benedykt XII ogłosił go formalnie świętym. Podobnie jak język św. Antoniego w Padwie, tak też język św. Jana Nepomucena jest zachowany cało w artystycznym, osobnym relikwiarzu katedry praskiej.
Święty Jan jest patronem zakonu jezuitów, Pragi, spowiedników, szczerej spowiedzi, dobrej sławy i tonących oraz orędownikiem podczas powodzi. Jest także patronem mostów. Śladami niegdyś bardzo żywego kultu św. Jana Nepomucena są liczne figury stawiane zazwyczaj na rozstajach dróg i w okolicy przepraw rzecznych. Wiele takich figur można spotkać w całej Polsce. Jest także popularnym patronem kościołów i parafii.
W ikonografii Święty przedstawiany jest w stroju kapłańskim, w sutannie, rokiecie, birecie. W ręku palma męczeńska. Niekiedy trzyma palec na ustach (symbol zachowanej tajemnicy). Jego atrybutami są: klucz, książka, kłódka, krzyż w ręce, zapieczętowany list, most, z którego został zrzucony, pieczęć, wieniec z pięciu gwiazd, wieniec z gwiazd - w środku napis TACUI - "milczałem"; woda, zamek.
Źródło: BREWIARZ.PL

(55kB)22 maja - wspomnienie Św. Rity z Cascii, wdowy, wspomożycielki w sytuacjach bez wyjścia
Św. Rita urodziła się we Włoszech w roku 1360. Już jako dziewczynka prosiła rodziców, aby pozwolili jej wstąpić do klasztoru, oni jednak postanowili wydać ją za mąż.
Rita była dobrą żoną i matką, ale jej mąż był człowiekiem o gwałtownym charakterze. W gniewie często źle traktował żonę, a dzieci wciągał na złą drogę. Rita starała się skrupulatnie wykonywać swoje obowiązki, modliła się i często przyjmowała sakramenty.
Po dwudziestu latach małżeństwa mąż zginął pchnięty nożem; przed śmiercią okazał skruchę, co było niewątpliwie wynikiem modlitw jego świętej żony. Wkrótce potem zmarli obaj synowie. Św. Rita pozostała sama i bez reszty oddała się modlitwie, postom i spełnianiu dobrych uczynków. Wstąpiła do zakonu augustianek w Cascii, gdzie żyła w doskonałym posłuszeństwie, wyróżniając się wielkim miłosierdziem.
Siostra Rita otaczała dużym kultem Mękę Chrystusa. "Pozwól mi cierpieć jak Ty, Boski Zbawco", powiedziała pewnego dnia. Wtedy cierń z korony Ukrzyżowanego spadł, raniąc ją w czoło. Głęboka rana nie chciała się zagoić, co sprawiało świętej wiele cierpień. Umarła 22 maja 1434 roku.
Modlitwa: Boże, spraw, abyśmy dzięki modlitwom św. Rity nauczyli się nieść nasz krzyż, ożywieni tym samym duchem, co ona. Amen.
Nabożeństwo ku czci św. Rity odprawiane jest 22 dnia każdego miesiąca w Czarnej (gm. Lutowiska) o godz. 17:00. Transmisji można słuchać w Radiu FARA.

22-24 maja - Dni Krzyżowe - czas modlitw o urodzaje i za kraje głodujące
(116kB)
Tradycja tzw. dni krzyżowych ma już ponad 1500 lat. Narodziła się we Francji. Kiedy około 450 roku kraj ten nawiedziły gwałtowne klęski żywiołowe, św. Mamert, biskup Vienne, nakazał odprawianie procesji błagalnych na trzy dni przed Wniebowstąpieniem (przypadającym w czwartek 40 dni po Zmartwychwstaniu Pana Jezusa, jedna ze względów praktycznych w Polsce Uroczystość Wniebowstąpienia Pana Jezusa od 2004 roku obchodzona jest w niedzielę).
Modlitwy o dobry urodzaj są właściwie rozwinięciem wezwania z "Ojcze nasz" - "chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj." Chleb jest "owocem ziemi i pracy rąk ludzkich."
Każdy przydrożny Krzyż przypomina, Kto tu naprawdę rządzi (na szczęście!). Warto pomodlić się przy Krzyżu o dobry urodzaj. Także w mieście, gdzie Matka Ziemia pokryta jest asfaltem, betonem czy kostką. Tam, gdzie gubi się kontakt z ziemią, łatwiej można zgubić kontakt z jej Stwórcą.

(61kB)24 maja - wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych
Nabożeństwo do Matki Bożej Wspomożycielki sięga początków chrześcijaństwa. Gdy tylko zaczął rozwijać się wśród wiernych kult Matki Zbawiciela, równocześnie ufność w Jej przemożną przyczynę u Syna nakazywała uciekać się do Niej we wszystkich potrzebach. Tytuł Wspomożycielki Wiernych zawiera w sobie wszystkie wezwania, w których Kościół wyrażał Najświętszej Maryi Pannie potrzeby i troski swoich dzieci.
Pierwszym, który w historii Kościoła użył słowa "Wspomożycielka", jest św. Efrem, diakon i największy poeta syryjski, doktor Kościoła (+ 373). Pisze on wprost, że "Maryja jest orędowniczką i wspomożycielką dla grzeszników i nieszczęśliwych". W tym samym czasie Wspomożycielką rodzaju ludzkiego nazywa Maryję św. Grzegorz z Nazjanzu, patriarcha Konstantynopola, doktor Kościoła (+ ok. 390), kiedy pisze, że jest Ona "nieustanną i potężną Wspomożycielką". Z treści pism doktorów Kościoła wynika, że przez słowo "Wspomożycielka" rozumieli oni wszelkie formy pomocy, jakich Matka Boża nam udziela i udzielić może.
Miejscem najżywiej rozwiniętego kiedyś kultu Wspomożycielki była Bawaria. Pierwszy kościół pod wezwaniem Wspomożycielki w Bawarii stanął w Pasawie w roku 1624. Zasłynęła w nim rychło figura Matki Bożej, kopia obrazu Cranacha - pątnicy witają Ją okrzykiem: Maria hilf! (Maryjo, wspomagaj).
7 października 1571 r. oręż chrześcijański odniósł decydujące zwycięstwo nad flotą turecką, która zagrażała bezpośrednio desantem Italii. Na pamiątkę tego zwycięstwa papież św. Pius V włączył do Litanii Loretańskiej nowe wezwanie "Wspomożenie wiernych, módl się za nami".
12 września 1683 r. król Jan III Sobieski rozgromił pod Wiedniem Turków. Jako podziękowanie Matce Bożej za to zwycięstwo papież bł. Innocenty XI w roku 1684 zatwierdził w Monachium, przy kościele św. Piotra, bractwo Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych, rychło podniesione do rangi arcybractwa.
W roku 1816 tytuł Matki Bożej Wspomożenia Wiernych wszedł do liturgii Kościoła, gdy papież Pius VII ustanowił święto Matki Bożej pod tym wezwaniem na dzień 24 maja jako podziękowanie Matce Bożej za to, że właśnie tego dnia, uwolniony z niewoli Napoleona, mógł szczęśliwie powrócić na osieroconą przez szereg lat stolicę rzymską.
Wielu świętych miało szczególne nabożeństwo do Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych. Jej słynny wizerunek w Turynie został namalowany na zamówienie św. Jana Bosko, który oprócz salezjanów założył także zgromadzenie sióstr Córek Matki Bożej Wspomożenia Wiernych.
Wielkim czcicielem Matki Bożej Wspomożycielki był salezjanin, prymas Polski, kardynał August Hlond. Nie mniej żarliwym apostołem Maryi Wspomożycielki był jego następca, kardynał Stefan Wyszyński. 5 września 1958 roku dzięki jego staraniom Episkopat Polski wniósł do Stolicy Apostolskiej prośbę o wprowadzenie święta Maryi Wspomożycielki Wiernych w liturgicznym kalendarzu polskim. Episkopat Polski chciał w ten sposób podkreślić, że naród polski nie tylko wyróżniał się wśród innych narodów wielkim nabożeństwem do Najświętszej Maryi Panny, ale że może wymienić wiele dat, kiedy doznał Jej szczególniejszej opieki. Polskie sanktuarium Matki Bożej Wspomożenia Wiernych zostało ustanowione w 2013 r. w salezjańskiej parafii w Rumii na Kaszubach.
Źródło: BREWIARZ.PL

(59kB)24 maja - Dzień modlitw za cierpiący Kościół w Chinach
Boże, Rządco świata i Światło narodów,
wejrzyj na cały naród chiński w dniach jego zmagań i cierpień.
Umocnij Kościół w Chinach,
który uczestniczy w cierpieniach Twojego umiłowanego Syna.
Pozwól, aby Jezus Chrystus
dla tamtejszego Kościoła i całego narodu chińskiego
był zawsze światłem i zmartwychwstaniem!
Ojcze Niebieski, spraw,
aby z cierpienia Twojego Kościoła wzeszło ziarno,
które dojrzeje do dnia Twojej chwały!
Pozwól wszystkim na udział w tej chwale,
która w Tobie, Ojcze Niebieski,
w Twoim Synu i w Duchu Świętym,
trwa na wieki wieków.
Amen.
Maryjo, Królowo Chin, módl się Twój naród chiński!

(11kB)25 maja - wspomnienie św. Bedy Czcigodnego Prezbitera doktora kościoła
Św. Beda urodził się w Anglii w roku 673. Wstąpił do zakonu benedyktynów i został wyświęcony na księdza w roku 702. Był uważany powszechnie za najbardziej uczonego człowieka swoich czasów. Napisał wiele obszernych dzieł, obejmujących niemal wszystkie gałęzie wiedzy: historię, retorykę, kosmografię, ortografię, astronomię, muzykę, gramatykę, filozofię, poezję, egzegezę i hagiografię. Najbardziej znanym i uznanym jego dziełem jest "Historia kościelna narodu angielskiego" doprowadzona aż do roku 731. Komentował też Pismo św., do czego znakomicie służyła mu znajomość języków hebrajskiego i greckiego. Już za życia otoczony był głęboką czcią z racji swej głębokiej wiedzy i świątobliwości, a ponieważ nie wypadało jeszcze nazywać go świętym, nadano mu przydomek "Czcigodnego", co się później zrosło z jego imieniem. Zmarł w roku 735.
Modlitwa: Boże, ty dałeś swojemu Kościołowi jako nauczyciela wiary świętego Będę, kapłana, spraw łaskawie, niech nas oświeca światło jego mądrości i wspomagają jego zasługi. Amen.

(6kB)25 maja - wspomnienie św. Grzegorza VII, papieża
Hildebrand urodził się we Włoszech. Wkrótce udał się do Francji, gdzie przyjął habit w odnowionym opactwie Cluny. Wezwany z powrotem do Rzymu, wkrótce zyskał sławę jako mąż uczony i świątobliwy. Pomagał papieżowi Leonowi IX przeprowadzać reformy, a po jego śmierci objął po nim tron Piotrowy w roku 1073, przyjmując imię Grzegorza VII. Kontynuując reformy św. Leona, usiłował wykorzenić symonię i rozwiązłość moralną kleru oraz uwolnić Kościół spod wpływu władców świeckich.
Cesarz niemiecki Henryk IV, którego św. Grzegorz wyklął za uporczywe nieuznawanie prawa papieży do mianowania biskupów, został zmuszony do udania się do Canossy, gdzie stojąc boso na śniegu błagał o przebaczenie. Jednakże ten słynny akt pokuty był tylko pozorem: kiedy Henryk w roku 1084 zajął Rzym, doprowadził do wyboru antypapieża; Grzegorz musiał szukać schronienia w Salerno, gdzie następnego roku zmarł.
Św. Grzegorz jest niewątpliwie jednym z największych papieży i najwybitniejszych mężów historii. Owładnięty ideą świętości Kościoła, widział ten Kościół uwikłany w przyziemne sprawy ludzkie i związany ściśle z państwem i jego zmiennymi losami. Postanowił więc oczyścić i dźwignąć przede wszystkim kler przez ścisłe przestrzeganie celibatu i przywrócenie wolności i niezależności Kościoła od władz państwowych. Uległ w walce. Umierając miał powiedzieć: "Umiłowałem sprawiedliwość i nienawidziłem nieprawości, dlatego umieram na wygnaniu".
Modlitwa: Wszechmogący Boże, daj swojemu Kościołowi ducha męstwa i umiłowania sprawiedliwości, którym zajaśniał święty Grzegorz, papież, spraw, aby Kościół odrzucał wszelką nieprawość i mógł w wolności pełnić to, co sprawiedliwe. Amen.

(114kB)25 maja - wspomnienie św. Marii Magdaleny de Pazzi, dziewicy
Maria Magdalena Pazzi urodziła się w szlacheckiej rodzinie florenckiej w roku 1566. Mając zaledwie szesnaście lat, została karmelitanką. W życiu zakonnym postępowała wzwyż drogą bohaterskiego umartwienia, pozbawiona przez długie lata wszelkich pociech wewnętrznych, szarpana pokusami, a jednak znosząca wszystko z niezwyciężoną cierpliwością i pokorą. Była również obdarzona darem prorokowania. Powołaniem jej była modlitwa i pokuta, pragnieniem - reforma całej organizacji kościelnej i nawrócenie wszystkich ludzi.
Ostatnie trzy lata życia wypełnione były cierpieniami, które znosiła w pokorze, prosząc Jezusa Ukrzyżowanego, aby nie oszczędzał jej żadnego bólu. Hasłem jej życia było: "nie umrzeć, ale cierpieć". Umarła 25 maja 1607 roku, wkrótce po papieżu Leonie XI, któremu przepowiedziała, iż zostanie papieżem; przewidziała również datę jego zgonu.
Modlitwa: Boże, który tak umiłowałeś cnotę dziewictwa, że zesłałeś niebiańskie dary na św. Marię Magdalenę, która zapłonęła miłością do Ciebie, pozwól nam naśladować jej czystość i miłość. Amen.

(12kB)26 maja - wspomnienie św. Filipa Nereusza, prezbitera, apostoła Rzymu
Św. Filip urodził się we Florencji w roku 1515, tego samego roku co św. Teresa z Avilla. Od dziecka odznaczał się wielkim posłuszeństwem wobec rodziców. Po studiach został wysłany do wuja w pobliżu Monte Cassino. Ale św. Filip, nie chcąc, aby jakiekolwiek świeckie rozrywki przeszkadzały mu pełnić służbę Bogu, udał się do Rzymu w roku 1533 i został nauczycielem dzieci w zamożnym florenckim domu. Następnie przez osiemnaście lat był adwokatem, prowadząc już wówczas dzieło ratowania dusz, za co został obdarzony w końcu szczytnym mianem "apostoła Rzymu".
Już wówczas zyskał sławę jako święty. Równocześnie poświęcił się studiom nad filozofią i teologią. Jego chęć służenia ludziom sprawiła, iż w roku 1548 założył Bractwo Najświętszej Trójcy, którego celem była służba pielgrzymom i chorym. Posłuszny woli spowiednika, w czerwcu 1551 roku został księdzem, mając trzydzieści sześć lat.
Przeniósł się do małej wspólnoty opodal kościoła św. Hieronima i żył, umartwiając się. W tym samym roku położył podwaliny pod zgromadzenie oratorianów. W roku 1575 papież Grzegorz XIII zatwierdził zakon, a w roku 1583 podarował św. Filipowi nowy kościół La Vallicella, który do dziś jest nazywany Chiesa Nuova (Nowym Kościołem).
Cały Rzym był zbudowany jego cnotami i gorliwością, z jaką pracował jako kapłan i spowiednik. Cieszył się względami kolejnych papieży: Piusa IV i V, Grzegorza XIII i XIV oraz Klemensa VIII oraz przyjaźnią wielu słynnych ludzi, wśród których był także św. Karol Boromeusz. Dokonał życia wypełnionego pokutą i pracą w roku 1595.
Modlitwa: Boże, Ty dajesz chwałę świętych Twoim wiernym sługom, spraw, aby Duch Święty zapalił w nas ogień miłości, który przenikał serce świętego Filipa. Amen.

(66kB)

26 maja 2017 r. - 3 czerwca 2017 r.
Nowenna przed Uroczystością Zesłania Ducha Świętego

Duchu Przenajświętszy, racz mi udzielić daru mądrości, abym zawsze umiejętnie rozróżniał dobro od zła i nigdy dóbr tego świata nie przedkładał nad dobro wieczne;
daj mi dar rozumu, abym poznał prawdy objawione na ile tylko jest to możliwe dla nieudolności ludzkiej;
daj mi dar umiejętności, abym wszystko odnosił do Boga, a gardził marnościami tego świata;
daj mi dar rady, abym ostrożnie postępował wśród niebezpieczeństw życia doczesnego i spełniał wolę Bożą;
daj mi dar męstwa, abym przezwyciężał pokusy nieprzyjaciela i znosił prześladowania, na które mógłbym być wystawiony;
daj mi dar pobożności, abym się rozmiłował w rozmyślaniu, w modlitwie i w tym wszystkim, co się odnosi do służby Bożej;
daj mi dar bojaźni Bożej, abym bał się Ciebie obrazić jedynie dla miłości Twojej.
Do tych wszystkich darów, o Duchu Święty dodaj mi dar pokuty, abym grzechy swoje opłakiwał,
i dar umartwienia, abym zadośćuczynił Boskiej sprawiedliwości.
Napełnij Duchu Święty serce moje Boską miłością i łaską wytrwania, abym żył po chrześcijańsku i umarł śmiercią świątobliwą.
Amen.
Nowenna do Ducha Świętego

(17kB)27 maja - wspomnienie św. Augustyna z Canterbury, biskupa, apostoła Anglii.
Św. Augustyn był zakonnikiem w klasztorze benedyktyńskim Św. Andrzeja w Rzymie. Papież św. Grzegorz Wielki wysłał go wraz z trzydziestoma dziewięcioma braćmi do Anglii. W Anglii św. Augustyn został życzliwie powitany przez króla Anglów, Ethelberta z Kentu, poganina, który poślubił chrześcijankę Berthę. Wkrótce potem, w Niedzielę Wielkanocną roku 597, św. Augustyn ochrzcił króla wraz z rzeszą jego poddanych. Arcybiskup Arles mianował go biskupem Galii; wkrótce potem św. Augustyn został biskupem Canterbury. Misja wśród Anglów rozwijała się pomyślnie, natomiast nie udało się św. Augustynowi pozyskać pierwotnych mieszkańców wyspy, Brytów (po części już chrześcijan), którzy stronili od niego.
Dzięki ciężkiej i niestrudzonej pracy święty misjonarz zdołał w ciągu kilku lat zorganizować hierarchię kościelną w Anglii, zasiewając ziarno, które przez wieki miało jeszcze przynosić bogate plony dla Chrystusa. Zmarł 27 maja 605 roku.
Modlitwa: Boże, Ty doprowadziłeś ludy Anglii do światła Ewangelii przez nauczanie świętego Augustyna, biskupa, spraw, aby jego apostolskie trudy zawsze przynosiły owoce w Twoim Kościele. Amen.

28 maja - 36 rocznica śmierci Sługi Bożego Stefana kard. Wyszyńskiego - Prymasa Polski, módlmy się o Jego rychłą beatyfikację
(58kB)

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. W niedzielę 21 maja - Szósta Niedziela po Uroczystości Zmartwychwstania Pana Jezusa, wspomnienie św. Jana Nepomucena - kapłana i męczennika. Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. Przed Sumą o 10:30 nabożeństwo majowe - Litania Loretańska.
2. W niedzielę 21 maja w Wołkowyi i Górzance dzieci przystąpią do Pierwszej Komunii Świętej - uroczysta Msza Święta o godz. 11:00, także dla dzieci przeżywających rocznicę Pierwszej Komunii Świętej.
3. Od poniedziałku do soboty - "biały tydzień" dla dzieci Pierwszokomunijnych. Msze Święte z nabożeństwem majowym codziennie o godz. 18:00.
4. W najbliższym tygodniu przeżywać będziemy:
- w poniedziałek 22 maja wspomnienie św. Rity z Cascii, zakonnicy, patronki w sprawach trudnych,
- w środę 24 maja wspomnienie Najświętszej Maryi Panny, Wspomożycielki Wiernych,
- w czwartek 25 maja wspomnienie św. Bedy Czcigodnego, prezbitera i doktora Kościoła oraz św. Grzegorza VII, papieża, a także św. Marii Magdaleny de Pazzi, dziewicy,
- w piątek 26 maja wspomnienie św. Filipa Nereusza, prezbitera,
- w sobotę 27 maja wspomnienie św. Augustyna z Canterbury, biskupa.
5. Od poniedziałku do środy 22-24 maja przypadają tak zwane Dni Krzyżowe, modlić się będziemy w tych dniach o urodzaje i za kraje głodujące.
6. W środę 24 maja przypada Dzień modlitw za cierpiący Kościół w Chinach.
7. W piątek 26 maja rozpoczynamy nowennę przed Uroczystością Zesłania Ducha Świętego. Wołajmy razem ze św. Janem Pawłem II, aby Zstąpił Duch Święty i odnowił oblicze Ziemi, tej Ziemi. Niech Duch Święty rozlewa Miłość Bożą w naszych sercach. Nowenną do Ducha Świętego módlmy się w intencji całej Wspólnoty Parafialnej, szczególnie młodzieży przygotowującej się do przyjęcia Sakramentu Bierzmowania.
8. W piątek 26 maja przypada Dzień Matki, dziękujmy im za dar życia i świadectwo wiary. Módlmy się o Boże Błogosławieństwo dla żyjących i łaskę życia wiecznego dla zmarłych.
9. W niedzielę 28 maja Uroczystość Wniebowstąpienia Pana Jezusa - odpust w naszej Parafii. Msza Święta odpustowa, której przewodniczył będzie ks. Józef Dziadosz z Zaborowa k. Czudca o godz. 12:00. Msza Święta ranna o godz. 8:00. Nabożeństwo majowe - przed Sumą.
(80kB)
10. W niedzielę 28 maja o godz. 11:00 w Warze święcenia diakonatu przyjmie ks. kleryk Andrzej Kinal z Bukowca - Parafia Wołkowyja - módlmy się w Jego intencji.
11. W niedzielę 28 maja przypada 36 rocznica śmierci ks. Stefana kard. Wyszyńskiego - Prymasa Polski, módlmy się o Jego rychłą beatyfikację.
12. Pielgrzymów i turystów zapraszamy do wspólnej modlitwy i odwiedzenia naszego Kościoła. W sąsiedztwie, na skarpie znajduje się pracownia ikon czynna od wtorku do niedzieli od 10:00 do 18:00 i jest możliwość zwiedzania Świątyni.
13. Przygotowujemy się do podjęcia kolejnych prac konserwatorskich - odnowienia ambony oraz ułożenia chodnika z kamienia naturalnego wokół świątyni. Do konserwatorów oddany jest feretron z obrazami św. Jan Chrzciciela i Matki Bożej, pochodzący z zatopionego kościoła w Wołkowyi. Prace konserwatorskie można wspomóc ofiarą na konto Parafii. Serdeczne Bóg zapłać z darem modlitwy w intencji wszystkich ofiarodawców.
14. Kochani, dziękuję wszystkim za modlitwę w intencji mojej Mamy - Róży, wyniki ostatnich badań mówią o remisji (czyli cofnięciu się) choroby. Trwajmy w dziękczynieniu i nadziei na powrót do pełni sił po wyczerpującym leczeniu. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
15. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.
16. Drogim Parafianom, Gościom i Pielgrzymom życzymy wielu łask Bożych i opieki Matki Bożej w nowym tygodniu. Pozdrawiamy ludzi chorych i starszych, którzy nie mogą przybyć do kościoła i łączymy się z nimi w modlitwie.

(95kB)14 MAJA - PIĄTA NIEDZIELA PO WIELKANOCY
Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
Ewangelia według św. Jana 14,1-12

Jezus powiedział do swoich uczniów:
"Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę".
Odezwał się do Niego Tomasz: "Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?"
Odpowiedział mu Jezus: "Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście".
Rzekł do Niego Filip: "Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy".
Odpowiedział mu Jezus: "Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: "Pokaż nam Ojca"? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. To Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie - wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła!
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, a nawet większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca".

(202kB)

14 maja - wspomnienie Św. Macieja, Apostoła
Dzieje Apostolskie mówią, że św. Maciej towarzyszył naszemu Zbawcy od dnia Jego chrztu. Kiedy trzeba było wybrać jednego z apostołów na miejsce zdrajcy Judasza, św. Piotr powiedział: "Trzeba więc, aby jeden z tych ludzi, którzy przebywali z nami przez cały czas, kiedy Pan Jezus działał wśród nas, począwszy od chrztu Janowego aż do dnia, w którym został wzięty do nas - trzeba właśnie, aby jeden z tych stał się wraz z nami świadkiem Jego Zmartwychwstania" (Dz 1, 21-22).
Kandydatów było dwóch: Barsaba i Maciej; los padł na tego drugiego. Naocznymi świadkami tego zdarzenia było około stu dwudziestu ludzi. Zgodnie ze starą tradycją, którą przekazuje nam św. Klemens z Aleksandrii, a potwierdzają św. Hieronim i Euzebiusz, św. Maciej był jednym z siedemdziesięciu dwóch uczniów naszego Pana, na których później zstąpił Duch Święty.
Św. Klemens z Aleksandrii pisze, że największą zasługą św. Macieja było wprowadzenie do życia kościelnego i klasztornego daleko posuniętej wstrzemięźliwości i umartwień cielesnych. ródła greckie podają, że św. Maciej został umęczony w Kolchidzie, krainie Azji Mniejszej, nad brzegami Morza Czarnego, na południe od gór Kaukazu.
Modlitwa: Boże, Ty dołączyłeś świętego Tomasza do grona Apostołów, za jego wstawiennictwem otaczaj nas swoją miłością i przyjmij do wspólnoty wybranych. Amen.

(45kB)

14 maja - 150 rocznica urodzin Adama Kardynała Księcia Sapiehy (1867-1951)
Adam Stefan Bonifacy Józef Sapieha urodził się 14 maja 1867 r. w Krasiczynie. Był synem Adama Stanisława Sapiehy i Jadwigi z Sanguszków. W latach 1887 - 1892 studiował prawo na Uniwersytecie Wiedeńskim, Instytucie Katolickim w Lille oraz Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1890 r. rozpoczął studia teologiczne na Uniwersytecie w Innsbrucku, które od 1892 r. kontynuował we Lwowie.
1 października 1893 r. przyjął święcenia kapłańskie. Po ukończeniu studiów teologicznych krótko pracował w parafii w Jazłowcu, skąd w 1895 r. wyjechał po dalszą naukę do Rzymu. Rok później na Papieskiej Akademii Kościelnej uzyskał stopień doktora obojga praw. Jednocześnie kształcił się w dziedzinie dyplomacji w Kościelnej Akademii Szlacheckiej. Do kraju powrócił w 1897 r. Przez kolejne cztery lata był wicerektorem lwowskiego Seminarium Duchownego, a następnie wikariuszem parafii św. Mikołaja we Lwowie. W 1905 r. został wezwany do Rzymu, gdzie objął godność szambelana papieskiego. 8 listopada 1911 r. cesarz Franciszek Józef wyznaczył go na ordynariusza krakowskiego. Sakrę biskupią przyjął z rąk Piusa X w Kaplicy Sykstyńskiej 7 grudnia 1911 r. Jako Biskup aktywnie działał na rzecz ofiar I wojny światowej, zakładając Książęco - Biskupi Komitet Pomocy dla Dotkniętych Klęską Wojny. Po zakończeniu wojny ks. biskup Sapieha pozostawał gorącym zwolennikiem niezależności Kościoła polskiego, wspierając ideę postawienia na jego czele biskupa warszawskiego, jako prymasa.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę został wybrany senatorem z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej, jednak mandat złożył po zaledwie kilku miesiącach (9 marca 1923 r.), wobec papieskiego zakazu sprawowania funkcji publicznych przez hierarchów kościelnych. W 1925 r., kiedy diecezję krakowską podniesiono do rangi archidiecezji, został mianowany arcybiskupem.
Podczas II wojny światowej wykazał się niezłomną postawą. Wobec nieobecności w kraju Prymasa Hlonda stał się faktycznym przywódcą polskiego Kościoła w tym trudnym okresie, zyskując ogromny szacunek wiernych.
W marcu 1945 pod jego patronatem zaczął ukazywać się "Tygodnik Powszechny." 18 lutego 1946 r. otrzymał kapelusz kardynalski. W PRL - u wciąż stał na pozycjach niepodległościowych. Był jednym z inicjatorów listów protestacyjnych Episkopatu Polski, potępiających represje władz wobec polskiego Kościoła.
Ks. kard. Adam książę Sapieha zmarł 23 lipca 1951 r. Został pochowany w krypcie pod katedrą wawelską. Za swoją działalność niepodległościową, duszpasterską i społeczną był wielokrotnie nagradzany. W 1936 r. został odznaczony Orderem Orła Białego, otrzymał też doktoraty honorowe Uniwersytetu Jagiellońskiego (1926 r.) oraz KUL (1949 r.).
Źródło: Katolicki Uniwersytet Lubelski

(52kB)

15 maja - wspomnienie Św. Zofii, wdowy, męczennicy
Greckie imię Zofia znaczy tyle, co "mądrość". W IV św. Konstantyn I Wielki wystawił w Konstantynopolu bazylikę ku czci "Mądrości Bożej", którą w wieku VI cesarz Justynian (+ 565) rozbudował i upiększył tak dalece, iż należała do najwspanialszych świątyń chrześcijaństwa. Być może, że właśnie ta świątynia Hagia Sophia (Świętej Mądrości Bożej) spopularyzowała imię Zofii.
Posiadamy wiele żywotów św. Zofii w różnych językach, co świadczy, jak bardzo jej kult był powszechny. Są to jednak żywoty bardzo późne (wiek VII i VIII) i podają tak nieraz sprzeczne informacje, że trudno z nich coś pewnego wydobyć. Według tych tekstów Zofia miała mieszkać w Rzymie w II św. za czasów Hadriana I. Była wdową i miała trzy córki: Pistis, Elpis i Agape (Wiarę, Nadzieję i Miłość). Dziewczynki miały mieć odpowiednio 12, 10 i 9 lat. Namiestnik Antioch wezwał Świętą, by złożyła ofiarę kadzidła na ołtarzu bogini Diany. Kiedy Zofia stanowczo odmówiła, wyprowadzono jej nieletnie dzieci i poddano na oczach matki wyszukanym torturom. Nie załamało to wszakże bohaterskiej matki. Owszem, zdobyła się na to, że zachęcała swoje dzieci do wytrwania. Namiestnik, zdumiony takim męstwem, miał pozostawić Zofię przy życiu. Ta jednak zmarła z boleści za córkami na ich grobie.
Inna wersja wspomina, że Zofia miała pochodzić z Mediolanu. Tam też miała ponieść wraz z córkami męczeńską śmierć. Papież Paweł I (756-767) sprowadził jej relikwie do kościoła S. Silvestro in Capite w Rzymie. Ze wszystkich opisów jedno wydaje się pewne: że taka Święta żyła, miała trzy córki i została umęczona za wiarę. Utwierdza nas w tym kult Zofii, bardzo wczesny i powszechny zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie. Dalszy rozwój jej kultu miał miejsce w połowie VII św. z chwilą sprowadzenia jej relikwii do alzackiego klasztoru w Eschau oraz za pontyfikatu papieża Sylwestra II. Obecnie relikwie wszystkich męczennic znajdują się w krypcie kościoła św. Pankracego w Rzymie. Zofia jest patronką matek, wdów, wzywana bywa w niedoli i w przypadku szkód wyrządzonych przez przymrozki.
W ikonografii św. Zofia przedstawiana jest w otoczeniu trzech córek: Wiary, Nadziei i Miłości, trzymających w dłoniach krzyże. Mają często korony na głowach, a także miecze w dłoniach.
Źródło: BREWIARZ.PL

(26kB)

15 maja - wspomnienie Św. Izydora, oracza, patrona rolników
Św. Izydor urodził się w Hiszpanii, w drugiej połowie XII wieku. Prawie całe życie pracował jako robotnik rolny. Pracy tej towarzyszyło wiele cudownych zdarzeń, które rozgrywały, się jeszcze długo po jego śmierci. Miał łaskę niebiańskich wizji, mówiono też, że aniołowie czasami pomagali mu w pracy. Został kanonizowany w roku 1622. W Polsce jest drugim patronem diecezji kieleckiej; rolnicy obchodzą jego pamiątkę 10 maja.
Modlitwa: Boże, spraw, abyśmy dzięki św. Izydorowi, świętemu rolnikowi, mogli pokonać naszą pychę i zawsze służyć Tobie z pokorą, w której sobie upodobałeś. Amen.

(11kB)

16 maja - wspomnienie Św. Andrzeja Boboli, kapłana i męczennika
Św. Andrzej Bobola, zakonnik, męczennik. Urodził się 30 listopada 1591 roku w Strachocinie koło Sanoka. Pochodził ze szlacheckiej rodziny Mając 20 lat wstąpił do jezuitów w Wilnie, gdzie odbył studia. W 1622 roku przyjął święcenia kapłańskie. Pracował jako kaznodzieja, spowiednik, wychowawca młodzieży w Wilnie, Połocku, Warszawie, Łomży Pińsku. Podejmował szczególne wysiłki na rzecz pojednania prawosławnych z katolikami. Jego gorliwość, którą określa nadane mu określenie "łowca dusz duszochwat", była powodem wrogości ortodoksów W czasie wojen kozackich przerodziła się w nienawiść i miała tragiczny finał. W maju 1657 roku Kozacy napadli na Janów Poleski i dokonali rzezi wśród katolików i żydów. Andrzeja Bobolę pochwycili w pobliskiej wiosce. Przywleczony do Janowa, został skatowany straszliwie okaleczony a następnie na rynku miejskim powieszony do góry za nogi i dobity szablą. Relikwie Świętego odbyły szczególną wędrówkę w wyniku wydarzeń historycznych. Z Pińska, przez Połock, Moskwę (1917), Rzym, przybyły w 1938 roku do Warszawy Tutaj dzieliły losy wojenne Starówki. Od 1945 spoczywają w kościele pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli przy ul. Rakowieckiej. Święty jest patronem archidiecezji białostockiej, warmińskiej, diecezji: drohiczyńskiej, łomżyńskiej, pińskiej, płockiej, oraz kolejarzy.
W Archidiecezji Przemyskiej, święty Andrzej Bobola jest patronem Akcji Katolickiej. Kult Świętego rozwija się w Sanktuarium Jemu poświęconym w Strachocinie k. Sanoka.
W ikonografii św. Andrzej Bobola przedstawiany jest w stroju jezuity z szablami wbitymi w jego kark i prawą rękę, lub jako wędrowiec.
Modlitwa: Boże, Ty przez śmierć Twojego Syna chciałeś zgromadzić swoje rozproszone dzieci, spraw, abyśmy gorliwie współpracowali z dziełem Chrystusa, za które oddał życie święty Andrzej, męczennik. Amen.

(37kB)

18 maja - wspomnienie Św. Stanisława Papczyńskiego, prezbitera
Stanisław Papczyński urodził się 18 maja 1631 r. w Podegrodziu. Był synem Tomasza Papki, kowala, i Zofii z domu Tacikowskiej. Ochrzczony został imieniem Jan, które później zmienił. Już jako dziecko bawił się inaczej niż inne dzieci. Sporządzał małe "ołtarzyki", organizował procesje podobne do kościelnych. Od wczesnej młodości wyróżniał się wielkim nabożeństwem do Opatrzności Bożej, Męki Pańskiej, Najświętszego Sakramentu, Najświętszej Maryi Panny, był też gorącym orędownikiem modlitwy za dusze czyśćcowe. Naukę zaczął w szkole parafialnej w rodzinnym Podegrodziu, kontynuował ją natomiast w Nowym Sączu. Kształcił się też krótko w kolegium jezuickim w Jarosławiu, potem udał się do kolegium jezuitów we Lwowie, gdzie jednak nie został przyjęty. Przez pewien czas był korepetytorem, ale zapadł na ciężką chorobę i cudownie uleczony w 1649 r., wrócił do Podegrodzia. Dalszą naukę podjął kolejno w kolegium pijarów w Podolińcu i w kolegium jezuitów we Lwowie; musiał to miasto opuścić z powodu wojny; trafił także do kolegium jezuitów w Rawie Mazowieckiej.
Po ukończeniu nauki zdecydował się wstąpić do zakonu pijarów z powodu maryjnego charakteru tego zgromadzenia. W 1656 r. złożył śluby zakonne, a 12 marca 1661 r. przyjął w Brzozowie k. Rzeszowa święcenia kapłańskie z rąk biskupa przemyskiego Stanisława Tarnowskiego. Pracował jako kaznodzieja, moderator bractwa Matki Bożej Łaskawej, prefekt w kolegium, dwukrotnie był czasowym zastępcą rektora w domu zakonnym w Warszawie. Był też cenionym spowiednikiem. Wiadomo, że spowiadał m.in. nuncjusza papieskiego w Polsce Antonio Pignatellego (przebywającego w Polsce w latach 1660-1668), który później został papieżem Innocentym XII.
27 września 1667 r. wyjechał do Rzymu na wezwanie przełożonego generalnego. W 1668 r. został wysłany przez generała do Nikolsburga (Mikulov, Czechy), a rok później we wrześniu przyjechał do rezydencji pijarów na Kazimierzu w Krakowie. W styczniu 1670 r. został uwięziony, najpierw w domu zakonnym w Podolińcu, a później w Prievidzy (Słowacja). Po 3 miesiącach został zwolniony i wrócił na Kazimierz i oddał się pod opiekę biskupa. Zrażony panującą wśród pijarów tendencją do łagodzenia reguły, w 1670 r. poprosił o zwolnienie ze ślubów i przystąpił do zakładania nowego dzieła apostolskiego. 11 grudnia tego roku z rąk wiceprowincjała M. Krausa otrzymał dyspensę papieską i jednocześnie w obecności tych samych osób dokonał aktu oblatio z zamiarem założenia Zakonu Marianów od Niepokalanego Poczęcia NMP.
Od 1671 r. przez dwa lata był kapelanem u Karskich w Luboczy, tu przyjął biały habit na cześć Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. 30 września 1673 r. za radą o. Franciszka Wilgi, kameduły, i za zgodą biskupa Stefana Wierzbowskiego, o. Papczyński przybył do Puszczy Korabiewskiej (zwanej potem Maryjańską, obecnie - Mariańską), gdzie został przełożonym wspólnoty pustelników. Biskup Jacek Święcicki, archidiakon i oficjał warszawski, podczas wizytacji 24 października 1673 r. zatwierdził dekretem pierwszy klasztor zakonu Marianów. Ten moment uważa się za początek historii Zgromadzenia Księży Marianów. W 1677 r. fundacja instytutu Księży Eremitów Marianów w Puszczy Korabiewskiej została zaaprośbowana przez Sejm Rzeczypospolitej. W tym samym roku biskup poznański Stefan Wierzbowski zaprosił Marianów do tworzonej właśnie Nowej Jerozolimy (obecnie Góra Kalwaria). Stanisław Papczyński wraz ze swoją wspólnotą roztoczył tam opiekę duszpasterską nad pielgrzymami.
W czerwcu 1684 r. Założyciel zwołał w Puszczy Korabiewskiej pierwszą kapitułę generalną, a sześć lat później pojechał do Rzymu, by uzyskać aprośbatę papieską dla mariańskiego instytutu. Jednak choroba pokrzyżowała jego plany i musiał wrócić, nie osiągnąwszy celu. Jesienią 1698 r. wysłał do Rzymu w tej samej sprawie o. Joachima Kozłowskiego. 21 września 1699 r. zakon Marianów uzyskał aprośbatę od Stolicy Apostolskiej; po przyjęciu "Reguły Dziesięciu Cnót Najświętszej Maryi Panny" i agregacji do zakonu Braci Mniejszych zakon Marianów stał się zakonem o ślubach uroczystych. 15 października tego roku powstała trzecia fundacja w Goźlinie.
6 czerwca 1701 r. o. Stanisław Papczyński złożył w Warszawie uroczyste śluby na ręce nuncjusza apostolskiego Franciszka Pignatellego (w Polsce w latach 1700-1703). Miesiąc później przyjął profesję zakonną swoich współbraci. Przez ostatnie lata założyciel Marianów stopniowo zapadał na zdrowiu i 17 września 1701 r. umarł w Górze Kalwarii, gdzie też w kościele Wieczerzy Pańskiej został pochowany. Do dziś jego doczesne szczątki doznają czci w tym maleńkim kościele na Mariankach w Górze Kalwarii.
Beatyfikacji o. Stanisława dokonał 16 września 2007 r. w Licheniu kard. Tarcisio Bertone, legat papieski. 5 czerwca 2016 roku, podczas uroczystej mszy świętej na placu Świętego Piotra w Watykanie, bł. Stanisław Papczyński razem z bł. Marią Elżbietą Hesselblad został przez papieża Franciszka włączony w poczet świętych Kościoła katolickiego. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 18 maja - w dniu urodzin.
Źródło: BREWIARZ.PL

18 maja - 97 rocznica urodzin św. Jana Pawła II
(91kB)

(9kB)13 maja - wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej
100 rocznica objawień Matki Bożej w Fatimie.
36 rocznica zamachu na Ojca Świętego Jana Pawła II
i ocalenia Jego życia.

W 1916 r. w niewielkiej portugalskiej miejscowości o nazwie Fatima trójce pobożnych dzieci: sześcioletniej Hiacyncie, jej o dwa lata starszemu bratu Franciszkowi oraz ich ciotecznej siostrze, dziewięcioletniej Łucji, ukazał się Anioł Pokoju. Miał on przygotować dzieci na przyjście Maryi.
Pierwsze objawienie Matki Najświętszej dokonało się 13 maja 1917 r. Cudowna Pani powiedziała dzieciom: "Nie bójcie się, nic złego wam nie zrobię. Jestem z Nieba. Chcę was prosić, abyście tu przychodziły co miesiąc o tej samej porze. W październiku powiem wam, kim jestem i czego od was pragnę. Odmawiajcie codziennie różaniec, aby wyprosić pokój dla świata". Podczas drugiego objawienia, 13 czerwca, Maryja obiecała zabrać wkrótce do nieba Franciszka i Hiacyntę. Łucji powiedziała, że Pan Jezus pragnie posłużyć się jej osobą, by Maryja była bardziej znana i kochana, by ustanowić nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca. Dusze, które ofiarują się Niepokalanemu Sercu Maryi, otrzymają ratunek, a Bóg obdarzy je szczególną łaską. Trzecie objawienie z 13 lipca przedstawiało wizję piekła i zawierało prośbę o odmawianie różańca.
Następnego objawienia 13 sierpnia nie było z powodu aresztowania dzieci. Piąte objawienie 13 września było ponowieniem prośby o odmawianie różańca. Ostatnie, szóste objawienie dokonało się 13 października. Mimo deszczu i zimna w dolinie zgromadziło się 70 tys. ludzi oczekujących na cud. Cudem słońca Matka Boża potwierdziła prawdziwość swoich objawień. Podczas tego objawienia powiedziała: "Przyszłam upomnieć ludzkość, aby zmieniała życie i nie zasmucała Boga ciężkimi grzechami. Niech ludzie codziennie odmawiają różaniec i pokutują za grzechy".
Chociaż objawienia Matki Bożej z Fatimy, jak wszystkie objawienia prywatne, nie należą do depozytu wiary, są przez wielu wierzących otaczane szczególnym szacunkiem. Zostały one uznane przez Kościół za zgodne z Objawieniem. Dlatego możemy, chociaż nie musimy, czerpać ze wskazówek i zachęt przekazanych nam przez Maryję.
Z objawieniami w Fatimie wiążą się tzw. trzy tajemnice fatimskie. Pierwsze dwie ujawniono już kilkadziesiąt lat temu; ostatnią, trzecią tajemnicę, wokół której narosło wiele kontrowersji i legend, św. Jan Paweł II przedstawił światu dopiero podczas swojej wizyty w Fatimie w maju 2000 r. Sam Ojciec Święty wielokrotnie podkreślał, że opiece Matki Bożej z Fatimy zawdzięcza uratowanie podczas zamachu dokonanego na jego życie właśnie 13 maja 1981 r. na Placu Świętego Piotra w Rzymie.
Źródło: Brewiarz.pl
Sekretariat Fatimski - O objawieniach Fatimskich i Nabożeństwie Pięciu Pierwszych Sobót Miesiąca

(64kB)21 maja - wspomnienie Św. Jana Nepomucena, prezbitera i męczennika
Jan urodził się w 1348 r. w Pomuku (późniejsza nazwa Nepomuk) koło czeskiej Pragi. Pierwsza pewna i ścisła świadomość o jego życiu pochodzi z roku 1370. Wówczas, będąc jeszcze klerykiem, Jan figurował w dokumentach kurii biskupiej w Pradze w charakterze notariusza. W roku 1380 został wyświęcony na kapłana i otrzymał prośbostwo przy kościele św. Galla (Gawła) w Pradze. Równocześnie pełnił obowiązki notariusza przy arcybiskupie Janie Jenzensteinie. W roku 1381 studiował prawo na uniwersytecie w Pradze. W latach 1382-1387 studiował także w Padwie. W roku 1387 jako doktor prawa powrócił do Pragi. Został mianowany kanonikiem przy kolegiacie św. Idziego, a w dwa lata potem również kanonikiem przy kościele świętych Piotra i Pawła w Wyszehradzie. W roku 1390 został archidiakonem i proboszczem w Zatoc (Saaz). Stąd jednak rychło arcybiskup Pragi powołał Jana na swojego wikariusza generalnego. Był to wielki zaszczyt, bowiem urząd ten dawał Janowi pierwsze miejsce po metropolicie w diecezji.
Podczas trwającego sporu między Wacławem IV Luksemburczykiem a arcybiskupem Pragi Jan, będąc mediatorem, został uwięziony przez porywczego króla (razem z dwoma prałatami) 20 marca 1393 r. i poddany torturom. Według relacji brał w nich udział sam król. Potem na pół żywego Jana zrzucono w nocy z mostu Karola IV do rzeki Wełtawy, która przepływa przez Pragę. Ludowa legenda dodała do żywotu, że kapłanowi przywiązano kamień młyński do szyi i że kamień ten urwał się; że niezwykła jasność obudziła mieszkańców Pragi; że król, widząc poruszenie ludu, odbył pokutę i tym podobne opowieści. Według "Kroniki" Tomasza Ebendorfera z Haselbach z 1450 r. Jan zginął, ponieważ odmówił ujawnienia tajemnicy spowiedzi małżonki królewskiej - królowej Zofii. Uważany jest za pierwszego męczennika tajemnicy spowiedzi. Ciało Męczennika znaleziono dopiero po pewnym czasie (17 kwietnia) i pochowano w kościele Świętego Krzyża, położonym blisko rzeki. Z czasem przeniesiono je do grobowca pod katedrą z napisem: Johannes de Pomuk.
Po śmierci Wacława IV (+ 1419) kult Męczennika zaczął się szerzyć spontanicznie. Szybko pojawiły się jego pierwsze życiorysy, a nawet była mu oddawana liturgiczna cześć. W wieku XVII jest już nazywany "błogosławionym" i wymieniany wśród patronów Pragi i Czech. Oficjalny proces rozpoczęto jednak dopiero w roku 1710 z polecenia cesarza Józefa I. Innocenty XIII w 1720 roku potwierdził tytuł błogosławionego. Ten sam papież zatwierdził tekst Mszy świętej i Liturgii Godzin ku czci Błogosławionego na Czechy, Austrię, Niemcy, Polskę i Litwę. Dnia 19 marca 1729 roku papież Benedykt XII ogłosił go formalnie świętym. Podobnie jak język św. Antoniego w Padwie, tak też język św. Jana Nepomucena jest zachowany cało w artystycznym, osobnym relikwiarzu katedry praskiej.
Święty Jan jest patronem zakonu jezuitów, Pragi, spowiedników, szczerej spowiedzi, dobrej sławy i tonących oraz orędownikiem podczas powodzi. Jest także patronem mostów. Śladami niegdyś bardzo żywego kultu św. Jana Nepomucena są liczne figury stawiane zazwyczaj na rozstajach dróg i w okolicy przepraw rzecznych. Wiele takich figur można spotkać w całej Polsce. Jest także popularnym patronem kościołów i parafii.
W ikonografii Święty przedstawiany jest w stroju kapłańskim, w sutannie, rokiecie, birecie. W ręku palma męczeńska. Niekiedy trzyma palec na ustach (symbol zachowanej tajemnicy). Jego atrybutami są: klucz, książka, kłódka, krzyż w ręce, zapieczętowany list, most, z którego został zrzucony, pieczęć, wieniec z pięciu gwiazd, wieniec z gwiazd - w środku napis TACUI - "milczałem"; woda, zamek.
Źródło: BREWIARZ.PL

(34kB)O SAKREMENCIE EUCHARYSTII
Święta Eucharystia jest sakramentem, w którym Jezus Chrystus ofiaruje za nas samego siebie, swoje Ciało i swoją Krew, żebyśmy z miłości ofiarowali Mu siebie i żebyśmy zjednoczyli się z Nim w Komunii Świętej. W ten sposób staniemy się jednym Ciałem Chrystusa, Kościołem. (KKK [3] 1322, 1324, 1409)
Eucharystia jest po chrzcie i bierzmowaniu trzecim sakramentem wtajemniczenia chrześcijańskiego w Kościele katolickim. Eucharystia jest mistycznym centrum wszystkich tych sakramentów, ponieważ historyczna ofiara Jezusa na krzyżu uobecnia się podczas przeistoczenia w sposób ukryty i bezkrwawy. Zatem celebracja Eucharystii stanowi "źródło i szczyt całego życia chrześcijańskiego" (Sobór Watykański II, Lumen gentium, 11). Ku niej wszystko zmierza, ponad nią nie ma nic wyżej, po co jeszcze można by sięgać. Gdy spożywamy połamany chleb, jednoczymy się z miłością Jezusa, który złożył za nas na drzewie krzyża swoje Ciało. Kiedy pijemy z jednego kielicha, jednoczymy się z Tym, który ofiarując się za nas, przelał nawet swoją Krew. Nie wymyśliliśmy tego rytuału. Sam Jezus sprawował z uczniami Ostatnią Wieczerzę i uprzedził w niej swoją śmierć. Dał się swoim uczniom w znaku chleba i wina i polecił im odtąd i po Jego odejściu celebrować Eucharystię. "Czyńcie to na moją pamiątkę" (1Kor 11,24).

PODZIĘKOWANIE ZA ZBIÓRKĘ MAKULATURY NA STUDNIE W CZADZIE
(60kB) (616kB)

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. W niedzielę 14 maja - Piąta Niedziela po Uroczystości Zmartwychwstania Pana Jezusa, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. Przed Sumą o 10:30 nabożeństwo majowe - Litania Loretańska. W tym dniu przypada wspomnienie św. Macieja Apostoła.
2. List Konferencji Episkopatu Polski z okazji 100 rocznicy Objawień Matki Bożej w Fatimie . Na pamiątkę tego wydarzenia w sobotę 13 maja 2017 r. przy Krzyżu w Woli Górzańskiej posadzonych zostało 8 dębów.
3. W poniedziałek 15 maja - wspomnienie św. Zofii wdowy i męczennicy, Patronki Bobowej pow. gorlicki, diec. tarnowska . Obraz św. Zofii znajduje się także w ołtarzu głównym w Chmielu par. Dwernik. W tym dniu także wspomnienie św. Izydora oracza, patrona rolników. Modlić się będziemy w intencji rolników, a także poprawy pogody, aby dobry Bóg zachował nas od głodu ognia i wojny. W Górzance Msza Święta i nabożeństwo majowe o godz. 18:00. Po Mszy Świętej spotkanie dla dzieci przygotowujących się do I Komunii Świętej.
4. We wtorek 16 maja - wspomnienie św. Andrzeja Boboli kapłana i męczennika, Patrona Polski, Patrona Akcji Katolickiej, szczególnie związanego z Ziemią Sanocką - urodzonego w Strachocinie. W Górzance Msza Święta o godz. 8:00 i nabożeństwo majowe o godz. 18:00.
5. Uroczystości odpustowe ku Jego czci w Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Strachocinie - Msza Święta, której będzie przewodniczył abp Józef Michalik o godz. 17:00.
6. W środę 17 maja Msza Święta i nabożeństwo majowe o godz. 18:00. Po Mszy Świętej spotkanie dla dzieci przygotowujących się do I Komunii Świętej.
7. W czwartek 18 maja wspomnienie św. Stanisława Papczyńskiego oraz 97 rocznica urodzin św. Jana Pawła II. Bogu Ojcu Wszechmogącemu dziękujmy za dar życia i przewodniczenia Kościołowi Świętemu przez Papieża Polaka. Dziękujmy także za wszelkie Łaski Boże otrzymane przez wstawiennictwo naszego Wielkiego Świętego. W Górzance Msza Święta o godz. 8:00 i nabożeństwo majowe o godz. 18:00.
8. W związku z 97 rocznicą urodzin św. Jana Pawła II w czwartek 18 maja przy zakolu Solinki w Bukowcu odbędzie się I Ognisko Papieskie o godz. 18:00.
9. W piątek 19 maja Msza Święta i nabożeństwo majowe o godz. 18:00. Po Mszy Świętej spotkanie dla dzieci przygotowujących się do I Komunii Świętej.
10. W sobotę 20 maja Msza Święta i nabożeństwo majowe o godz. 18:00. Po Mszy Świętej w wigilię wspomnienia św. Jana Nepomucena procesja do kapliczki przy plebani. W sobotę przypada także 4 rocznica przyjęcia Sakry Biskupiej przez Ks. Bp Stanisława Jamrozka - Sufragana Archidiecezji Przemyskiej, módlmy się w Jego intencji.
11. W niedzielę 21 maja - Szósta Niedziela po Uroczystości Zmartwychwstania Pana Jezusa, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. Przed Sumą o 10:30 nabożeństwo majowe - Litania Loretańska. W tym dniu w Wołkowyi i Górzance dzieci przystąpią do Pierwszej Komunii Świętej - uroczysta Msza Święta o godz. 11:00 także dla dzieci przeżywających rocznicę Pierwszej Komunii Świętej. W niedzielę przypada także wspomnienie św. Jana Nepomucena.
12. Przygotowujemy się do dopustu parafialnego w Uroczystość Wniebowstąpienia Pana Jezusa w niedzielę 28 maja. Suma odpustowa, której przewodniczył będzie ks. Józef Dziadosz z Zaborowa k. Czudca o godz. 12:00. Msza Święta ranna o godz. 8:00.
13. Trwamy w modlitwie nowennowej przed wspomnieniem św. Rity - patronki w sprawach trudnych. Nowenna do św. Rity udostępniona jest tu - na stronie internetowej oraz ukazuje się dzień po dniu na facebooku.
14. Ksiądz Edward Ryfa - Misjonarz w Czadzie, mocno zaangażowany w budowę studni w afrykańskich wioskach przesłał podziękowania za udział w zbiórce makulatury. Dzięki zaangażowaniu wielu osób w wiosce Tawatang wybudowana i poświęcona została studnia głębinowa imienia bł. ks. Michała Sopoćko.
15. Pielgrzymów i turystów zapraszamy do wspólnej modlitwy i odwiedzenia naszego Kościoła. W sąsiedztwie, na skarpie znajduje się pracownia ikon czynna od wtorku do niedzieli od 10:00 do 18:00 i jest możliwość zwiedzania Świątyni.
16. Przygotowujemy się do podjęcia kolejnych prac konserwatorskich - odnowienie ambony oraz ułożenia chodnika z kamienia naturalnego wokół świątyni. Do konserwatorów oddany jest feretron z obrazami św. Jan Chrzciciela i Matki Bożej, pochodzący z zatopionego kościoła w Wołkowyi. Prace konserwatorskie można wspomóc ofiarą na konto Parafii. Serdeczne Bóg zapłać z darem modlitwy w intencji wszystkich ofiarodawców.
17. W sobotę 20 maja od godz. 19:00 Muzeum Kultury Duchowej i Materialnej Bojków w Myczkowie zaprasza na "Noc Muzeów".
18. Kochani, dziękuję wszystkim za modlitwę w intencji mojej Mamy - Róży, wyniki ostatnich badań mówią o remisji (czyli cofnięciu się) choroby. Trwajmy w dziękczynieniu i nadziei na powrót do pełni sił po wyczerpującym leczeniu. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
19. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.
20. Drogim Parafianom, Gościom i Pielgrzymom życzymy wielu łask Bożych i opieki Matki Bożej w nowym tygodniu. Pozdrawiamy ludzi chorych i starszych, którzy nie mogą przybyć do kościoła i łączymy się z nimi w modlitwie.

(22kB)

7 MAJA - NIEDZIELA DOBREGO PASTERZA
Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
Ewangelia według św. Jana 10,1-10

Jezus powiedział:
"Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę, ale wdziera się inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem. Kto jednak wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec. Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je. A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, owce zaś postępują za nim, ponieważ głos jego znają. Natomiast za obcym nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych".
Tę przypowieść opowiedział im Jezus, lecz oni nie pojęli znaczenia tego, co im mówił.
Powtórnie więc powiedział do nich Jezus: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ja jestem bramą owiec. Wszyscy, którzy przyszli przede Mną, są złodziejami i rozbójnikami, a nie posłuchały ich owce. Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony - wejdzie i wyjdzie, i znajdzie pastwisko. Złodziej przychodzi tylko po to, aby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem po to, aby owce miały życie, i miały je w obfitości".

(68kB)

I NIEDZIELA MIESIĄCA - ADORACJA NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU

Panie Jezu Chryste w Hostii utajony,
błogosławimy Twoje Święte Imię
wyznając także naszą wiarę.
Wierzymy, że jesteś obecny
w Swoim Bóstwie i Człowieczeństwie,
chociaż zakryty w tak małej Hostii.
Bądź uwielbiony Panie Jezu, Panie nasz i Zbawicielu.
Panie Jezu wierzymy, że jesteś naszym Pasterzem.
Chcielibyśmy nauczyć się słuchać Twojego głosu.
Wierzymy Panie Jezu, że przemawiasz do nas w Twoim Słowie.
Dzisiaj przypomniałeś nam, że jesteśmy wybawieni przez Twoją Świętą Krew.
Dzisiaj także powiedziałeś, że Ty jesteś Bramą dla owiec,
które chcą słuchać Twojego głosu,
które chcą przebywać na Twoim Pastwisku,
które nieustannie chcą wpatrywać się w Ciebie,
by nie zgubić Drogi do Zbawienia.
więcej...

8 maja - wspomnienie św. Stanisława - biskupa i męczennika, głównego patrona Polski

(8kB) Jedyny, długo wyczekiwany i wymodlony syn Wielisława ze Szczepanowa i Bogny przyszedł na świat po trzydziestu latach pożycia małżeńskiego. Dar ten, od Boga otrzymany, Bogu poświęcić postanowili. W tym kierunku poszło i wychowanie, i wykształcenie młodzieńca, najpierw w szkole katedralnej w Gnieźnie, potem (rzekomo) w Paryżu. Św. Stanisław powróciwszy do kraju otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa krakowskiego Lamberta. Zasłynął prędko jako wymowny kaznodzieja i gorliwy misjonarz ziemi małopolskiej oraz sprawny współpracownik biskupa. Toteż po śmierci Lamberta na żądanie duchowieństwa i króla Bolesława objął krakowską stolicę biskupią. Głośne były jego uczynki miłosierdzia, troska o ubogich, wdowy i sieroty, którym oddawał wszystko, co posiadał.
Jak doszło do ostrego sporu między biskupem i królem, zakończonego tragedią na Skałce? Czy w grę wchodziły sprawy polityczne? Nie ma na to najmniejszych dowodów. Wszelkie próby wytłumaczenia Gallusowego "traditor" jako winnego zdrady króla czy państwa, zawiodły. Ani w polskich, ani w obcych źródłach nie ma nawet śladu jakichś konszachtów biskupa czy to z Czechami, czy z niedołężnym bratem królewskim, Władysławem Hermanem. Jeśli się więc takie domysły czyni, to jest to tylko fabrykowanie legendy, a nie historia. Natomiast wiele przemawia za tym, że tło zatargu było religijne. Bolesław mimo wszystkich swoich zalet był człowiekiem gwałtownym, aż chorobliwie ambitnym i zmysłowym. Mówi o tym również kronika Galla. Jakżeż mógł jako biskup ordynariusz patrzeć spokojnie na występki króla i milczeć. Gdy więc upomnienia nie odnosiły skutku, sięgnął Stanisław po ostatni środek, tak straszny zwłaszcza w tych czasach, by doprowadzić jawnogrzesznika do opamiętania. Była nim ekskomunika. Obrażona duma wyklętego była powodem najpierw szalonego gniewu, a bezpośrednio potem zbrodni. Biskup padł ofiarą swego duszpasterskiego obowiązku jako obrońca godności duszy ludzkiej i wolności chrześcijańskiej przeciw samowoli autokraty. Mordu dokonał może król sam, może na rozkaz królewski jego siepacze. I znów nie ma dowodu na jakieś sądowe dochodzenia, co w owym wieku byłoby zupełnym anachronizmem, wyroki bowiem wydawał sam władca, nie pytając nikogo. Czyn królewski wywołał w całym kraju taką reakcję, że Bolesław nie mógł się utrzymać na tronie i już w sierpniu tego roku uszedł na Węgry.
Już w dziewięć lat po śmierci, w roku 1088 odbyło się uroczyste przeniesienie zwłok św. Stanisława do katedry i umieszczenie trumny na miejscu widocznym. Wiadomo, że Kościół na takie "translacje" pozwala tylko, gdy chodzi o zmarłych w opinii świętości. Uroczysta kanonizacja odbyła się w Asyżu dnia 8 września 1254 roku; dopełnił jej Innocenty IV.
Św. Stanisław jest głównym patronem Polski i szeregu diecezji polskich. Święto jego obchodzi się w Polsce 8 maja, poza Polską 7 maja. W archidiecezji krakowskiej obchodzi się również 27 września pamiątkę podniesienia jego relikwii.
Modlitwa: Wszechmogący Boże, święty Stanisław, biskup, nieustraszenie broniąc Twojej chwały, padł pod ciosami prześladowców, spraw, abyśmy za jego wstawiennictwem aż do śmierci trwali w nienaruszonej wierze. Amen.

(61kB)

10 maja - wspomnienie św. Jana z Avili - kapłana i mistyka,
(ogłoszonego doktorem kościoła przez Papieża Benedykta XVI w dniu 7 października 2012 r. w czasie Mszy Świętej na Placu św. Piotra)

Jan urodził się 6 stycznia 1500 r. w Almodóvar del Campo, w hiszpańskiej rodzinie szlacheckiej o korzeniach żydowskich. Już jako 14-latek podjął studia prawnicze na uniwersytecie w Salamance, a potem studiował filozofię i teologię w seminarium w Alcalá. Po śmierci rodziców rozdał majątek ubogim. Po przyjęciu święceń kapłańskich zaprosił do stołu na obiad prymicyjny dwunastu żebraków i osobiście im usługiwał.
Pragnął wyjechać na misje do Ameryki, ale arcybiskup Sewilli zlecił mu wędrowne misje ludowe. Przemierzał więc całą Andaluzję, katechizując dzieci i ucząc dorosłych modlitwy, a nade wszystko spowiadał. Ponieważ nie przyjmował ofiar za intencje mszalne, wiódł bardzo ubogi żywot. W 1531 r. oskarżono go o iluminizm - przeświadczenie, że prawdę można poznać nie drogą rozumowania, lecz wyłącznie intuicyjnie, dzięki oświeceniu umysłu przez Boga. Podejrzewany o głoszenie herezji, spędził dwa lata w więzieniu inkwizycji, ale ostatecznie oczyszczono go z zarzutów i po licznych interwencjach został uwolniony. Udał się wtedy do Granady, a potem powrócił do Andaluzji. Po 1540 r. poświęcił się dziełu tworzenia sieci kolegiów oraz szkół wyższych. Założył m.in. uniwersytet w Baeza na południu Hiszpanii. Powołał także do istnienia stowarzyszenie życia wewnętrznego.
Do historii przeszedł nie tylko jako misjonarz ludowy, mistyk, wykładowca akademicki i autor dzieł o życiu duchowym, które wysoko cenili m.in. św. Franciszek Salezy i św. Alfons Liguori. Był bowiem porywającym kaznodzieją, a głoszone przez niego nauki doprowadziły do niejednego nawrócenia. Wystarczy przypomnieć św. Jana Bożego, który po wysłuchaniu w Granadzie jego kazania tak gorliwie pokutował i okazywał żal za grzechy, że został uznany za szaleńca. Z kolei wicekról Katalonii tak bardzo był poruszony kazaniem Jana wygłoszonym podczas pogrzebu królowej Izabeli Portugalskiej, że wstąpił do jezuitów - znamy go jako św. Franciszka Borgiasza. Do grona duchowych podopiecznych Jana, z którymi prowadził korespondencję, należeli także święci: Ludwik z Granady, Ignacy Loyola i Teresa z Ávila.
Zmarł 10 maja 1569 r. w Montilla koło Kordoby. Jego kult zaaprośbował Klemens XIII, ogłaszając go sługą Bożym w dniu 8 lutego 1759 r. Beatyfikował go Leon XIII 4 kwietnia 1894 r. W dniu 31 maja 1970 roku kanonizował go papież Paweł VI, który uważał, że Jan powinien być wzorem do naśladowania dla wszystkich współczesnych księży, cierpiących na kryzys tożsamości. 7 października 2012 r. papież Benedykt XVI ogłosił św. Jana z Avili doktorem Kościoła powszechnego, wraz ze św. Hildegardą z Bingen.
Źródło: Brewiarz.pl

(9kB)

13 maja - wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej
100 rocznica objawień Matki Bożej w Fatimie.
36 rocznica zamachu na Ojca Świętego Jana Pawła II
i ocalenia Jego życia.

W 1916 r. w niewielkiej portugalskiej miejscowości o nazwie Fatima trójce pobożnych dzieci: sześcioletniej Hiacyncie, jej o dwa lata starszemu bratu Franciszkowi oraz ich ciotecznej siostrze, dziewięcioletniej Łucji, ukazał się Anioł Pokoju. Miał on przygotować dzieci na przyjście Maryi.
Pierwsze objawienie Matki Najświętszej dokonało się 13 maja 1917 r. Cudowna Pani powiedziała dzieciom: "Nie bójcie się, nic złego wam nie zrobię. Jestem z Nieba. Chcę was prosić, abyście tu przychodziły co miesiąc o tej samej porze. W październiku powiem wam, kim jestem i czego od was pragnę. Odmawiajcie codziennie różaniec, aby wyprosić pokój dla świata". Podczas drugiego objawienia, 13 czerwca, Maryja obiecała zabrać wkrótce do nieba Franciszka i Hiacyntę. Łucji powiedziała, że Pan Jezus pragnie posłużyć się jej osobą, by Maryja była bardziej znana i kochana, by ustanowić nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca. Dusze, które ofiarują się Niepokalanemu Sercu Maryi, otrzymają ratunek, a Bóg obdarzy je szczególną łaską. Trzecie objawienie z 13 lipca przedstawiało wizję piekła i zawierało prośbę o odmawianie różańca.
Następnego objawienia 13 sierpnia nie było z powodu aresztowania dzieci. Piąte objawienie 13 września było ponowieniem prośby o odmawianie różańca. Ostatnie, szóste objawienie dokonało się 13 października. Mimo deszczu i zimna w dolinie zgromadziło się 70 tys. ludzi oczekujących na cud. Cudem słońca Matka Boża potwierdziła prawdziwość swoich objawień. Podczas tego objawienia powiedziała: "Przyszłam upomnieć ludzkość, aby zmieniała życie i nie zasmucała Boga ciężkimi grzechami. Niech ludzie codziennie odmawiają różaniec i pokutują za grzechy".
Chociaż objawienia Matki Bożej z Fatimy, jak wszystkie objawienia prywatne, nie należą do depozytu wiary, są przez wielu wierzących otaczane szczególnym szacunkiem. Zostały one uznane przez Kościół za zgodne z Objawieniem. Dlatego możemy, chociaż nie musimy, czerpać ze wskazówek i zachęt przekazanych nam przez Maryję.
Z objawieniami w Fatimie wiążą się tzw. trzy tajemnice fatimskie. Pierwsze dwie ujawniono już kilkadziesiąt lat temu; ostatnią, trzecią tajemnicę, wokół której narosło wiele kontrowersji i legend, św. Jan Paweł II przedstawił światu dopiero podczas swojej wizyty w Fatimie w maju 2000 r. Sam Ojciec Święty wielokrotnie podkreślał, że opiece Matki Bożej z Fatimy zawdzięcza uratowanie podczas zamachu dokonanego na jego życie właśnie 13 maja 1981 r. na Placu Świętego Piotra w Rzymie.
Źródło: Brewiarz.pl
Sekretariat Fatimski - O objawieniach Fatimskich i Nabożeństwie Pięciu Pierwszych Sobót Miesiąca

MODLITWĄ WSPIERAJMY TYCH, KTÓRZY NAJBARDZIEJ POTRZEBUJĄ BOŻEGO MIŁOSIERDZIA
MÓDLMY SIĘ O POKÓJ W SYRII

(63kB)

PROGRAM RODZINA RODZINIE
Caritas Polska zainicjowała program pomocy rodzinom syryjskim. Program Rodzina Rodzinie polega na objęciu wsparciem rodzin poszkodowanych w wyniku konfliktu zbrojnego w Syrii. W ubóstwie żyje 80 procent Syryjczyków. Pomocy humanitarnej potrzebuje ponad 13 milionów ludzi, w tym prawie 6 milionów dzieci. 6 lat od rozpoczęcia wojny sytuacja w Syrii jest wciąż dramatyczna. Liczby uświadamiają tylko skalę potrzeb. Papież Franciszek mówi: "Uchodźcy to nie liczby, tylko osoby, które mają twarze, imiona i historie życia i odpowiednio do tego należy ich traktować". http://rodzinarodzinie.caritas.pl.

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. Dziś niedziela 7 maja, Czwarta Niedziela po Uroczystości Zmartwychwstania Pana Jezusa, Niedziela "Dobrego Pasterza", która rozpoczyna trwający od 7 maja do 13 maja - 54. Tydzień modlitw o powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego pod hasłem: "Pobudzani przez Ducha Świętego do misji", a także I niedziela miesiąca, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. Przed Sumą o 10:30 nabożeństwo majowe - Litania Loretańska. Na obu Mszach Świętych zmiana tajemnic różańcowych.
W swoim Orędziu Ojciec Święty Franciszek wskazuje, że pragnie zwrócić uwagę na wymiar misyjny powołania chrześcijańskiego. Franciszek podkreśla, że działalność misyjna nie jest dodatkiem do życia chrześcijańskiego, ale znajduje się w samym centrum wiary. Poruszając to zagadnienie papież zaznacza, że także dzisiaj można odnaleźć zapał przepowiadania i zaproponować zwłaszcza młodym ludziom naśladowanie Chrystusa.
2. Dziś 7 maja - odpust w kościele filialnym p.w. Dobrego Pasterza w Zatwarnicy - Msza Święta o godz. 12:00.
3. W poniedziałek 8 maja wspomnienie św. Stanisława - biskupa i męczennika, głównego patrona Polski. Msza Święta z nabożeństwem majowym o godz. 18:00. Modlić się będziemy w intencji ks. bp Stanisława Jamrozka - Sufragana Archidiecezji Przemyskiej. Po Mszy Świętej spotkanie dla rodziców i dzieci pierwszokomunijnych.
4. W poniedziałek 8 maja - odpust w Parafii św. Stanisława w Uhercach Mineralnych - Msza Święta o godz.11:00.
5. We wtorek 9 maja Msza Święta z nabożeństwem majowym o godz. 18:00.
6. W środę 10 maja - wspomnienie św. Jana z Avili - kapłana i mistyka, (ogłoszonego doktorem kościoła przez Papieża Benedykta XVI w dniu 7 października 2012 r. w czasie Mszy Świętej na Placu św. Piotra).
7. We czwartek 11 maja Msza Święta z nabożeństwem majowym o godz. 18:00.
8. W piątek 12 maja Msza Święta z nabożeństwem majowym o godz. 18:00.
9. W sobotę 13 maja - Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej - 100 rocznica objawień Matki Bożej w Fatimie. 36 rocznica zamachu na Ojca Świętego Jana Pawła II i ocalenia Jego życia. Msza Święta z nabożeństwem majowym o godz. 18:00.
10. Objawienia Matki Bożej w Fatimie miały miejsce w 1917 roku. Powiernikami niebiańskich tajemnic Maryja uczyniła trójkę pastuszków - Łucję dos Santos oraz jej kuzynów Hiacyntę i Franciszka Marto. W sobotę 13 maja - Ojciec Święty Franciszek w Fatimie ogłosi świętymi Hiacyntę i Franciszek, beatyfikował ich św. Jan Paweł II także w Fatimie,13 maja 2000r. Ich wspomnienie przypada 20 lutego. Proces beatyfikacyjny zmarłej w roku 2005 Łucji jest w toku.
11. W sobotę 13 maja - początek nowenny do św. Rity - patronki w sprawach trudnych i beznadziejnych. W Polsce kult św. Rity jest bardzo żywy, także w Bieszczadach - w Czarnej - każdego 22 dnia miesiąca nabożeństwo do św. Rity.
12. W niedzielę 14 maja - Piąta Niedziela po Uroczystości Zmartwychwstania Pana Jezusa, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. Przed Sumą o 10:30 nabożeństwo majowe - Litania Loretańska.
13. We wtorek 16 maja - wspomnienie św. Andrzeja Boboli kapłana i męczennika, Patrona Polski, szczególnie związanego z Ziemią Sanocką. Uroczystości odpustowe ku Jego czci w Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Strachocinie - Msza Święta, której będzie przewodniczył abp Józef Michalik o godz. 17:00.
14. Pielgrzymów i turystów zapraszamy do wspólnej modlitwy i odwiedzenia naszej Świątyni. Porządek nabożeństw przedstawiony jest powyżej. W sąsiedztwie Kościoła znajduje się pracownia ikon.
15. Kochani, proszę o modlitwę o siły do walki z chorobą nowotworową dla mojej Mamy - Róży i o łaskę uzdrowienia dla Niej. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
16. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.

(34kB)

30 kwietnia - NIEDZIELA BIBLIJNA
Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
Ewangelia według św. Łukasza 24,13-35

W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej o sześćdziesiąt stadiów od Jeruzalem. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali.
On zaś ich zapytał: "Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?" Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: "Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało".
Zapytał ich: "Cóż takiego?"
Odpowiedzieli Mu: "To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A my spodziewaliśmy się, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Ale po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto, jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli".
Na to On rzekł do nich: "O, nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?" I zaczynając od Mojżesza, poprzez wszystkich proroków, wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego.
Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: "Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił". Wszedł więc, aby zostać wraz z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili między sobą: "Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?"
W tej samej godzinie zabrali się i wrócili do Jeruzalem. Tam zastali zebranych Jedenastu, a z nimi innych, którzy im oznajmili: "Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi". Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.

(15kB)

MÓDLMY SIĘ SŁOWAMI PIEŚNI:

1. Chlebie życia, Tyś sam jest naszą siłą,
i czynisz trudną drogę tak bezpieczną.
Jeśli siły na tym szlaku w nas osłabną,
ręka Twoja niech obdarza wciąż nadzieją.
2. Twoje Krew niechaj jest napojem mocy,
i kieruje zapał kroków w Twoje ślady.
Jeśli radość gaśnie w sercach od słabości,
Twój głos sprawi, że obudzi się w nas świeżość.
3. Twoje Ciało, o Jezu, rodzi Kościół,
bo uczysz, żeśmy braćmi w pyle drogi.
Jeśli krzywdy niszczą światło Twej miłości,
z Twego serca płynie nowe przebaczenie.
Ref.: Lud Twój, Panie, lud pielgrzymi,
prosi, byś był światłem,
byś na drodze do Królestwa
wzmacniał serca swoim Ciałem.
Zostań, zostań wśród nas, o Panie!

(8kB)

Z NAUCZANIA ŚW. JANA PAWŁA II - o czytaniu Pisma Świętego

Pismo Święte jest jak orzeźwiająca woda i jak pożywienie, którym karmi się człowiek wierzący. Dlatego zachęcam wszystkich do jak najbliższych i najczęstszych kontaktów ze Słowem Bożym, do otwarcia się na jego działanie, na jego uzdrawiającą i stwórczą moc. Umiejętność czytania Pisma Świętego, ma podstawowe znaczenie dla każdego wierzącego. Jest pierwszym krokiem na drodze, której następne etapy to: medytacja i modlitwa w ścisłym sensie tego słowa znaczeniu. Właśnie modlitwa, inspirowana przez Pismo Święte, jest najważniejszą drogą rozwoju duchowości chrześcijańskiej. Kto potrafi poświęcić jej czas i siły, zbiera potem obfite owoce - św. Jan Paweł II
Panie, daj zrozumienie Pisma Świętego tym, których powołujesz na orędowników prawdy i życia w rodzinie, na obszarze kultury, w społeczeństwie i w polityce. Rozpal serca ludzi młodych, udziel zapału duchowego dla ich świeżych i wielkodusznych energii działania. Twoje wezwanie do ewangelizacji jest skierowane do wszystkich. Panie Jezu, daj nam zrozumieć Pismo Święte. Spraw, aby płonęły nasze serca, gdy do nas przemawiasz. Amen.
Módlmy się, aby każdy chrześcijanin i każdy człowiek, który poszukuje prawdy, stał się pielgrzymem Pisma Świętego, uczył się spożywać każdego dnia chleb Słowa Życia. Polecajmy tę sprawę Najświętszej Pannie, która przyjmując Słowo Boże stała się Matką Zbawiciela. Uczmy się korzystać z Pisma Świętego jako źródła prawdy objawionej. Ono ułatwi nam wniknąć w głębię Odkupienia i otworzyć się na tajemnicę Chrystusa. Słowo Boże niech kształtuje nasze życie i postępowanie, abyśmy jak Apostołowie stawali się głosicielami i świadkami Dobrej Nowiny aż po krańce ziemi.

(17kB)

1 maja - wspomnienie Św. Józefa Rzemieślnika,
Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

1 maja 1955 roku zwracając się do Katolickiego Stowarzyszenia Robotników Włoskich papież Pius XII proklamował ten dzień świętem Józefa rzemieślnika, nadając w ten sposób religijne znaczenie świeckiemu, obchodzonemu na całym świecie, świętu pracy.
Odtąd dzień 1 maja jest radosnym świętem akcentującym coraz pełniejszy triumf istotnego dla chrześcijańskiej rodziny człowieczej ideału pracy. Dzień ten podkreśla szczególną godność i znaczenie pracy, jest wyrazem zrozumienia i poszanowania jej roli w duchowym rozwoju człowieka, a także okazją do złożenia hołdu tym jej wartościom, które pozwalają stosunki między ludźmi ją wykonującymi oprzeć na zasadach pokoju społecznego, dalekich od niezgody, gwałtu i nienawiści.
Tak oto skromny cieśla z Nazaretu, który był na ziemi podporą i opiekunem Syna Bożego i Jego Matki Dziewicy, jest obecnie otoczony osobliwym kultem jako uosobienie godności człowieka pracy i opatrznościowy opiekun robotniczej rodziny.
Modlitwa: Boże, Stwórco wszechświata, Ty nałożyłeś na ludzi obowiązek pracy, spraw, abyśmy za przykładem świętego Józefa i pod jego opieką wykonywali prace, które nam powierzasz, i otrzymali nagrodę przez Ciebie obiecaną. Amen.

(199kB)

3 maja - uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski

Dnia 1 kwietnia 1656 roku król Jan Kazimierz uroczystym aktem oddał kraj pod opiekę Matki Bożej, obierając Ją Królową Polski. Święto Królowej Polski, ustanowione przez św. Piusa X dla archidiecezji lwowskiej, papież Pius XI rozszerzył na całą Polskę w roku 1924. Papież Jan XXIII ogłosił Najświętszą Maryję Pannę, Królową Polski, główną patronką kraju razem ze świętymi biskupami i męczennikami Stanisławem i Wojciechem.
Modlitwa: Boże, Ty dałeś narodowi polskiemu w Najświętszej Maryi Pannie przedziwną pomoc i obronę, spraw łaskawie, aby za wstawiennictwem naszej Matki i Królowej religia nieustannie cieszyła się wolnością, a ojczyzna rozwijała się w pokoju. Amen.
Śluby króla Jana Kazimierza, złożone dnia 1 kwietnia 1656 roku
Wielka Boga Człowieka Matko, Najświętsza Dziewico. Ja, Jan Kazimierz, za zmiłowaniem Syna Twojego, Króla królów, a Pana mojego i Twoim miłosierdziem król, do Najświętszych stóp Twoich przypadłszy, Ciebie dziś za Patronkę moją i za Królową państw moich obieram. Tak samego siebie, jak i moje Królestwo polskie, księstwo litewskie, ruskie, pruskie, mazowieckie, żmudzkie, inflanckie, smoleńskie, czernichowskie oraz wojsko obu narodów i wszystkie moje ludy Twojej osobliwej opiece i obronie polecam, Twej pomocy i zlitowania w tym klęsk pełnym i opłakanym Królestwa mojego stanie przeciw nieprzyjaciołom Rzymskiego Kościoła pokornie przyzywam.
A ponieważ nadzwyczajnymi dobrodziejstwami Twymi zniewolony pałam wraz z narodem moim, nowym a żarliwym pragnieniem poświęcenia się Twej służbie, przyrzekam przeto, tak moim, jak senatorów i ludów moich imieniem, Tobie i Twojemu Synowi, Panu naszemu Jezusowi Chrystusowi, że po wszystkich ziemiach Królestwa mojego cześć i nabożeństwo ku Tobie rozszerzać będę.
Obiecuję wreszcie i ślubuję, że kiedy za przepotężnym pośrednictwem Twoim i Syna Twego wielkim zmiłowaniem, nad wrogami, a szczególnie nad Szwedem odniosę zwycięstwo, będę się starał u Stolicy Apostolskiej, aby na podziękowanie Tobie i Twemu Synowi dzień ten corocznie uroczyście, i to po wieczne czasy, był święcony oraz dołożę trudu wraz z biskupami Królestwa, aby to, co przyrzekam, przez ludy moje wypełnione zostało.
Skoro zaś z wielką serca mego żałością wyraźnie widzę, że za jęki i ucisk kmieci spadły w tym siedmioleciu na Królestwo moje z rąk Syna Twojego, sprawiedliwego Sędziego, plagi: powietrza, wojny i innych nieszczęść, przyrzekam ponadto i ślubuję, że po nastaniu pokoju wraz ze wszystkimi stanami wszelkich będę używał środków, aby lud Królestwa mego od niesprawiedliwych ciężarów i ucisków wyzwolić.
Ty zaś, o najlitościwsza Królowo i Pani, jakoś mnie, senatorów i stany Królestwa mego myślą tych ślubów natchnęła, tak i spraw, abym u Syna Twego łaskę wypełnienia ich uzyskał.

5 maja - Rocznica poświęcenia Katedry w Przemyślu

(65kB)

MÓDLMY SIĘ:
Świątynia jest znakiem Boga i miejscem naszego z Nim spotkania. Dzisiaj obchodzimy rocznicę poświęcenia naszej świątyni, w której Bóg udziela nam swoich darów: wysłuchuje modlitw, obdarza miłosierdziem i karmi Ciałem swego zmartwychwstałego Syna. Jest ta świątynia także znakiem naszej wiary i naszym wspólnym domem, gdzie spotykamy się, by wyznać wiarę i odnaleźć siebie jako Kościół - żywą świątynią Boga.
Aby nasze serca stały się rzeczywiście żywą świątynią Boga, z żalem wyznajmy swe winy i prośmy o przebaczenie grzechów.
Zgromadzeni w widzialnej świątyni, składamy Bogu nasze dary modlitwy i dziękczynienia. Dziś szczególnie dziękujmy Bogu, że w tym widzialnym miejscu możemy uczestniczyć w ofierze Jego Syna, możemy ogłaszać dzieła Jego potęgi i stawać się żywą świątynią Ducha Świętego.
Jak wielka to łaska, że mamy świątynię, że możemy się w niej modlić i przyjmować sakramenty. Dbajmy o ten widzialny znak Bożej miłości do grzesznych. Ożywiajmy tę świątynię swoją obecnością i wspierajmy swymi ofiarami. Przede wszystkim pamiętajmy jednak, że nasze serca są żywą świątynią Boga. Idźmy stąd ubogaceni błogosławieństwem, a dary, które tutaj otrzymujemy, nieśmy ludziom.
Wrota Podkarpackie - Katedra w Przemyślu

(9kB)

5 maja - I piątek miesiąca

Akt Osobistego Poświęcenie się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa
Panie Jezu Chryste, Zbawicielu mój najdroższy, oddaję Twemu Sercu samego siebie: moje serce, rozum, wolę i wszystko, co posiadam. Niech Ono będzie dla mnie źródłem wszelkiej pociechy. Z Twojego przebitego Serca pragnę czerpać siłę do wypełnienia moich obowiązków. Niech Twoje Boskie Serce, pełne miłości umacnia moją wiarę, rozpala miłość i pogłębia nadzieję. Niech stanie się dla mnie ratunkiem w każdej chwili mojego życia. Wszystkie moje radości, cierpienia i wysiłki całego życia ofiaruję na większą chwałę Twojego Najświętszego Serca i zbawienia mojej duszy. Boskie Serce Jezusa, bądź moją miłością! Amen.

(10kB)

6 maja - I sobota miesiąca

MODLITWA DO NIEPOKALANEGO SERCA MARYI
O! Serce Maryi, Matki Boga i Matki naszej, Serce najmiłościwsze, przedmiocie upodobania Trójcy Przenajświętszej i godne wszelkiego uszanowania i miłości Aniołów i ludzi; Serce najpodobniejsze Sercu Jezusowemu, którego jesteś najdoskonalszym obrazem; Serce pełne dobroci, i wielce litujące się nad naszymi nędzami! racz roztopić lodowatość serc naszych i spraw, żeby się zupełnie zwróciły do Boskiego Zbawiciela. Wlej w nie miłość cnót Twoich, zapal je tym ogniem błogosławionym, którym ustawicznie pałasz. Zamknij w Sobie Kościół święty i strzeż go, bądź zawsze jego słodką ucieczką, i jego niezdobytą twierdzą, przeciw wszelkim najazdom nieprzyjaciół jego. Bądź naszą drogą, którą byśmy doszli do Jezusa i kanałem, przez który byśmy odbierali wszystkie łaski potrzebne do zbawienia naszego. Bądź naszym wspomożeniem w potrzebach, naszą pociechą w przykrościach, naszym posiłkiem w pokusach, naszą ucieczką w prześladowaniach, naszą pomocą we wszystkich niebezpieczeństwach, a szczególniej w ostatnich potyczkach życia naszego, gdy śmierć nastąpi, kiedy wszystko piekło sprzysięgnie się przeciwko nam, żeby dusze nasze, jako zdobycz swoją pochłonęło, w owym okropnym i strasznym momencie, od którego wieczność nasza zawisła. A wtenczas o Panno najlitościwsza uczyń to dla nas, żebyśmy doznali słodyczy Serca Twego Macierzyńskiego; a dzielność Twojej powagi u Syna Twego Jezusa niech nam otworzy źródło miłosierdzia i bezpieczną ucieczkę, abyśmy mogli dostać się do nieba i tam Go z Tobą błogosławić, po wszystkie wieki. Amen.

(41kB)

6 maja - Święto Św. Filipa i Św. Jakuba, apostołów

Św. Filip , urodzony w Betsaidzie w Galilei, został wezwany przez naszego Pana nazajutrz po św. Piotrze i Andrzeju. Wiemy, iż był wówczas żonaty i że miał kilka córek, z których trzy osiągnęły wysoki stopień świętości. Podobnie jak inni apostołowie, także św. Filip zostawił wszystko i poszedł za Chrystusem. Jego imię jest kilkakrotnie wspomniane w Ewangelii św. Jana.
Po Wniebowstąpieniu Boskiego Mistrza, św. Filip głosił Ewangelię w części Azji Mniejszej zwanej Frygią, która była wówczas prowincją Cesarstwa Rzymskiego. Prawdopodobnie został pochowany w Hierapolis we Frygii.
Św. Jakub Mniejszy był synem Alfeusza i Marii, która mogła być siostrą Najświętszej Panny lub też siostrą św. Józefa (u Żydów i Rzymian nadawano siostrom wspólne imiona) i bratem św. Judy Tadeusza, stąd obu nazywano "braćmi Pana". Jako apostoł zajmował szczególną pozycję we wczesnochrześcijańskiej wspólnocie Jerozolimy. Św. Paweł mówi o nim, że był świadkiem zmartwychwstania Chrystusa; jest nazywany "filarem Kościoła".
Tradycja mówi, że był pierwszym biskupem Jerozolimy i uczestniczył w soborze jerozolimskim około roku 50. Historycy Euzebiusz i Hegezyp twierdzą, że został umęczony za wiarę na wiosnę roku 62, mimo iż Żydzi bardzo go szanowali, nazywając go "Jakubem sprawiedliwym".
Tradycja widzi w nim autora listu, który nosi jego imię. Twierdzenie to opiera się na analizie językowej i stylistycznej; treść listu zdradza, że autor musiał być Żydem znającym dobrze Stary Testament i chrześcijaninem znakomicie orientującym się w naukach zawartych w Ewangelii.
Daty powstania listu nie da się dokładnie określić. Według niektórych uczniów, został napisany około roku 49; inni twierdzą, że jest późniejszy w stosunku do Listu św. Pawła do Rzymian (napisanego w zimie 57-58). Prawdopodobnie powstał między rokiem 60 a 62.
Św. Jakub zwraca się do "dwunastu pokoleń w rozproszeniu", tzn. chrześcijan spoza Palestyny; ale nic nie wskazuje, że ma na myśli tylko judeochrześcijan. Autor zdaje sobie doskonale sprawę z pokus i trudności, jakie chrześcijanin napotyka wśród pogan; jako ojciec duchowy stara się umacniać ich wiarę i kierować ich postępowaniem. Istotą listu są praktyczne wskazówki życia chrześcijańskiego.
Modlitwa: Boże, Ty co roku pozwalasz nam przeżywać radość ze święta apostołów Filipa i Jakuba, za ich wstawiennictwem daj nam udział w męce i zmartwychwstaniu Twojego Syna, abyśmy mogli oglądać Twoją chwałę. Amen.

MODLITWĄ WSPIERAJMY TYCH, KTÓRZY NAJBARDZIEJ POTRZEBUJĄ BOŻEGO MIŁOSIERDZIA
MÓDLMY SIĘ O POKÓJ W SYRII

(63kB)

PROGRAM RODZINA RODZINIE
Caritas Polska zainicjowała program pomocy rodzinom syryjskim. Program Rodzina Rodzinie polega na objęciu wsparciem rodzin poszkodowanych w wyniku konfliktu zbrojnego w Syrii. W ubóstwie żyje 80 procent Syryjczyków. Pomocy humanitarnej potrzebuje ponad 13 milionów ludzi, w tym prawie 6 milionów dzieci. 6 lat od rozpoczęcia wojny sytuacja w Syrii jest wciąż dramatyczna. Liczby uświadamiają tylko skalę potrzeb. Papież Franciszek mówi: "Uchodźcy to nie liczby, tylko osoby, które mają twarze, imiona i historie życia i odpowiednio do tego należy ich traktować". http://rodzinarodzinie.caritas.pl.

(7kB)

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. W niedzielę 30 kwietnia - Trzecia Niedziela po Uroczystości Zmartwychwstania Pana Jezusa. Msze Święte o godz. 7:00 i 11:00.
2.Trzecia Niedziela po Wielkanocy rozpoczyna "Tydzień Biblijny" w tym roku od 30 kwietnia do 8 maja - pod hasłem "Weź i czytaj". W tym dniu także Pierwszy Narodowy Dzień Czytania Pisma Świętego, na który został wybrany List do Galatów
Narodowe Czytanie Pisma Świętego. W tym roku czytajmy List św. Pawła do Galatów.
3. W niedzielę 30 kwietnia - Duszpasterstwo Turystyczne Archidiecezji Przemyskiej organizuje powitanie wiosny w Bieszczadach, a zarazem modlitewne rozpoczęcie letniego sezonu turystycznego. Msza św. w kościele filialnym w Woli Michowej o godz. 9:00. Po Mszy św. wyruszymy pieszo w kierunku pasma granicznego do stacji bieszczadzkiej kolejki Balnica. W czasie wędrówki będziemy odprawiać nabożeństwo Drogi Światła. Z Balnicy przejedziemy kolejką do stacji Majdan. Tam nastąpi zakończenie spotkania. więcej informacji na stronie http://przemyska.pl/wydarzenie/powitanie-wiosny-2017
4. W poniedziałek 1 maja, wspomnienie św. Józefa Robotnika, rozpoczynamy miesiąc maj - miesiąc Maryjny, Msza Święta z nabożeństwem majowym - odśpiewanie Litanii Loretańskiej o godz. 18:00. Zachęcamy do modlitwy w kościele, kto by jednak nie mógł przyjść może modlić się przy Kapliczkach lub Krzyżu np. w Woli Górzańskiej. W tym dniu także uroczystości odpustowe w Ustrzykach Dolnych.
5. We wtorek 2 maja wspomnienie św. Atanazego Biskupa i doktora kościoła i św. Zygmunta Męczennika., a także Święto Flag Narodowej - wywieś Flagę. Nabożeństwo majowe po Mszy świętej o godz. 18:00.
6. W środę 3 maja Uroczystość Matki Bożej Królowej Polski, Msze Święte o 8:00 i 18:00 z majówką. Msza Święta odpustowa w Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości w Polańczyku o godz. 11:00.
7. W czwartek 4 maja I czwartek miesiąca, wspomnienie św. Floriana Męczennika strażaków. Msza Święta z majówką o godz. 18:00.
8. W piątek 5 maja Święto Rocznicy Poświęcenia Bazyliki Archikatedralnej w Przemyślu, a także I piątek miesiąca Msza Święta o Najświętszym Sercu Pana Jezusa o godz. 18:00., od godz. 17:00 okazja do spowiedzi.
9. W sobotę 6 maja I sobota miesiąca Msza św. o Niepokalanym Sercu N.M.P. o godz. 18:00, po Mszy świętej Różaniec Fatimski z nabożeństwem majowym, a już za tydzień 13 maja obchodzić będziemy 100. rocznicę objawień Matki Bożej w Fatimie. Podejmijmy udział w Nabożeństwie Pierwszych Pięciu Sobót Miesiąca, (więcej Sekretariat Fatimski ).
10. W niedzielę 7 maja, Czwarta Niedziela po Uroczystości Zmartwychwstania Pana Jezusa, Niedziela "Dobrego Pasterza", która rozpoczyna trwający od 7 maja do 13 maja - 54. Tydzień modlitw o powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego pod hasłem: "Pobudzani przez Ducha Świętego do misji", a także I niedziela miesiąca, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. Na obu Mszach Świętych zmiana tajemnic różańcowych. W tym dniu także uroczystości odpustowe w Zatwarnicy o godz. 12:00.
W swoim Orędziu Ojciec Święty Franciszek wskazuje, że pragnie zwrócić uwagę na wymiar misyjny powołania chrześcijańskiego. Franciszek podkreśla, że działalność misyjna nie jest dodatkiem do życia chrześcijańskiego, ale znajduje się w samym centrum wiary. Poruszając to zagadnienie papież zaznacza, że także dzisiaj można odnaleźć zapał przepowiadania i zaproponować zwłaszcza młodym ludziom naśladowanie Chrystusa.
11. W poniedziałek, 1 maja 2017 r. od godz. 18.00 w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Jodłówce będą obecne Telewizja Trwam i Radio Maryja. Ks. Jerzy Jakubiec - Kustosz Sanktuarium serdecznie zaprasza wszystkich czcicieli Matki Bożej.
12. Kochani, proszę o modlitwę o siły do walki z chorobą nowotworową dla mojej Mamy - Róży i o łaskę uzdrowienia dla Niej. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
13. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.

(6kB)

PAPIESKIE INTENCJE MODLITWY - KWIECIEŃ 2017

Intencja ogólna:
Za młodych, aby potrafili wspaniałomyślnie odpowiedzieć na swoje powołanie, biorąc pod uwagę również możliwość poświęcenia się Panu w kapłaństwie lub życiu konsekrowanym.
Módlmy się w intencji Ojca Świętego Franciszka!
Módlmy się w intencjach Ojca Świętego Franciszka!

(111kB)
(28kB)

23 kwietnia - NIEDZIELA MIŁOSIERDZIA BOŻEGO
ZE ŚW. TOMASZEM WYZNAWAJMY: PAN MÓJ I BÓG MÓJ
Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
Ewangelia według św. Jan 20,19-31

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: "Pokój wam!" A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.
A Jezus znowu rzekł do nich: "Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam". Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: "Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane".
Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: "Widzieliśmy Pana!"
Ale on rzekł do nich: "Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę".
A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: "Pokój wam!" Następnie rzekł do Tomasza: "Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym".
Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: "Pan mój i Bóg mój!"
Powiedział mu Jezus: "Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli".
I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

WYSŁAWIAJMY NIESKOŃCZONE MIŁOSIERDZIE BOŻE - TAK MOCNO ZWIĄZANE Z POLSKĄ

(163kB)
(74kB)

Gdy wybija godzina 15:00, codziennie w GODZINIE MIŁOSIERDZIA,
choć na chwilę złączmy nasze serca z męką i śmiercią Pana Jezusa.

Godzina 15:00 jest godziną konania Pana Jezusa.
Z przebitego boku Pana Jezusa wypłynęły Krew i Woda.
Pan Jezus powiedział do s. Faustyny:
"O trzeciej godzinie błagaj Mojego miłosierdzia, szczególnie dla grzeszników, i choć przez krótki moment zagłębiaj się w Mojej męce, szczególnie w Moim opuszczeniu w chwili konania. Jest to godzina wielkiego miłosierdzia dla świata całego." (Dz. 1320)
W chwili ciszy módl się słowami:
Ojcze Przedwieczny,
ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego,
a Pana naszego Jezusa-Chrystusa na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.

MÓDLMY SIĘ 9 DNIOWĄ NOWENNĄ DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO
Nowenna do Miłosierdzia Bożego

ZE ŚW. JANEM PAWŁEM II I BŁ. KS. MICHAŁEM SOPOĆKO
- ZAWIERZAJMY NASZĄ OJCZYZNĘ I NASZE RODZINY MIŁOSIERDZIU BOŻEMU

(16kB)

Akt zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu
Jan Paweł II, Kraków-Łagiewniki, 17.08.2002

Boże, Ojcze miłosierny,
który objawiłeś swoją miłość
w Twoim Synu Jezusie Chrystusie,
i wylałeś ją na nas w Duchu Świętym, Pocieszycielu,
Tobie zawierzamy dziś losy świata i każdego człowieka.
Pochyl się nad nami grzesznymi,
ulecz naszą słabość,
przezwycięż wszelkie zło,
pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi
doświadczyć Twojego miłosierdzia,
aby w Tobie, trójjedyny Boże,
zawsze odnajdywali źródło nadziei.
Ojcze przedwieczny,
dla bolesnej męki
i zmartwychwstania Twojego Syna,
miej miłosierdzie dla nas
i całego świata!
Amen
Akt poświęcenia Polski Miłosierdziu Bożemu
Boże Miłosierny - Stwórco Wszechświata - Boże Ojców naszych - Ojcze Przedwieczny! Spójrz okiem Miłosiernej Opatrzności Twej na wyciągnięte błagalnym gestem ręce Twojego ludu polskiego. W poczuciu naszej nędzy - z nieograniczona, ufnością uciekamy się do Twego Miłosierdzia i prosimy o łaskę przebaczenia za grzechy naszego Narodu.
W tej chwili wpatrzeni oczyma dusz naszych w Twój święty Majestat padamy na kolana, wyznając w pokorze, żeśmy prochem i nicością, a grzechy nasze bez liczby.
Za wszystkie łaski i dary Twoje, Boże Miłosierny, myśmy Ci zapłacili zdradą Twych świętych przykazań, zdeptaniem Przenajświętszej Krwi Jezusa Chrystusa.
Tak, Ojcze nasz, zgrzeszyliśmy i zawiniliśmy! Ale ponieważ objawiłeś nam, o Boże, że Miłosierdzie Twoje nie zna granic, przeto wołamy z ufnością: Jezu Miłosierny, Zbawicielu nasz - Miłosierdzia... Miłosierdzia... Miłosierdzia... Miłosierdzia nad Narodem naszym! W pokorze serca naszego -Twemu sercu oddajemy na zawsze wszystkie polskie rodziny - młodzież polską - naszą ukochaną Ojczyznę. O dobry panie Boże, Ojcze nasz, Jezu Chryste Odkupicielu i Bracie nasz, miej Miłosierdzie nad naszą Ojczyzną, naszą nędzą. Twego Miłosierdzia wzywamy, bo ono jest jedyną nadzieją naszą. Twemu Miłosierdziu polecamy i poświęcamy nasz biedny Naród, skłócony nienawiścią Kaina i pychą szatana. Daj nam proszącym łaskę, byśmy zrozumieli swe posłannictwo w dziejach, byśmy poprawili się z grzechów, byśmy z całym przekonaniem i w duchu szczerości praktykowali Twoje i Kościoła Twego przykazania!
Daj moc ducha polskim rodzicom w misji rodzicielskiej i wychowawczej. Daj młodzieży polskiej całą głębię wiary naszych praojców. Dokonując tego aktu poświęcenia i oddania Twemu Miłosierdziu, wołamy: Boże, daj Ojczyźnie naszej i światu całemu tak upragniony pokój - pokój w duszy i sercach - pokój między wszystkimi narodami.
O Jezu, w dzień przyjścia Twego nie bądź nam sędzią, ale Ojcem Miłosierdzia. (Wszyscy powtarzają). Miłosierdzie Boże, ufamy Tobie! (trzy razy) Jezu, ufam Tobie! (trzy razy).
Tekst tego Aktu jego autor - sługa Boży ks. Michał Sopoćko, spowiednik i kierownik duchowy św. siostry Faustyny - osobiście ofiarował tuż przed śmiercią (1975) swojej bratanicy, s. Bernadecie Sopoćko, podczas odwiedzin w Białymstoku. Siostra Bernadeta przekazała go swojej przełożonej generalnej w Gorzowie Wlkp.

MODLITWĄ WSPIERAJMY TYCH, KTÓRZY NAJBARDZIEJ POTRZEBUJĄ BOŻEGO MIŁOSIERDZIA
MÓDLMY SIĘ O POKÓJ W SYRII

(63kB)

PROGRAM RODZINA RODZINIE
Caritas Polska zainicjowała program pomocy rodzinom syryjskim. Program Rodzina Rodzinie polega na objęciu wsparciem rodzin poszkodowanych w wyniku konfliktu zbrojnego w Syrii. W ubóstwie żyje 80 procent Syryjczyków. Pomocy humanitarnej potrzebuje ponad 13 milionów ludzi, w tym prawie 6 milionów dzieci. 6 lat od rozpoczęcia wojny sytuacja w Syrii jest wciąż dramatyczna. Liczby uświadamiają tylko skalę potrzeb. Papież Franciszek mówi: "Uchodźcy to nie liczby, tylko osoby, które mają twarze, imiona i historie życia i odpowiednio do tego należy ich traktować". http://rodzinarodzinie.caritas.pl.

(11kB)

23 kwietnia - wspomnienie Św. Wojciecha, biskupa i męczennika, głównego patrona Polski
z racji Niedzieli Miłosierdzia Bożego przeniesione w tym roku na poniedziałek 24 kwietnia

Wojciech urodził się około roku 956. Pochodził z możnego rodu Sławników. W roku 983 został biskupem Pragi. Z powodu waśni rodowych musiał dwukrotnie opuszczać swoją stolicę. W Rzymie wstąpił do opactwa benedyktyńskiego. Był misjonarzem na Węgrzech i w Polsce. Z Polski wyruszył do Prus, gdzie zginął z ręki pogan 23 kwietnia 997 roku. Jego relikwie spoczywają w katedrze gnieźnieńskiej.
Modlitwa: Boże, Ty umocniłeś nasz naród w wyznawaniu Twego imienia przez nauczanie i chwalebne męczeństwo świętego Wojciecha, biskupa; spraw, prosimy, aby ten, który na ziemi głosił naszym przodkom wiarę, wstawiał się za nami w niebie. Amen.
Módlmy się w intencji naszej Ojczyzny, Księdza Arcybiskupa Wojciecha Polaka - Prymasa Polski oraz Księdza Wojciecha Szlachtę - Dziekana Dekanatu Solina, Proboszcza i Kustosza Sanktuarium Matko Bożej Pięknej Miłości w Polańczyku.

(111kB)

23 kwietnia - wspomnienie - Św. Jerzego, męczennika, patrona Anglii

Kult tego świętego męczennika datuje się co najmniej od V wieku. Jeśli jednak przyjmiemy, że najstarszy kościół pod jego wezwaniem w Konstantynopolu został zbudowany przez Konstantyna Wielkiego, wówczas data ta ulegnie znacznemu przesunięciu wstecz. Mało o nim wiemy, gdyż wiele dokumentów zostało sfałszowanych przez starożytnych heretyków, a inne mają sporo niejasności. Przypuszcza się, że zginął śmiercią męczeńską podczas prześladowań za panowania cesarza Dioklecjana Nikomedyjskiego z początkiem IV wieku.
Kościół grecki nazywa św. Jerzego "wielkim męczennikiem", a jego dzień jest jednym z największych świąt. O jego wstawiennictwo proszono zwłaszcza przed bitwą, bo legenda głosi, że był żołnierzem. Za panowania pierwszych królów normandzkich wybrano go patronem Anglii, a król Edward III nazwał jego imieniem order rycerski.
Niektórzy historycy przypuszczają, że to właśnie św. Jerzy zdarł rycerski edykt o prześladowaniach chrześcijan, kiedy przybito go na murach miasta Nikomedii. Ikonografia kościelna zazwyczaj przedstawia go w walce ze smokiem. Legenda ta powstała jednak dopiero w XII wieku. Umarł około roku 305.
Modlitwa: Boże, Ty dałeś świętemu Jerzemu moc do naśladowania naszego Zbawiciela w Jego męce, wysławiamy Twoją potęgę i pokornie Cię prosimy, abyś za wstawiennictwem świętego Męczennika wspierał nas, słabych ludzi. Amen.

(47kB)

25 kwietnia - wspomnienie Św. Marka Ewangelisty, patrona notariuszy

Druga Ewangelia została napisana przez św. Marka, który w Nowym Testamencie jest czasami zwany Janem Markiem. Zarówno on, jak i jego matka, Maria, byli wielce szanowani w pierwszych latach chrześcijaństwa, a dom jego matki w Jerozolimie był miejscem spotkań chrześcijan.
Św. Marka wymienia się zwykle razem ze św. Pawłem i św. Barnabą (ten ostatni był jego kuzynem), kiedy mowa jest o podróżach misyjnych na Cypr i dalej. Później podróżował już tylko ze św. Barnabą. Wiemy również, że przebywał w Rzymie ze św. Piotrem i św. Pawłem. Tradycja sięgająca czasów Euzebiusza wskazuje na niego jako na założyciela gminy aleksandryjskiej i pierwszego biskupa Aleksandrii.
Św. Marek jest autorem drugiej Ewangelii, napisał ją prawdopodobnie w Rzymie przed rokiem 60; Ewangelia powstała w języku greckim i była przeznaczona dla ludów nawróconych na chrześcijaństwo. Tradycja mówi także, iż Rzymianie prosili św. Marka, aby głosił nauki św. Piotra. To tłumaczy pozycję, jaką zajmuje św. Piotr w tej Ewangelii. Druga Ewangelia jest zapisem życia Jezusa, widzianego oczyma księcia apostołów.
Modlitwa: Boże, Ty powierzyłeś świętemu Markowi Ewangeliście misję głoszenia Dobrej Nowiny, spraw, abyśmy dobrze korzystali z jego nauki i wiernie naśladowali Chrystusa. Amen.

(69kB)
(23kB)

28 kwietnia - wspomnienie Św. Ludwika Marii Grignion de Monfort, prezbitera, wielkiego czciciela Najświętszej Maryi Panny

Ludwik pochodził ze starego francuskiego rodu. Urodził się 31 stycznia 1673 r. w Montfort-la-Cane (obecnie Montfort-sur-Meu w Bretanii, Francja) jako drugi z osiemnaściorga dzieci adwokata Jana Chrzciciela Grignon i Joanny Robert, córki urzędnika miejskiego. Rodzina była bardzo pobożna. Jego dwóch braci zostało kapłanami, jeden dominikaninem, a dwie siostry wstąpiły do klasztoru. Po ukończeniu miejscowej szkoły Ludwik pobierał naukę w kolegium jezuitów w Rennes (1685-1693). Potem udał się do Paryża, gdzie u sulpicjanów studiował teologię (1693-1700). W liście do swojego przełożonego nakreślił taki program swojego działania: "Odczuwam wielkie pragnienie umiłowania Pana naszego i Jego świętej Matki. Chciałbym jako prosty i ubogi kapłan uczyć biednych wieśniaków i zachęcać grzeszników do nabożeństwa do Świętej Dziewicy". (źŹródło: brewiarz.pl, więcej... )
KILKA MYŚLI:
Kto nie ma Maryi za Matkę, ten nie ma Boga za Ojca.
Różaniec to łańcuch bezpieczeństwa na stromej skale szczytów górskich. Nie wolno się zatrzymywać na żadnej tajemnicy. Trzeba iść dalej, bo pełnia życia jest u szczytu.
Zdrowaś Maryjo dobrze odmawiane, czyli uważnie, z nabożeństwem i pokorą, jest według świadectwa świętych nieprzyjacielem szatana, którego zmusza do ucieczki, jest młotem, który go miażdży, jest uświęceniem duszy, radością aniołów, śpiewem wybranych, pieśnią Nowego Testamentu, radością Maryi i chwałą Trójcy Przenajświętszej. Zdrowaś Maryjo jest rosą niebieską, która czyni duszę urodzajną; jest czystym i pełnym miłości pocałunkiem, jaki składamy Maryi; jest czerwoną różą, którą Jej ofiarujemy, kosztowną perłą, którą Jej składamy w ofierze; jest czarą ambrozji i boskiego nektaru, który Jej dajemy. Wszystkie te porównania pochodzą z ust świętych. Błagam więc was usilnie, przez miłość, którą ku wam w Jezusie i Maryi w sercu noszę, odmawiajcie codziennie, o ile wam czas pozwoli, cały Różaniec, a w chwili śmierci błogosławić będziecie dzień i godzinę, kiedyście mi uwierzyli.
Istotna jest nie tyle długość modlitwy, ale żarliwość, z jaką się ją odmawia, co podoba się Bogu i dotyka jego serca. Jedno właściwie odmówione Zdrowaś Maryjo jest warte więcej niż sto pięćdziesiąt wypowiedzianych źle. większość katolików odmawia Różaniec w ten sposób, że albo odmawia cały, to jest piętnaście tajemnic, lub pięć z nich, albo co najmniej kilka dziesiątek. Niemniej jednak tylko niewielu umie zrezygnować z grzechów i czyni postępy w cnocie, ponieważ nie modli się tak, jak należy.
WARTO POCZYTAĆ:
"Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny" (PDF)

(10kB)

29 kwietnia - wspomnienie Św. Katarzyny Sieneńskiej, dziewicy i doktora Kościoła, patronki straży pożarnej

Św. Katarzyna przyszła na świat w roku 1347. Od dzieciństwa poświęciła się Bogu: Jednak rodzice koniecznie chcieli wydać ją za mąż i sprzeciwiali się jeb pobożnym skłonnościom, a w końcu zaczęli ją wręcz prześladować. Znosiła wszystko mężnie i z radością, ani przez chwilę nie rezygnując z całkowitego oddania się Bogu. W końcu rodzice złagodnieli i pozostawili jej wybór dalszej drogi życia.
W roku 1365, w wieku osiemnastu lat, przywdziała habit trzeciego zakonu dominikańskiego. W roku 1374 podczas wielkiej zarazy heroicznie opiekowała się chorymi. Odtąd zaczęto ją uważać za wcielenie dobra; tysiące ludzi zostało nawróconych dzięki jej naukom.
Dwa lata później wybrała się do Awinionu, by wstawić się u papieża za Florentczykami, którym groziły surowe kary za spiskowanie przeciwko świeckiej władzy Stolicy Apostolskiej. Dzięki niej papież Grzegorz XI powrócił do Rzymu; święta zaleciła mu, aby zrobił wszystko co możliwe, by przywrócić pokój we Włoszech.
Dożyła jeszcze początku wielkiej schizmy, Słała listy do kardynałów, którzy przystąpili do schizmy, i do wielu książąt, ostrzegając ich przed strasznym złem. Życie jej zostało uświęcone przez Boga licznymi łaskami i cudami. Zmarła 29 kwietnia 1380 roku, mając trzydzieści trzy lata.
Św. Katarzynę długo uważano za jeden z najwybitniejszych umysłów teologicznych w Kościele. Może o tym świadczyć choćby jej wybitne dzieło pod tytułem "Dialog". W roku 1970 papież Paweł VI nadał jej tytuł doktora Kościoła.
Modlitwa: Wszechmogący Boże, święta Katarzyna ze Sieny, rozważając Mękę Pańską i służąc Twojemu Kościołowi, płonęła miłością ku Tobie, spraw za jej wstawiennictwem, abyśmy się zjednoczyli z misterium Chrystusa i radowali się z objawienia Jego chwały. Amen.

29 kwietnia - Dzień Męczeństwa Duchowieństwa Polskiego

(18kB)

SŁUGA BOŻY KSIĄDZ JAN SIUZDAK - MĘCZENNIK DACHAU
- KANDYDAT NA OŁTARZE

W sobotę 29 kwietnia przypada Dzień Męczeństwa Duchowieństwa Polskiego rocznica wyzwolenia obozu koncentracyjnego w Dachau (w 1945 r.), który w czasie II wojny światowej był głównym miejscem więzienia duchownych z Kościołów chrześcijańskich. W nieludzkich warunkach przebywało w nim m.in. blisko 1800 księży, zakonników i biskupów katolickich z Polski.
W tym dniu wspominamy Sługę Bożego Ks. Jana Siuzdaka i modlimy się o Jego beatyfikację.
Sługa Boży ks. Jan Siuzdak urodził się w 1898 r. w Huciskach k. Leżajska., gdzie w 1926 r. przyjął święcenia kapłańskie. Od 1931 r. pełnił obowiązki najpierw administratora, a następnie proboszcza parafii w Wołkowyi. Zasłynął jako społecznik, otwierał szkoły dla wiejskich dzieci, zrzeszał chłopców w młodzieżowych organizacjach, wspomagał budowanie dróg oraz zorganizował dożywianie dla biedniejszych dzieci i młodzieży. Swoją działalność kontynuował także po wybuchu II wojny światowej. W kwietniu 1940 r., tuż przed Wielkanocą, został aresztowany przez gestapo za wspieranie AK. Wpierw był przetrzymywany w więzieniach w Baligrodzie i Sanoku, a następnie przewieziono go do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie zmarł z wycieńczenia w 1942 r.
(38kB)
MODLITWA
o beatyfikację Sługi Bożego ks. Jana Siuzdaka
- proboszcza Wołkowyi (1931 -1940)

Boże bogaty w miłosierdzie. Ty litujesz się nad swoim ludem i dajesz mu pasterzy według swego serca. Ty przez Twojego umiłowanego Syna, Jezusa Chrystusa, powołujesz kapłanów, aby ku Twojej chwale i dla zbawienia ludzi mężnie głosili Ewangelię, z wiarą sprawowali misteria zbawienia i wypraszali Twoje miłosierdzie. Ty przez Ducha Świętego dajesz im moc, aby składali Tobie Najświętszą Ofiarę Eucharystii i, łącząc się w niej z Chrystusem Arcykapłanem, sami składali siebie w miłej ofierze. Bądź uwielbiony w życiu, pasterskim posługiwaniu i męczeńskiej śmierci Twojego sługi kapłana Jana. Prosimy Cię pokornie, abyś obdarzył go chwałą błogosławionych Kościoła. Spraw, byśmy mogli mieć w nim orędownika w naszych potrzebach i wzór życia oddanego Tobie. Udziel nam za jego przyczyną potrzebnej łaski..........................,o którą z ufnością prosimy. Przez Chrystusa Pana Naszego.
Amen.
Ojcze nasz.... Zdrowaś Maryjo..., Chwała Ojcu...
- do prywatnego odmawiania -
O otrzymanych łaskach należy powiadomić Parafię Rzymskokatolicką pw. św. Maksymiliana Kolbego w Wołkowyi.
L. dz. 347/151/2007
Ks. Bp Marian Rojek

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. Dziś 23 kwietnia - Druga Niedziela po Uroczystości Zmartwychwstania Pana Jezusa - Niedziela Bożego Miłosierdzia zwana też Niedzielą Białą - jest ostatnim dniem Oktawy Wielkanocy. Msze Święte 8:00, 9:30 (dodatkowa dla grupy turystycznej) i 11:00.
2. Dziś "Godzina Miłosierdzia" o godz. 15:00 módlmy się razem i wypraszajmy potrzebne Łaski Boże dla nas i całego świata. Akt zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu i Akt poświęcenia Polski Miłosierdziu Bożemu (powyżej)
3. Dziś odpust w Parafii Miłosierdzia w Wetlinie, główna Msza Święta o godz. 10:00.
4. Dziś rozpoczynamy 73 Tydzień Miłosierdzia pod hasłem "Idźcie i głoście". Rozmawiajmy o doświadczeniu Bożego Miłosierdzia w naszym życiu. Czytajmy i zachęcajmy innych do czytania Pisma Świętego i Dzienniczka św. Siostry Faustyny.
5. List Pasterski Konferencji Episkopatu Polski na Niedzielę Miłosierdzia Bożego.
6. Caritas Polska zainicjowała program pomocy rodzinom syryjskim. Program Rodzina Rodzinie polega na objęciu wsparciem rodzin poszkodowanych w wyniku konfliktu zbrojnego w Syrii. W ubóstwie żyje 80 procent Syryjczyków. Pomocy humanitarnej potrzebuje ponad 13 milionów ludzi, w tym prawie 6 milionów dzieci. 6 lat od rozpoczęcia wojny sytuacja w Syrii jest wciąż dramatyczna. Liczby uświadamiają tylko skalę potrzeb. Papież Franciszek mówi: "Uchodźcy to nie liczby, tylko osoby, które mają twarze, imiona i historie życia i odpowiednio do tego należy ich traktować". http://rodzinarodzinie.caritas.pl.
7. W poniedziałek 24 kwietnia uroczystość ku czci św. Wojciecha biskupa i męczennika, głównego Patrona Polski - przeniesiona z niedzieli. W modlić się będziemy w intencji naszej Ojczyzny, Arcybiskupa Wojciecha Polaka - Prymasa Polski, ks. Wojciecha Szlachtę - Dziekana Dekanatu Solina, Proboszcza i Kustosza Sanktuarium Matko Bożej Pięknej Miłości w Polańczyku oraz bliskich nam solenizantów o imieniu Wojciech i Jerzy.
8. W wtorek 25 kwietnia - Święto św. Marka Ewangelisty, jest to dzień szczególnej modlitwy o urodzaje. Msza Święta o godz. 18:00. Po Mszy Świętej procesja do Kapliczki św. Antoniego i modlitwa Litanią do Wszystkich Świętych.
9. W środę 26 kwietnia - Msza Święta o godz. 7:00.
10. W czwartek 27 kwietnia - Msza Święta o godz. 18:00 w intencji Ojczyzny od Pana Adama Piątkowskiego - Wójta Gminy Solina.
11. W piątek 28 kwietnia - Msza Święta o godz. 7:00 - wspomnienie Św. Piotra Chanela, prezbitera i męczennika oraz Św. Ludwika Marii Grignion de Monfort, prezbitera.
12. W sobotę 29 kwietnia - wspomnienie św. Katarzyny ze Sieny (ur. 25.III.1347 w Sienie, zm. 29.IV. 1380 w Rzymie) - włoska tercjarka dominikańska, mistyczka, katolicka święta, doktor Kościoła i patronka Europy.
13. W sobotę 29 kwietnia - także Dzień Męczeństwa Duchowieństwa Polskiego oraz 72. rocznica wyzwolenia obozu koncentracyjnego w Dachau, który w czasie II wojny światowej był głównym miejscem więzienia duchownych z Kościołów chrześcijańskich. W nieludzkich warunkach przebywało w nim m.in. blisko 1800 księży, zakonników i biskupów katolickich z Polski. Będziemy modlili się o beatyfikację Sługi Bożego ks. Jana Siuzdaka - męczennika więzionego w obozie koncentracyjnym Dachau.
14. W niedzielę 30 kwietnia - Trzecia Niedziela po Uroczystości Zmartwychwstania Pana Jezusa. Msze Święte o godz. 7:00 i 11:00.
15.Trzecia Niedziela po Wielkanocy rozpoczyna "Tydzień Biblijny" w tym roku od 30 kwietnia do 8 maja - pod hasłem "Weź i czytaj". W tym dniu także 1. Narodowe Czytanie Pisma Świętego.
16. W związku ze zbliżającym się Świętem Flagi Narodowej 2 maja oraz Uroczystością Matki Bożej Królowej Polski 3 maja - ministranci przekażą Flagę Polską do każdego gospodarstwa - proszę przygotować odpowiednie kije i wywiesić flagi na czas świętowania.
17 W niedzielę 30 kwietnia - Duszpasterstwo Turystyczne Archidiecezji Przemyskiej organizuje powitanie wiosny w Bieszczadach, a zarazem modlitewne rozpoczęcie letniego sezonu turystycznego. Msza św. w kościele filialnym w Woli Michowej o godz. 9:00. Po Mszy św. wyruszymy pieszo w kierunku pasma granicznego do stacji bieszczadzkiej kolejki Balnica. W czasie wędrówki będziemy odprawiać nabożeństwo Drogi Światła. Z Balnicy przejedziemy kolejką do stacji Majdan. Tam nastąpi zakończenie spotkania. więcej informacji na stronie http://przemyska.pl/wydarzenie/powitanie-wiosny-2017
18. W poniedziałek, 1 maja 2017 r. od godz. 18.00 w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Jodłówce będą obecne Telewizja Trwam i Radio Maryja. Ks. Jerzy Jakubiec - Kustosz Sanktuarium serdecznie zaprasza wszystkich czcicieli Matki Bożej.
19. Kochani, proszę o modlitwę o siły do walki z chorobą nowotworową dla mojej Mamy - Róży i o łaskę uzdrowienia dla Niej. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
20. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.

(70kB)

16 kwietnia - NIEDZIELA ZMARTWYCHWSTANIA PANA JEZUSA
CHRYSTUS ZMARTWYCHWSTAŁ!, ALLELUJA! JEZUS ŻYJE!
Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
Ewangelia według św. Mateusza 28, 1-10

Po upływie szabatu, o świcie pierwszego dnia tygodnia przyszła Maria Magdalena i druga Maria obejrzeć grób. A oto nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi. Albowiem anioł Pański zstąpił z nieba, podszedł, odsunął kamień i usiadł na nim. Postać jego jaśniała jak błyskawica, a szaty jego były białe jak śnieg. Ze strachu przed nim zadrżeli strażnicy i stali się jakby martwi.
Anioł zaś przemówił do niewiast: "Wy się nie bójcie! Gdyż wiem, że szukacie Jezusa Ukrzyżowanego. Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak zapowiedział. Przyjdźcie, zobaczcie miejsce, gdzie leżał. A idźcie szybko i powiedzcie Jego uczniom: "Powstał z martwych i oto udaje się przed wami do Galilei. Tam Go ujrzycie." Oto, co wam powiedziałem".
Pośpiesznie więc oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to Jego uczniom.
A oto Jezus stanął przed nimi, mówiąc: "Witajcie!" One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: "Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą".

ALLELUJA, JEZUS ŻYJE!

Radość ze Zmartwychwstania Pana Jezusa ma rangę uroczystości i podobnie jak Uroczystość Bożego Narodzenia i Uroczystość Bożego Ciała, jest przedłużone o kolejne 8 dni, które stanowią tzw. OKTAWĘ WIELKANOCNĄ. Jest to jakby "jeden wielki dzień świąteczny".
Radujmy się i oddawajmy cześć Panu Jezusowi, który żyje i czyni cuda. Otwórzmy serca na działanie Łaski Bożej w nas.

(74kB)

Godzina Miłosierdzia

Godzina 15:00 jest godziną konania Pana Jezusa.
Z przebitego boku Pana Jezusa wypłynęły Krew i Woda.
Pan Jezus powiedział do s. Faustyny:
"O trzeciej godzinie błagaj Mojego miłosierdzia, szczególnie dla grzeszników, i choć przez krótki moment zagłębiaj się w Mojej męce, szczególnie w Moim opuszczeniu w chwili konania. Jest to godzina wielkiego miłosierdzia dla świata całego." (Dz. 1320)
W tej chwili, gdy wybija godzina 15:00 - Godzina Miłosierdzia złączmy nasze serca z męką i śmiercią Pana Jezusa.
W chwili ciszy módl się słowami:
Ojcze Przedwieczny,
ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego,
a Pana naszego Jezusa-Chrystusa na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.

OD WIELKIEGO PIĄTKU TRWA NOWENNA PRZED ŚWIĘTEM MIŁOSIERDZIA BOŻEGO - W NIEDZIELĘ 23 KWIETNIA 2017 R.
Nowenna do Miłosierdzia Bożego

(18kB)
(18kB)

Kochani,
Niech Zmartwychwstały Chrystus obdarza każdego nieustanne wszelkimi Łaskami.
Tylko Jezus jest Zbawicielem świata. Ratunku szukajmy w spotkaniu z Bogiem
w czasie Mszy Świętej, Adoracji, czytaniu Słowa Bożego, modlitwie, sakramentach świętych.
Niech Chrystus Zmartwychwstały gromadzi nas przy Stole Słowa Bożego i Eucharystii,
abyśmy czerpali ze zdroju Nowego Życia.
Trwajmy w dziękczynienia za dar Chrztu Świętego i wiarę.
Z serca życzę zdrowia i radości Bożej
Z darem modlitwy
Ks. Piotr Bartnik

(63kB)

PROGRAM RODZINA RODZINIE
Program Rodzina Rodzinie polega na objęciu wsparciem rodzin poszkodowanych w wyniku konfliktu zbrojnego w Syrii przez osoby, rodziny, wspólnoty, parafie, diecezje oraz zgromadzenia zakonne w Polsce. Chcielibyśmy pomoc uczynić spersonalizowaną w nawiązaniu do tego co mówił Papież Franciszek: "Uchodźcy to nie liczby, tylko osoby, które mają twarze, imiona i historie życia i odpowiednio do tego należy ich traktować". http://rodzinarodzinie.caritas.pl/.

(107kB)
(92kB)

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. Dziś 16 kwietnia, Niedziela Zmartwychwstania Pana Jezusa. Msza Święta Rezurekcyjna o godz. 6:00, druga Msza Święta o godz. 11:00 i trzeci dzień Nowenny przed Świętem Miłosierdzia Bożego.
2. W poniedziałek 17 kwietnia drugi dzień Świąt Wielkanocy i drugi dzień w Oktawie Wielkanocy. OKTAWA jest to dawny zwyczaj przedłużania najważniejszych świąt chrześcijańskich na osiem dni, aby podkreślić rangę i ważność uroczystości. Wszystkie dni oktawy posiadają taki sam walor jak Niedziela Zmartwychwstania. Okres ośmiu dni traktowany jest jak jeden dzień, jako jedno święto, jako dzień najradośniejszy. Dlatego np. w oktawie Wielkanocy nie obowiązuje post w piątek. Teksty liturgiczne i biblijne wszystkich dni oktawy Wielkanocy nawiązują bezpośrednio do wydarzenia zmartwychwstania Jezusa i jego konsekwencji dla nas. Znajdujemy także wyraźne odniesienia do sakramentu chrztu i tego co staje się udziałem każdego ochrzczonego. Ostatnim dniem oktawy jest Biała Niedziela, nazywana obecnie także Niedzielą Miłosierdzia Bożego. W ten dzień w Rzymie ochrzczeni podczas Wigilii Paschalnej neofici, odziani w białe szaty podarowane im przez gminę chrześcijańską, szli w procesji do kościoła św. Pankracego, by tam uczestniczyć w Mszy Świętej. Święty Jan Paweł II - Papież ustanowił ten dzień świętem Miłosierdzia Bożego, którego wielką orędowniczką była św. Siostra Faustyna Kowalska. Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00 oraz czwarty dzień Nowenny przed Świętem Miłosierdzia Bożego.
3. We wtorek 18 kwietnia - Msza Święta i Nowenna o godz. 8:00.
4. W środę 19 kwietnia - Msza Święta i Nowenna o godz. 18:00.
5. W czwartek 20 kwietnia - Msza Święta i Nowenna o godz.18:00.
6. W piątek 21 kwietnia - Msza Święta i Nowenna o godz. 18:00. Jest to piątek w Oktawie Wielkanocy - post nie obowiązuje.
7. W sobotę 22 kwietnia - Msza Święta i zakończenie Nowenny Przed Świętem Miłosierdzia Bożego o godz. 18:00.
8. W niedzielę 23 kwietnia - Święto Miłosierdzia Bożego. Msze Święte 8:00 i 11:00.
9. List Pasterski Konferencji Episkopatu Polski na Niedzielę Miłosierdzia Bożego.
10. Caritas Polska zainicjowała program pomocy rodzinom syryjskim. Program Rodzina Rodzinie polega na objęciu wsparciem rodzin poszkodowanych w wyniku konfliktu zbrojnego w Syrii przez osoby, rodziny, wspólnoty, parafie, diecezje oraz zgromadzenia zakonne w Polsce. Chcielibyśmy pomoc uczynić spersonalizowaną w nawiązaniu do tego co mówił Papież Franciszek: "Uchodźcy to nie liczby, tylko osoby, które mają twarze, imiona i historie życia i odpowiednio do tego należy ich traktować". http://rodzinarodzinie.caritas.pl/.
11. Kochani, proszę o modlitwę o siły do walki z chorobą nowotworową dla mojej Mamy - Róży i o łaskę uzdrowienia dla Niej. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
12. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.

(236kB)
(175kB)
(90kB)
(58kB)
(91kB)
(74kB)

Godzina Miłosierdzia

Godzina 15:00 jest godziną konania Pana Jezusa.
Z przebitego boku Pana Jezusa wypłynęły Krew i Woda.
Pan Jezus powiedział do s. Faustyny:
"O trzeciej godzinie błagaj Mojego miłosierdzia, szczególnie dla grzeszników, i choć przez krótki moment zagłębiaj się w Mojej męce, szczególnie w Moim opuszczeniu w chwili konania. Jest to godzina wielkiego miłosierdzia dla świata całego." (Dz. 1320)
W tej chwili, gdy wybija godzina 15:00 - Godzina Miłosierdzia złączmy nasze serca z męką i śmiercią Pana Jezusa.
W chwili ciszy módl się słowami:
Ojcze Przedwieczny,
ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego,
a Pana naszego Jezusa-Chrystusa na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.

W WIELKI PIĄTEK ROZPOCZYNAMY NOWENNĘ PRZED ŚWIĘTEM MIŁOSIERDZIA BOŻEGO - W NIEDZIELĘ 23 KWIETNIA 2017 R.
Nowenna do Miłosierdzia Bożego

9 kwietnia - VI niedziela Wielkiego Postu, Niedziela Palmowa czyli Niedziela Męki Pańskiej.
(164kB)
Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
Ewangelia według św. Mateusza 26, 14-27, 66

Męka naszego Pana Jezusa Chrystusa
Zdrada Judasza
E. Jeden z Dwunastu, imieniem Judasz Iskariota, udał się do arcykapłanów i rzekł: I. Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam? E. A oni wyznaczyli mu trzydzieści srebrników. Odtąd szukał sposobności, żeby Go wydać.
Przygotowanie Paschy
W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: T. Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali spożywanie Paschy? E. On odrzekł: + Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka, i powiedzcie mu: Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie urządzam Paschę z moimi uczniami. E. Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę.
Wyjawienie zdrajcy
Z nastaniem wieczoru zajął miejsce u stołu razem z dwunastu uczniami. A gdy jedli, rzekł: + Zaprawdę, powiadam wam: jeden z was Mnie wyda. E. Bardzo tym zasmuceni, zaczęli pytać jeden przez drugiego: I. Chyba nie ja, Panie? E. On zaś odpowiedział: + Ten, który ze Mną rękę zanurzył w misie, ten Mnie wyda. Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, jak o Nim jest napisane, lecz biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany. Byłoby lepiej dla tego człowieka, gdyby się nie narodził. E. Wtedy Judasz, który miał Go wydać, rzekł: I. Czyżbym ja, Rabbi? E. Odpowiedział mu: + Tak, ty.
Ustanowienie Eucharystii
E. A gdy oni jedli, Jezus wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: + Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje. E. Następnie wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, mówiąc: + Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Lecz powiadam wam: Odtąd nie będę już pił napoju z tego owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę z wami, nowy, w królestwie Ojca mojego. E. Po odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej.
Przepowiednia zaparcia się Piotra
Wówczas Jezus rzekł do nich: + Wy wszyscy zwątpicie we Mnie tej nocy. Bo jest napisane: Uderzę Pasterza, a rozproszą się owce ze stada. Lecz gdy powstanę, udam się przed wami do Galilei. E. Odpowiedział Mu Piotr: I. Choćby wszyscy zwątpili w Ciebie, ja nigdy nie zwątpię. E. Jezus mu rzekł: + Zaprawdę, powiadam ci: Jeszcze tej nocy, zanim kogut zapieje, trzy razy się Mnie wyprzesz. E. Na to Piotr: I. Choćby mi przyszło umrzeć z Tobą, nie wyprę się Ciebie. E. Podobnie też mówili wszyscy uczniowie. Modlitwa i trwoga konania Wtedy przyszedł Jezus z nimi do posiadłości zwanej Getsemani i rzekł do uczniów: + Usiądźcie tu, Ja tymczasem odejdę i tam się pomodlę. E. Wziąwszy z sobą Piotra i dwóch synów Zebedeusza, począł się smucić i odczuwać trwogę. Wtedy rzekł do nich: + Smutna jest dusza moja aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie ze Mną. E. I odszedłszy nieco do przodu, padł na twarz i modlił się tymi słowami: + Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich. Wszakże nie jak Ja chcę, ale jak Ty niech się stanie!
E. Potem przyszedł do uczniów i zastał ich śpiących. Rzekł więc do Piotra: + Tak oto nie mogliście jednej godziny czuwać ze Mną? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie; duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe. E. Powtórnie odszedł i tak się modlił: + Ojcze mój, jeśli nie może ominąć Mnie ten kielich i muszę go wypić, niech się stanie wola Twoja! E. Potem wrócił i zastał ich śpiących, bo oczy ich były zmorzone snem. Zostawiwszy ich, odszedł znowu i modlił się po raz trzeci, wypowiadając te same słowa. Potem przyszedł do uczniów i rzekł do nich: + Śpicie jeszcze i odpoczywacie? A oto nadeszła godzina i Syn Człowieczy będzie wydany w ręce grzeszników. Wstańcie, chodźmy! Oto blisko jest mój zdrajca.
Pojmanie Jezusa
E. Gdy On jeszcze mówił, oto nadszedł Judasz, jeden z Dwunastu, a z nim wielka zgraja z mieczami i kijami, od arcykapłanów i starszych ludu. Zdrajca zaś dał im taki znak: I. Ten, którego pocałuję, to właśnie On; Jego pochwyćcie! E. Zaraz też przystąpił do Jezusa, mówiąc: I. Witaj, Rabbi! E. I pocałował Go. A Jezus rzekł do niego: + Przyjacielu, po co przyszedłeś? E. Wtedy podeszli, rzucili się na Jezusa i pochwycili Go. A oto jeden z tych, którzy byli z Jezusem, wyciągnął rękę, dobył miecza i ugodziwszy sługę najwyższego kapłana, odciął mu ucho. Wtedy Jezus rzekł do niego: + Włóż miecz na swoje miejsce, bo wszyscy, którzy za miecz chwytają, od miecza giną. Czy myślisz, że nie mógłbym poprosić Ojca mojego, a zaraz wystawiłby Mi więcej niż dwanaście zastępów aniołów? Jakże więc wypełnią się Pisma, że tak się stać musi?
E. W owej chwili Jezus rzekł do tłumów: + Wyszliście z mieczami i kijami jak na zbójcę, żeby Mnie ująć. Codziennie zasiadałem w świątyni i nauczałem, a nie pochwyciliście Mnie. Lecz stało się to wszystko, żeby się wypełniły Pisma proroków. E. Wtedy wszyscy uczniowie opuścili Go i uciekli.
Jezus wobec Sanhedrynu
Ci zaś, którzy pochwycili Jezusa, zaprowadzili Go do najwyższego kapłana, Kajfasza, gdzie zebrali się uczeni w Piśmie i starsi. A Piotr szedł za Nim z daleka, aż do pałacu najwyższego kapłana. Wszedł tam na dziedziniec i usiadł między służbą, aby widzieć, jaki będzie wynik.
Tymczasem arcykapłani i cały Sanhedryn szukali fałszywego świadectwa przeciw Jezusowi, aby Go zgładzić. Lecz nie znaleźli, chociaż występowało wielu fałszywych świadków. W końcu stanęło dwóch, mówiąc: T. On powiedział: Mogę zburzyć przybytek Boży i w ciągu trzech dni go odbudować. E. Wtedy powstał najwyższy kapłan i rzekł do Niego: I. Nic nie odpowiadasz na to, co oni zeznają przeciwko Tobie? E. Lecz Jezus milczał. A najwyższy kapłan rzekł do Niego: I. Zaklinam Cię na Boga żywego, powiedz nam: Czy Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży? E. Jezus mu odpowiedział: + Tak, Ja Nim jestem. Ale powiadam wam: odtąd ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego po prawicy Wszechmocnego i nadchodzącego na obłokach niebieskich. E. Wtedy najwyższy kapłan rozdarł swoje szaty i rzekł: I. Zbluźnił. Na cóż nam jeszcze potrzeba świadków? Oto teraz słyszeliście bluźnierstwo. Jak wam się zdaje? E. Oni odpowiedzieli: T. Winien jest śmierci. E. Wówczas zaczęli pluć Mu w twarz i bić Go pięściami, a inni policzkowali Go i szydzili: T. Prorokuj nam, Mesjaszu, kto Cię uderzył!
Zaparcie się Piotra
E. Piotr zaś siedział na zewnątrz, na dziedzińcu. Podeszła do niego jedna służąca i rzekła: I. I ty byłeś z Galilejczykiem Jezusem. E. Lecz on zaprzeczył temu wobec wszystkich i rzekł: I. Nie wiem, o czym mówisz. E. A gdy poszedł ku bramie, zauważyła go inna i rzekła do tych, co tam byli: I. Ten był z Jezusem Nazarejczykiem. E. I znowu zaprzeczył pod przysięgą: I. Nie znam tego Człowieka. E. Po chwili ci, którzy tam stali, podeszli i rzekli do Piotra: T. Na pewno i ty jesteś jednym z nich, bo nawet twoja mowa cię zdradza. E. Wtedy począł się zaklinać i przysięgać: I. Nie znam tego Człowieka. E. A natychmiast zapiał kogut. Wspomniał Piotr na słowo Jezusa, który powiedział: Nim kogut zapieje, trzy razy się Mnie wyprzesz. Wyszedł na zewnątrz i gorzko zapłakał.
Jezus wydany Piłatowi
A gdy nastał ranek, wszyscy arcykapłani i starsi ludu powzięli uchwałę przeciw Jezusowi, żeby Go zgładzić. Związawszy Go, zaprowadzili i wydali w ręce namiestnika Poncjusza Piłata.
Koniec zdrajcy
Wtedy Judasz, który Go wydał, widząc, że Go skazano, opamiętał się, zwrócił trzydzieści srebrników arcykapłanom i starszym i rzekł: I. Zgrzeszyłem, wydając krew niewinną. E. Lecz oni odparli: T. Co nas to obchodzi? To twoja sprawa. E. Rzuciwszy srebrniki w stronę przybytku, oddalił się. A potem poszedł i powiesił się. Arcykapłani zaś wzięli srebrniki i orzekli: T. Nie wolno kłaść ich do skarbca świątyni, bo są zapłatą za krew. E. Po odbyciu narady kupili za nie Pole Garncarza, na grzebanie cudzoziemców. Dlatego pole to aż po dziś dzień nosi nazwę Pola Krwi. Wtedy wypełniło się to, co powiedział prorok Jeremiasz: Wzięli trzydzieści srebrników, zapłatę za Tego, którego oszacowali synowie Izraela. I dali je za Pole Garncarza, jak mi rozkazał Pan.
Jezus przed Piłatem
Jezusa zaś postawiono przed namiestnikiem. Namiestnik zadał Mu pytanie: I. Czy Ty jesteś Królem żydowskim? E. Jezus odpowiedział: + Tak, Ja nim jestem. E. A gdy Go oskarżali arcykapłani i starsi, nic nie odpowiadał. Wtedy zapytał Go Piłat: I. Nie słyszysz, jak wiele zeznają przeciw Tobie? E. On jednak nie odpowiedział mu na żadne pytanie, tak że namiestnik bardzo się dziwił.
Jezus odrzucony przez swój naród
A na każde święto namiestnik miał zwyczaj uwalniać jednego więźnia, którego chcieli. Trzymano zaś wtedy znacznego więźnia, imieniem Barabasz. Gdy się więc zgromadzili, spytał ich Piłat: I. Którego chcecie, żebym wam uwolnił, Barabasza czy Jezusa, zwanego Mesjaszem? E. Wiedział bowiem, że przez zawiść Go wydali. A gdy on odbywał przewód sądowy, żona jego przysłała mu ostrzeżenie: I. Nie miej nic do czynienia z tym Sprawiedliwym, bo dzisiaj we śnie wiele nacierpiałam się z Jego powodu. E. Tymczasem arcykapłani i starsi namówili tłumy, żeby żądały Barabasza, a domagały się śmierci Jezusa. Pytał ich namiestnik: I. Którego z tych dwu chcecie, żebym wam uwolnił? E. Odpowiedzieli: T. Barabasza. E. Rzekł do nich Piłat: I. Cóż więc mam uczynić z Jezusem, którego nazywają Mesjaszem? E. Zawołali wszyscy: T. Na krzyż z Nim! E. Namiestnik powiedział: I. Cóż właściwie złego uczynił? E. Lecz oni jeszcze głośniej krzyczeli: T. Na krzyż z Nim! E. Piłat, widząc, że nic nie osiąga, a wzburzenie raczej narasta, wziął wodę i umył ręce wobec tłumu, mówiąc: I. Nie jestem winny krwi tego Sprawiedliwego. To wasza rzecz. E. A cały lud zawołał: T. Krew Jego na nas i na dzieci nasze.
E. Wówczas uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie.
Król wyszydzony
Wtedy żołnierze namiestnika zabrali Jezusa z sobą do pretorium i zgromadzili koło Niego całą kohortę. Rozebrali Go z szat i narzucili na Niego płaszcz szkarłatny. Uplótłszy wieniec z ciernia, włożyli Mu na głowę, a do prawej ręki dali Mu trzcinę. Potem przyklękali przed Nim i szydzili z Niego, mówiąc: T. Witaj, Królu żydowski! E. Przy tym pluli na Niego, brali trzcinę i bili Go po głowie. A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego płaszcz, włożyli na Niego własne Jego szaty i odprowadzili Go na ukrzyżowanie.
Droga krzyżowa
Wychodząc, spotkali pewnego człowieka z Cyreny, imieniem Szymon. Tego przymusili, żeby niósł krzyż Jego. Gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, to znaczy Miejscem Czaszki, dali Mu pić wino zaprawione goryczą. Skosztował, ale nie chciał pić.
Gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy. I siedząc tam, pilnowali Go. A nad głową Jego umieścili napis z podaniem Jego winy: To jest Jezus, Król żydowski. Wtedy też ukrzyżowano z Nim dwóch złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej stronie.
Wyszydzenie na krzyżu
Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrząsali głowami, mówiąc: T. Ty, który burzysz przybytek i w trzy dni go odbudowujesz, wybaw sam siebie; jeśli jesteś Synem Bożym, zejdź z krzyża! E. Podobnie arcykapłani wraz z uczonymi w Piśmie i starszymi, szydząc, powtarzali: T. Innych wybawiał, siebie nie może wybawić. Jest królem Izraela: niechże teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy w Niego. Zaufał Bogu: niechże Go teraz wybawi, jeśli Go miłuje. Przecież powiedział: Jestem Synem Bożym. E. Tak samo lżyli Go i złoczyńcy, którzy byli z Nim ukrzyżowani.
Śmierć Jezusa
Od godziny szóstej mrok ogarnął całą ziemię, aż do godziny dziewiątej. Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: + Elí, Elí, lemá sabachtháni? E. To znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił? Słysząc to, niektórzy ze stojących tam mówili: T. On Eliasza woła. E. Zaraz też jeden z nich pobiegł i wziąwszy gąbkę, nasączył ją octem, umocował na trzcinie i dawał Mu pić. Lecz inni mówili: T. Zostaw! Popatrzmy, czy nadejdzie Eliasz, aby Go wybawić. E. A Jezus raz jeszcze zawołał donośnym głosem i oddał ducha.
Wszyscy klękają i przez chwilę zachowują milczenie.
Po zgonie Jezusa
A oto zasłona przybytku rozdarła się na dwoje z góry na dół; ziemia zadrżała i skały zaczęły pękać. Groby się otworzyły i wiele ciał świętych, którzy umarli, powstało. I wyszedłszy z grobów po Jego zmartwychwstaniu, weszli do Miasta Świętego i ukazali się wielu.
Setnik zaś i jego ludzie, którzy trzymali straż przy Jezusie, widząc trzęsienie ziemi i to, co się działo, zlękli się bardzo i mówili: T. Prawdziwie, Ten był Synem Bożym.
E. Było tam również wiele niewiast, które przypatrywały się z daleka. Szły one za Jezusem z Galilei i usługiwały Mu. Były wśród nich: Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba i Józefa, oraz matka synów Zebedeusza.
Złożenie Jezusa do grobu
Pod wieczór przyszedł zamożny człowiek z Arymatei, imieniem Józef, który też był uczniem Jezusa. Udał się on do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Wówczas Piłat kazał je wydać. Józef zabrał ciało, owinął je w czyste płótno i złożył w swoim nowym grobie, który kazał wykuć w skale. Przed wejściem do grobu zatoczył duży kamień i odszedł. Lecz Maria Magdalena i druga Maria pozostały tam, siedząc naprzeciw grobu.
Nazajutrz, to znaczy po dniu Przygotowania, zebrali się arcykapłani i faryzeusze u Piłata i oznajmili: T. Panie, przypomnieliśmy sobie, że ów oszust powiedział jeszcze za życia: Po trzech dniach powstanę. Każ więc zabezpieczyć grób aż do trzeciego dnia, żeby przypadkiem nie przyszli Jego uczniowie, nie wykradli Go i nie powiedzieli ludowi: Powstał z martwych. I będzie ostatnie oszustwo gorsze od pierwszego. E. Rzekł im Piłat: I. Macie straż: idźcie, zabezpieczcie grób, jak umiecie. E. Oni poszli i zabezpieczyli grób, opieczętowując kamień i stawiając straż.

(93kB)

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. W niedzielę 9 kwietnia szósta niedziela Wielkiego Postu - Niedziela Palmowa czyli Niedziela Męki Pańskiej upamiętniająca dwa wydarzenia - wjazd Jezusa do Jerozolimy na kilka dni przed Paschą oraz Mękę Chrystusa. Pan Jezus wjeżdża do Świętego Miasta jako Król, jednak Jego Królestwo nie jest z tego świata (por. J 18, 36) - tronem stał się krzyż (por. J 3, 14; 8, 28; 12, 32). Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. O godz. 10:30 Nabożeństwo Gorzkich żali.
2. Nabożeństwa w Wielkim tygodniu:
- poniedziałek 10 kwietnia - Msza Święta w Górzance - godz. 7:00 - modlimy się o życie wieczne dla ofiar katastrofy smoleńskiej i łaskę pocieszenia dla rodzin trwających w ból od 7 lat. Możliwość Spowiedzi w Polańczyku w Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości, godz. 15:00-17:00, także dla kuracjuszy.
- wtorek 11 kwietnia - Msza Święta - godz. 7:00.
- środa 12 kwietnia - Msza Święta - godz. 18:00 - modlimy się za ofiary zbrodni katyńskiej - 21.766 zamordowanych w Katyniu, Miednoje, Charkowie i Bukowni oraz 7.000 zamordowanych w innych miejscach. Od 15:00 - dyżurni i młodzież proszeni są o przygotowanie wystroju kościoła na Święte Triduum Paschalne.
3. Święte Triduum Paschalne:
- 13 kwietnia - Liturgia Wielkiego Czwartku o godz. 18:00 i adoracja Pana Jezusa w ciemnicy do godz. 20:00.
- Msza Święta Wieczerzy Pańskiej sprawowana jest na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy, podczas której ustanowione zostały Sakramenty Święte Eucharystii i Kapłaństwa - Bogu Ojcu Wszechmogącemu dziękujmy za to, że posłał Swojego Syna Pana Jezusa, aby świat zbawił (czyli uratował i doprowadził do Królestwa Niebieskiego), dziękujmy za Ofiarą jaką złożył Pan Jezus, aby się wypełniła Wola Ojca. Podczas Ostatniej Wieczerzy "Jezus wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje. E. Następnie wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, mówiąc: Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów.", dziękujmy za Duszpasterzy - Księży i Zakonników, którzy są Szafarzami Sakramentów Świętych i prowadzą nas do Boga - prośmy o wszelkie Boże Błogosławieństwo i potrzebne Łaski Boże dla Nich.
- 14 kwietnia - Liturgia Wielkiego Piątku o godz. 16:00. W ciągu dnia adoracja Pana Jezusa w ciemnicy podejmowana przez grupy Parafialne. O godz. 15:00 - godzina Męki Pańskiej - złączmy się na wspólnej modlitwie - Pierwszy Dzień Nowenny do Miłosierdzia Bożego przed Świętem Miłosierdzia Bożego (w niedzielę 23 kwietnia).
przez modlitwę, adorację Najświętszego Sakramentu lub adorację Krzyża - złączmy naszą ofiarę z ofiarą Pana Jezusa uwięzionego, okrutnie biczowanego, cierniem ukoronowanego, dźwigającego krzyż, przebaczającego, poddanego Woli Boga Ojca, konającego na Krzyżu.
- w Wielki Piątek obowiązuje post ścisły (trzy posiłki w ciągu dnia, w tym tylko jeden do syta). Prawem o wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych są związani wszyscy powyżej 14. roku życia, a prawem o poście ścisłym osoby pełnoletnie do rozpoczęcia 60. roku życia.
- 15 kwietnia - Wielka Sobota - święcenie pokarmów o godz. 9:00, Liturgia Wigilii Paschalnej o godz. 19:00 - poświęcenie ognia i paschału, Liturgia Słowa, Liturgia Chrzcielna, Liturgia Eucharystii. Na liturgię przynosimy świece. Drugi dzień Nowenny do Miłosierdzia Bożego przed Świętem Miłosierdzia Bożego (w niedzielę 23 kwietnia) - przed Liturgią.
W ciągu dnia adoracja Pana Jezusa, który zstąpił do piekieł, aby dusze prawych ludzi Starego Testamentu oczekujące na dzień odkupienia wprowadzić do Królestwa Niebieskiego - podejmowana przez grupy Parafialne.
4. Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego - Procesja rezurekcyjna i Msza Święta o godz. 6:00, Druga Msza Święta - o godz. 11:00. Serdecznie zapraszamy do wspólnej modlitwy. Trzeci dzień Nowenny do Miłosierdzia Bożego przed Świętem Miłosierdzia Bożego (w niedzielę 23 kwietnia) - przed Sumą.
5. Poniedziałek Wielkanocny - Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. Czwarty dzień Nowenny do Miłosierdzia Bożego przed Świętem Miłosierdzia Bożego (w niedzielę 23 kwietnia) - przed Sumą.
6. W Wielki Piątek:
- Droga Krzyżowa PTTK Sanok - wyjście z Roztok niebieskim szlakiem na Okrąglik, czerwonym na Jasło, zejście żółtym do Przysłupia, o godz. 8:30, prowadzi ks. Jacek Michno.
- Droga Krzyżowa Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych - Oddział w Krośnie - zbiórka o godz. 8:45 przy leśniczówce w Kalnicy, wejście czerwonym szlakiem na Smerek, zejście żółtym szlakiem do Wetliny, prowadzi ks. Piotr.
- w związku z zamknięciem szlaku z Wołosatego na Tarnicę jest możliwość odprawienia drogi Krzyżowej na szlaku z Wołosatego na Przełęcz Bukowską - informacji udziela Bieszczadzki Park Narodowy https://www.bdpn.pl/.
7. Kochani, proszę o modlitwę o siły do walki z chorobą nowotworową dla mojej Mamy - Róży i o łaskę uzdrowienia dla Niej. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
8. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.

2 kwietnia - V niedziela Wielkiego Postu, Czarna Niedziela
Z NIEDZIELNYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH
Słowa Ewangelii według świętego Jana (11,1-45)
(99kB)

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego świadomość: "Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz". Jezus, usłyszawszy to, rzekł: "Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą". A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: "Chodźmy znów do Judei". Rzekli do Niego uczniowie: "Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?" Jezus im odpowiedział: "Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła". To powiedział, a następnie rzekł do nich: "Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić". Uczniowie rzekli do Niego: "Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje". Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: "Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego". A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: "Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć".
Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata.
Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: "Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga".
Rzekł do niej Jezus: "Brat twój zmartwychwstanie".
Marta Mu odrzekła: "Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym".
Powiedział do niej Jezus: "Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?"
Odpowiedziała Mu: "Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat".
Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: "Nauczyciel tu jest i woła cię". Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać.
A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: "Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł".
Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: "Gdzie go położyliście?"
Odpowiedzieli Mu: "Panie, chodź i zobacz!" Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: "Oto jak go miłował!" Niektórzy zaś z nich powiedzieli: "Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?"
A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: "Usuńcie kamień!"
Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: "Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie".
Jezus rzekł do niej: "Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?"
Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: "Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś". To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: "Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!" I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: "Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić".
Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.

(64kB)V Niedziela Wielkiego Postu - tzw. Czarna Niedziela
Pierwsza część Wielkiego Postu to czas uznawania przez wiernych prawdy o swojej grzeszności i podejmowanie wysiłków pokutnych prowadzących do nawrócenia.
W druga część Wielkiego Postu związana jest z rozważaniem męki i śmierci Pana Jezusa. i przygotowaniem do Świąt Wielkanocnych.
Zasłanianie krzyży w kościołach w V Niedzielę Wielkiego Postu i na Wielki Tydzień praktykowane w Kościołach w Polsce ma między innymi na celu zwrócenie na nowo uwagi na znak Krzyża, który odsłaniany w czasie Liturgii Wielkiego Piątku ma uświadamiać wiernym wielkość dzieła odkupienia.

I Niedziela Miesiąca - Adoracja Najświętszego Sakramentu
(55kB)

(10kB)3-7 kwietnia - Tydzień Pojednania w Dekanacie Solina
- w poniedziałek 3 kwietnia - Uherce Mineralne 9:30-11:30 i 16:00-18:00, Rudenka 16:00-17:00
- we wtorek 4 kwietnia - Myczków 15:00-17:00, Myczkowce 16:30-18:00, Zwierzyń 16:00-17:00, Berezka 17:00-18:00, Bereźnica Wyżna 15:30-16:30, Wola Matiaszowa 15:30-16:30,
- w środę 5 kwietnia - Bóbrka 16:30, Orelec od. 15:00, Solina-Zabrodzie od 15:00,
- w czwartek 6 kwietnia - Górzanka 15:00-16:30, Łobozew 16:30-17:30, Teleśnica 15:30-16:00,
- w sobotę 8 kwietnia - Wołkowyja 14:30-17:00, Bukowiec 14:30-16:50, Rajskie 11:00-11:30, Werlas 10:00-10:40, Zawóz 15:40-16:50, Terka 14:30-15:30,
- w poniedziałek 10 kwietnia - Polańczyk-Sanktuarium 15:00-17:00 - także dla kuracjuszy.

(186kB)6 kwietnia - Pierwszy Czwartek Miesiąca
Bogu Ojcu Wszechmogącemu dziękujmy za dar Sakramentu Eucharystii i Kapłaństwa

Modlitwa za kapłanów
Serce Jezusa, pełne miłości, oddajemy Tobie wszystkie serca kapłańskie. Niech wypełni je Twoja miłość i da moc, by całym sobą odpowiedzieli na dar w nich złożony. Niech każdy kapłan będzie znakiem dla dzisiejszego świata, znakiem miłości, która daje życie i prowadzi innych do chwały nieba. Tylko ta miłość wszystko zwycięża, niesie radość i nadzieję. Amen
Modlitwa św. Jana Pawła II w intencji powołań kapłańskich i zakonnych
Ojcze Przedwieczny, Ty pragniesz, aby wszyscy zostali zbawieni. Panie Jezu, który powołujesz tego, kogo chcesz, wezwij wielu z nas do pracy dla Ciebie, do pracy z Tobą. Ty, który swoimi słowami oświeciłeś tych, których powołałeś, oświeć nas darem wiary w Ciebie. Ty, który wspierałeś powołanych w ich trudnościach, pomóż przezwyciężyć nasze trudności młodzieży współczesnej. A jeśli powołujesz któregoś z nas, aby poświęcić go w całości dla siebie, niech od samego początku Twoja miłość rozpali to powołanie i pozwoli mu wzrastać aż do końca. I tak niech się stanie. Te moje pragnienia i tę moją modlitwę powierzam przemożnemu wstawiennictwu Matki, Królowej Apostołów, z nadzieją, że ci, którzy będą powołani rozpoznają i chętnie pójdą za głosem Boskiego Mistrza. Amen

7-9 kwietnia - Spotkanie Młodych Archidiecezji Przemyskiej w Ustrzykach Dolnych
Metropolita Przemyski, abp Adam Szal, serdecznie zaprasza młodzież naszej Archidiecezji do udziału w Spotkaniu Młodych Archidiecezji Przemyskiej , które odbędzie się w Ustrzykach Dolnych w dniach 7-9 kwietnia 2017 r.
Wszelkich informacji na ten temat udziela ks. Witold Orzechowski, kom. 533 886 565, smapustrzyki@gmail.com.
(45kB)

7 kwietnia - Droga Krzyżowa Służb Mundurowych
(317kB)

DROGA KRZYŻOWA W GÓRACH
SZLAK Z WOŁOSATEGO NA TARNICĘ ZAMKNIĘTY - DO 20 KWIETNIA 2017

(684kB)

(93kB)

OGŁOSZENIA PARAFIALNE

1. W niedzielę 2 kwietnia piąta niedziela Wielkiego Postu tzw. "czarna niedziela" i pierwsza niedziela miesiąca, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. O godz. 10:30 Nabożeństwo Gorzkich żali. Na obu Mszach Świętych zmiana tajemnic różańcowych.
2. W niedzielę 2 kwietnia 12 rocznica odejścia do Domu Ojca św. Jana Pawła II - Papieża. Módlmy się w naszych potrzebach przez wstawiennictwo Świętego. W trosce o dziedzictwo Wielkiego Polaka korzystajmy z Jego nauczania.
3. W najbliższym tygodniu Spowiedź Wielkanocna w Dekanacie Solina, w związku z tym Msze Święte Parafialne:
- w poniedziałek 3 kwietnia - o godz. 7:00,
- we wtorek 4 kwietnia - o godz. 7:00,
- w środę 5 kwietnia - o godz. 18:00,
- w czwartek 6 kwietnia - spowiedź w Górzance o godz. 15:00 - 16:30, Msza Święta o godz. 17:00,
- w piątek 7 kwietnia - I piątek miesiąca - Msza Święta godz. 18:00 i Droga Krzyżowa ok. godz. 18:30,
- w sobotę 8 kwietnia - o godz. 7:00.
4. W niedzielę 9 kwietnia szósta niedziela Wielkiego Postu - Niedziela Palmowa, Msze Święte o godz. 8:00 i 11:00. O godz. 10:30 Nabożeństwo Gorzkich żali.
5. Program spowiedzi w Dekanacie Solina:
- w poniedziałek 3 kwietnia - Uherce Mineralne 9:30-11:30 i 16:00-18:00, Rudenka 16:00-17:00
- we wtorek 4 kwietnia - Myczków 15:00-17:00, Myczkowce 16:30-18:00, Zwierzyń 16:00-17:00, Berezka 17:00-18:00, Bereźnica Wyżna 15:30-16:30, Wola Matiaszowa 15:30-16:30,
- w środę 5 kwietnia - Bóbrka 16:30, Orelec od. 15:00, Solina-Zabrodzie od 15:00,
- w czwartek 6 kwietnia - Górzanka 15:00-16:30, Łobozew 16:30-17:30, Teleśnica 15:30-16:00,
- w sobotę 8 kwietnia - Wołkowyja 14:30-17:00, Bukowiec 14:30-16:50, Rajskie 11:00-11:30, Werlas 10:00-10:40, Zawóz 15:40-16:50, Terka 14:30-15:30,
- w poniedziałek 10 kwietnia - Polańczyk 15:00-17:00 - także dla kuracjuszy.
6. Nabożeństwa Drogi Krzyżowej:
- Droga Krzyżowa Służb Mundurowych - 7 kwietnia, godz. 13:45 - od kościoła w Zwierzyniu do Groty,
- Parafialna Droga Krzyżowa w Górzance po Mszy Świętej - 7 kwietnia, ok. godz. 18:30,
- Ekstremalna Droga Krzyżowa - w nocy 7/8 kwietnia, godz. 19:00 - Msza Święta i wyjście z Polany - szlakiem rowerowym pod Otrytem-Smolnik-Lutowiska-Skorodne-Ostre-Polana 45 km, http://www.edk.org.pl/trasa-edk/polana,-figura-sw.-floriana-polana,-cerkiew-pw.-sw.-mikolaja-660.html
- Otwarcie Drogi Krzyżowej z Wołosatego na Przełęcz Bukowską 8 kwietnia br., o godz. 10:00, z udziałem Ks. abp Adama Szala - Metropolity Ordynariusza Archidiecezji Przemyskiej.
7. Metropolita Przemyski, abp Adam Szal, serdecznie zaprasza młodzież naszej Archidiecezji do udziału w Spotkaniu Młodych Archidiecezji Przemyskiej , które odbędzie się w Ustrzykach Dolnych w dniach 7-9 kwietnia 2017 r. 8. Drodzy Pielgrzymi i Turyści, ze zrozumieniem przyjmijmy zaproszenie Archidiecezji Przemyskiej i Bieszczadzkiego Parku Narodowego do uczestnictwa w Nabożeństwie Drogi Krzyżowej na szlaku z Wołosatego na Przełęcz Bukowską. Otwarcia tej Drogi Krzyżowej dokona ks. abp Adam Szal w sobotę przed Niedzielą Palmową, tj. 8 kwietnia br., o godz. 10:00. Szczegółowe wyjaśnienia dotyczące Wielkopiątkowej Drogi Krzyżowej dostępne są na stronach internetowych Bieszczadzkiego Parku Narodowego https://www.bdpn.pl/ oraz Archidiecezji Przemyskiej http://przemyska.pl/ .Treść informacji poniżej Ogłoszeń Parafialnych.
9. Kochani, proszę o modlitwę o siły do walki z chorobą nowotworową dla mojej Mamy - Róży i o łaskę uzdrowienia dla Niej. Dziękuję i pozdrawiam z darem modlitwy w Waszej intencji w Nowennie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Ursynowie i w Świątyni Świętej Bożej Opatrzności w Wilanowie. Magdalena.
10. Mając chorych i cierpiących, także z powodów alkoholowych, w gronie rodziny i przyjaciół módlmy się w intencji naszych bliskich i za wszystkich opiekujących się chorymi. W kręgu wzajemnej modlitwy prośmy Boga o Jego Łaski, dar trzeźwości i siły do przezwyciężania trudności i słabości. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki, wieków. Amen.

© Na chwałę Boga w Trójcy Jedynego i Niepokalanej, ku ratowaniu dusz.